Αν αποσυναρμολογήσεις τoν ΣΥΡΙΖΑ, στο τέλος θα δεις να σου απομένει ο Πολάκης. Που σημαίνει ότι αυτόν μόνο τον ξαναφτιάχνεις.
Δεν είναι υπερβολικό όταν ο άρτι διαγραφείς βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται περίπου ότι χωρίς αυτόν δεν υπάρχει κόμμα. Οτι με εκείνον αποκλεισμένο δεν νοείται να υπάρχουν τα όργανα. Δεν είναι υπερβολικό να θεωρεί ότι ο ίδιος κατέληξε να ενσαρκώνει ό,τι έχει απομείνει από το ναυαγισμένο κόμμα.
Ομως, η σημασία του Πολάκη δεν αναδείχθηκε τώρα που το κόμμα συρρικνώνεται. Δεν φαίνεται μεγάλος επειδή μίκρυνε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το αντίθετο. Ας προσπαθήσει κανείς να θυμηθεί τον ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ. Πόσοι υπουργοί είχαν τόσο καθοριστική συμβολή στην εικόνα και το ύφος της διακυβέρνησης όσο εκείνος; Ας δοκιμάσει μετά να θυμηθεί και την περίοδο μετά το 2023, όταν το κόμμα ήταν ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση.
Πόσες φορές δεν υπερακόντιζε ο βουλευτής από τα Χανιά τη γραμμή της Κουμουνδούρου. Πόσες φορές δεν κατόρθωνε να επιβάλει ο ίδιος την ατζέντα με τους σοσιαλμιντιακούς ακτιβισμούς του και τη σφακιανή σλανγκ που τον καθιέρωσε ως ψεκαστήρα ακαταμάχητης τοξικότητας;
Τώρα το κόμμα επιβεβαιώνει την προφητεία για τον βίο του. Αποδεικνύεται ένα εφήμερο συμπίλημα δυνάμεων διαμαρτυρίας, η μόνη συνεκτική ουσία του οποίου ήταν το χάρισμα του αρχηγού του. Πρώτα έφυγε ο αρχηγός. Μετά έφυγαν οι συνιστώσες της παραδοσιακής Αριστεράς. Μετά σκόρπισμα.
Είναι πιο εύκολο να διαγράψεις όλο το κόμμα, παρά το κεντρικό του πρόσωπο.
Υπάρχει μετά το σκόρπισμα σημείο αναφοράς για το κόμμα άλλο από τον Πολάκη; Μετά το αντιμνημόνιο, αυτός ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός εξέφραζε πιο αυθεντικά τις αντισυστημικές ροπές που κρατούσαν ζωντανό το πρότζεκτ της χρεοκοπικής ανωμαλίας.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να επιζήσει –αν ήθελε να βρει τη θέση του ως δεύτερος πόλος σε ένα ισορροπημένο πολιτικό σύστημα– θα είχε διαγράψει τον Πολάκη εδώ και χρόνια.
Ο Τσίπρας το δοκίμασε, αλλά υπαναχώρησε. Πείστηκε από τις φωνές που του έλεγαν ότι απαλλασσόμενος από τον πολακισμό, θα έκοβε και τον αγωγό που τον συνέδεε με τις στέρνες της λαϊκής οργής. Πίστεψε ότι για το κόμμα ο φορέας της αντιπολιτικής ήταν αναντικατάστατος.
Είχε δίκιο. Ο χρόνος έδειξε ότι του είναι πιο εύκολο να διαγράψει σύσσωμο τον ΣΥΡΙΖΑ, παρά τον Πολάκη εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Του είναι πιο εύκολο να κατεδαφίσει υπογείως την Κουμουνδούρου, όπως το κάνει τώρα, παρά να δοκιμάσει να την ανακαινίσει ή να ανακυκλώσει τα υλικά της.
Αν στοιχημάτιζε κανείς σήμερα, θα επένδυε στο ενδεχόμενο ότι ο Πολάκης δεν θα είναι στην επόμενη Βουλή. Τα ένστικτα που εξέφραζε έχουν βρει πλέον άλλες, μεταλλαγμένες μορφές πολιτικής έκφρασης. Διαγράφοντάς τον, ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ κηρύσσει τη λήξη του.
