Επρεπε να είναι παροχές, αλλά να μη μοιάζουν με τέτοιες. Επρεπε να μοιάζουν με μεταρρύθμιση. Αυτός ήταν ο ένας στόχος του πακέτου των φοροαπαλλαγών στη ΔΕΘ: Το οικονομικό επιτελείο ήθελε να αποφύγει την πεπατημένη της ψηφοθηρικής κουρελούς – της συρραφής από εφάπαξ ρουσφέτια άμεσης εξαργύρωσης. Ηθελε να μπορεί να παρουσιάσει τις εξαγγελίες ως συνεκτική οικονομική πολιτική.
Βέβαια, όταν προσπαθείς να πατήσεις πολλά κουμπιά μαζί, κινδυνεύεις να «τρελάνεις» το κομπιουτεράκι του φρονήματος. Χρειάζεται πολλή εξεζητημένη ανάλυση για να εξηγηθεί πώς συμβιβάζεται η μείωση του συντελεστή στα ενοίκια με την αναγνώριση του στεγαστικού προβλήματος ως μάστιγας για τους νέους. Χρειάζεται πολύς φιλελεύθερος ρομαντισμός για να περιμένεις ότι η ελάφρυνση των ιδιοκτητών θα φέρει μεγαλύτερη φορολογική συνέπεια.
Η ύφανση του πακέτου της ΔΕΘ και ο προσποιητός κυνισμός του Tetris.
Αυτές όμως είναι λεπτομέρειες – ραφές που δεν διακρίνονται σε όποιον βλέπει από μακριά το εργόχειρο. Στην προσωπική καμπάνια για την επίδειξη του εργοχείρου, που άρχισε πριν καν την ομιλία του πρωθυπουργού στο Βελλίδειο και ακόμη διαρκεί, ο υπουργός Οικονομικών επικαλέστηκε μια πιο νεωτερική παρομοίωση για να μαρτυρήσει το πολιτικό σκεπτικό της σύνθεσής «του»: το Tetris. Στο παιχνίδι με τη βροχή των γεωμετρικών σχημάτων «οι επιτυχίες εξαφανίζονται, αλλά τα λάθη συσσωρεύονται». Ακούγεται σαν κυνικός χρησμός για τη μοίρα της κυβέρνησης: Οσα πετυχαίνει δεν φαίνονται, ενώ τα λάθη της πέφτουν σαν μπάζα που κλείνουν τον πολιτικό της ορίζοντα.
Αυτό όμως ισχύει για την κυβέρνηση και όχι για τον υπουργό, που θα μπορεί να λέει ότι το «πακέτο Πιερρακάκη» δεν ήταν «πακέτο». Ηταν μεταρρυθμιστικό τεχνούργημα συμβατό με το πολιτικό προφίλ του τεχνουργού του.
Στον κόσμο των video games, κανείς δεν είναι όπως φαίνεται. Μπορεί να εμφανίζεσαι ως υδραυλικός με κόκκινη φόρμα και μπιροκοιλιά, ενώ ετοιμάζεσαι στο τέλος να σώσεις σαν ήρωας την πριγκίπισσα. Μπορεί να προεξοφλείς κυνικά τη ματαιότητα των προσπαθειών σου, ενώ πηδάς από πίστα σε πίστα σαν τον Super Mario.
