Ο καθένας στην Ελλάδα έχει τη δική του Λεπέν. Τα κόμματα μεταφράζουν τις γαλλικές εκλογές με το γλωσσάρι των δικών τους προεκλογικών σκοπιμοτήτων. Η Λεπέν, ας πούμε, του Δημήτρη Παπαδημούλη είναι κόρη του Λεπέν που είναι κουμπάρος του Βορίδη. (Για την ακρίβεια, κουμπάρος του Βορίδη είναι ο πάλαι ποτέ υπαρχηγός του Λεπέν, Καρλ Λανγκ.) Αυτή η παρείσακτη κουμπαριά είναι που καθιστά τη σημερινή Ν.Δ. κλεψιγαμικώς ακροδεξιά.
Η άλλη συριζαϊκή ανάγνωση για τις γαλλικές εκλογές βλέπει τον Μακρόν ως φορέα του νεοφιλελευθερισμού που ηττάται από την Αριστερά. Ακόμη κι αν αποδεχθεί κανείς την ταμπέλα στον Γάλλο πρόεδρο, πώς γίνεται ο τρίτος να νικά τον πρώτο;
Οι γαλλικές εκλογές στην κλίνη του Προκρούστη.
Στη Γαλλία, νεοφιλελευθερισμός και Ακροδεξιά αναμετριούνται ως αντίπαλοι. Εδώ παρουσιάζονται ως σάρκα μία, αφού η Ν.Δ. του Μητσοτάκη είναι και ακροδεξιά και νεοφιλελεύθερη. Τόσο νεοφιλελεύθερη που έχει μοιράσει πάνω από 40 δισ. ενισχύσεις στην πανδημία· εξαγγέλλει φορολόγηση 90% των υπερκερδών· και ετοιμάζει αύξηση του κατώτατου μισθού.
Στον αντίποδα αυτών των προκρούστειων στερεοτύπων –στα μέτρα των οποίων κόβεται κάθε φορά η πραγματικότητα–, ο Μητσοτάκης έδωσε τη δική του ελληνική μετάφραση της γαλλικής κάλπης. Εδωσε ως παράδειγμα την ψηφιοποίηση των υπηρεσιών του κράτους για να αποδείξει ότι η ατζέντα βάσει της οποίας θα ήθελε να κριθεί στις εκλογές δεν είναι ούτε αριστερή ούτε δεξιά.
Ενα χρόνο πριν από τις εκλογές, και τρεις κρίσεις μετά τις προηγούμενες, ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να απαντά στην υπερφορτωμένη φρονηματικά αντιπολίτευση με το ανιδεολογικό πρόταγμα της σταθερότητας και της αποτελεσματικότητας. Η επίκληση της σταθερότητας υπηρετείται από την επιλογή να μην προκληθεί πρόωρα εκλογική αστάθεια μέσα στην αστάθεια του πολέμου. Η επίκληση της αποτελεσματικότητας, που έχει ήδη τρωθεί από τις φυσικές καταστροφές και την όψιμη φάση της πανδημίας, θα κριθεί από το πώς η κυβέρνηση θα διατρέξει τον χρόνο που της απομένει. Θα περιοριστεί στη διαχείριση του πόνου από την ενεργειακή κρίση και τον πληθωρισμό; Ή θα βρει πολιτικό απόθεμα για να επενδύσει ταυτόχρονα σε μεταρρυθμίσεις, που θα ενισχύσουν το brand της και προεκλογικά;
Θα αφήσει τα γεγονότα να τη σύρουν στην κάλπη; Ή θα παραγάγει και τα δικά της γεγονότα;
