Συζητήσεις για τις εκλογές γίνονται συνήθως μεταξύ ανθρώπων που έχουν κάτι να χάσουν σε περίπτωση πολιτικής αστάθειας και περιπέτειας. Σπάνια θα ακούσεις να σχολιάζουν δημοσκοπήσεις για τη δυναμική των κομμάτων εργαζόμενοι στην εστίαση και στον τουρισμό ή χαμηλόμισθοι υπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα που καταγράφονται μεταξύ εκείνων που δεν κάνουν καθόλου διακοπές το καλοκαίρι.
Είναι και ζήτημα ηλικίας. Δεν θα γίνει εύκολα θέμα συζήτησης σε μια παρέα φοιτητών ή σεζονίστας το επερχόμενο ειδικό δικαστήριο για τον Τριαντόπουλο, η επόμενη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τα υπερκοστολογημένα «σπιτάκια ανακύκλωσης», η δίκη στο εφετείο για το Predator. Αυτό δεν σημαίνει έλλειψη σκέψης ή κοινωνικής υπευθυνότητας – κάθε άλλο. Μπορεί να ακούσεις μεταξύ 20άρηδων ενδιαφέρουσες συζητήσεις για την κλιματική αλλαγή, την αγριότητα της τουριστικής ανάπτυξης, τις ανισότητες, τον καλπασμό της ΑΙ. Οχι όμως για τη συγκρότηση του κόμματος Σαμαρά, για την ενδεχόμενη μεταγραφή της Κασιμάτη στο ΠΑΣΟΚ ή την ένταξη της Γεροβασίλη στην ΕΛΑΣ – πόσο μάλλον για τη 13η σύνταξη ή την κατάργηση των περικοπών στις συντάξεις χηρείας.
Αντίθετα, σε ακριβά γεύματα και δείπνα, δίπλα σε πισίνες ή στην ξαπλώστρα με ένα κοκτέιλ στο χέρι, τέτοιες συζητήσεις συνηθίζονται: ποια κυβέρνηση συνεργασίας, με πόσα κόμματα και ποιον πρωθυπουργό ή μήπως αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις που θα φέρουν διασπάσεις κομμάτων και τελικά αυτοδυναμία για το πρώτο κόμμα.
Σχεδόν 4 στους 10 ψηφοφόρους που τελικά καθορίζουν το εκλογικό αποτέλεσμα, θα είναι συνταξιούχοι.
Ανάλογες κουβέντες γίνονται σε μικροαστικά περιβάλλοντα, γιατί και εκεί υπάρχει αγωνία για τη συντήρηση του status quo: η σύνταξη, το εξοχικό, η αποταμίευση.
Οι σημερινοί 17άρηδες δεν κουβαλούν το συλλογικό τραύμα του δημοψηφίσματος και δεν θα αναγνώριζαν τον Λαφαζάνη ή τον Στρατούλη αν διασταυρώνονταν στον δρόμο. Ο σερβιτόρος που θα τους εξυπηρετήσει στην ταβέρνα, η ταμίας στο σούπερ μάρκετ, η υπάλληλος στον φούρνο, η καθαρίστρια στο room to let είχαν στηθεί τότε μπροστά στο ΑΤΜ, αλλά έτσι κι αλλιώς δεν θα έκαναν ανάληψη μεγαλύτερη των 60 ευρώ.
Στη χώρα μας, η μέση ηλικία ψηφοφόρου είναι 50+. Στις ηλικίες 65+ η συμμετοχή συνήθως φτάνει μεταξύ 70% και 85%. Δεδομένου ότι οι συνταξιούχοι εκτιμάται πως είναι το 28% του εκλογικού σώματος, προκύπτει ότι σχεδόν 4 στους 10 ψηφοφόρους που τελικά καθορίζουν το αποτέλεσμα θα είναι συνταξιούχοι.
Στα μεγάλα ή μεγαλύτερα κόμματα ξέρουν ποιοι ψηφίζουν – ηλικίες, οικονομικό και κοινωνικό προφίλ, μορφωτικό επίπεδο. Ξέρουν επίσης ότι το παιχνίδι κερδίζεται όταν κινητοποιήσουν τους δικούς τους να πάνε στην κάλπη και οι απέναντι μείνουν μέσα. Με άλλα λόγια, να ψηφίσει νωρίς το πρωί ο παππούς, να το ξεχάσει ο εγγονός, να μην προλάβουν οι γονείς του.
