«Οι προπαγανδιστές προσπαθούν με την ηθικολογία να αποπροσανατολίσουν τον λαό». Η φράση, έτσι απομονωμένη, μοιάζει σαν να την έχεις αλιεύσει από παλαιοκομμουνιστική μπροσούρα. Είναι όμως μέρος της πρόζας που επιστράτευσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για να περιγράψει τις μεθόδους της αντιπολίτευσης – την απόπειρά της να στριμώξει την κυβέρνηση με τη σκανδαλοθηρία στο πεδίο της πολιτικής αλλά και της σκέτα ποινικής διαφθοράς.
Η ανάγνωση αυτή μπορεί και να ήταν σωστή· ο Οικονόμου μπορεί και να είχε δίκιο, αν η ζωολογική διολίσθηση της πολιτικής αλληγορίας εκδηλωνόταν σε ένα άλλο οικοσύστημα. Στο προεκλογικό περιβάλλον της μεταχρεοκοπικής δημοκρατίας, όμως, η ένσταση για την ποιότητα του πολιτικού λόγου ακούγεται σαν ηθικολογία για την ηθικολογία. Ποιο κόμμα δεν έχει προεκλογικά ενδώσει στη γοητεία της αντιπολιτικής; Ποια αντιπολίτευση δεν έχει δοκιμάσει να σπιλώσει ηθικά την κυβέρνηση που πάει να αποκαθηλώσει; Ποιος φώναζε στη Βουλή «νάτος, νάτος ο Τσίπρας ο σκαφάτος»;
Ποιος μπορεί να αντισταθεί προεκλογικά στην αντιπολιτική;
Κι όμως. Αντί εκείνες οι εξάρσεις του χρεοκοπικού διχασμού να αποτελούν για όλους μια κακή ανάμνηση, κάποιοι, μην έχοντας στο μεταξύ βρει νέο ρεπερτόριο, πολιτεύονται όντως με τα εργαλεία της αντιμνημονιακής παραφοράς. Το ερώτημα είναι αν η ενδεδειγμένη απάντηση στην ανακύκλωση των τοξικών αποβλήτων είναι μια αντι-ανακύκλωση, που θα ανασύρει, όπως έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, τα capital controls και τα Νομισματοκοπεία; Αυτά θα λέμε πάλι τώρα; Ισως θα έπρεπε πρώτος να το σκεφτόταν αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ: Ποιον συμφέρει μια εκτός θέματος προεκλογική αντιπαράθεση – μια τυφλή πόλωση, όπου όλα θα επιτρέπεται να ειπωθούν;
Ηδη βρισκόμαστε στο σημείο όπου πολιτικά κόμματα νιώθουν την υποχρέωση να ανακοινώσουν γραπτώς ότι διέγραψαν απλά μέλη τους επειδή το όνομά τους αναφέρεται σε (υποτίθεται, μυστική) ανάκριση. Σαν να όφειλαν τα κόμματα να υποβάλλουν σε ψυχιατρική εξέταση όσους επιθυμούν να εγγραφούν ως μέλη τους.
Αυτός ο πυρετός δείχνει ότι η «ηθικολογία» –όπως ευφημιστικά ονόμασε ο Οικονόμου το εμπόριο αποτροπιασμού– έχει ήδη επικρατήσει. Εχει ήδη απελευθερωθεί από τα κομματικά εργαστήρια που την επώασαν και απλώνεται παντού, μολύνοντας και τους ίδιους.
