Την ώρα που ο πόλεμος στην Ουκρανία έκλεινε τη δέκατη μέρα του με ανελέητους βομβαρδισμούς στο Κίεβο και στη Μαριούπολη από τον ρωσικό στρατό, με χιλιάδες αμάχους να παραμένουν εγκλωβισμένοι και χωρίς δυνατότητα διαφυγής, κάποιοι στην Ελλάδα έκαναν επίδειξη δύναμης και ανοησίας.
Στην έναρξη της παράστασης «Οθέλλος» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ο χορευτής του μπαλέτου Γιάννης Μητράκης εμφανίστηκε τυλιγμένος με μια ουκρανική σημαία και έστειλε ένα μήνυμα. Ανθρώπινο, μια που η μητέρα του είναι Ουκρανή, και ανθρωπιστικό, καθώς, όπως είπε, η παράσταση αφιερώνεται στην Ουκρανία και στους κατοίκους της. «Ας γίνει η τέχνη και ο πολιτισμός η φωνή όλων μας για την άμεση λήξη αυτού του πολέμου», κατέληξε. Αμέσως μετά τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή για τα θύματα του πολέμου.
Εκείνη την ώρα πρέπει να χτύπησε ένας σιωπηρός συναγερμός στο προεδρείο του Σωματείου Εργαζομένων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, που έκανε τους γεωπολιτικούς αναλυτές του, χορωδούς, χορευτές κ.ά., να αφρίσουν από το κακό τους και να «παρέμβουν» στη σκηνή στο διάλειμμα της παράστασης. «Εκφράζουμε την αντίθεσή μας στην κίνηση που έκανε η διοίκηση, χωρίς να ερωτηθούμε για ένα τόσο σοβαρό θέμα, να βγάλει μια ανακοίνωση που δείχνει μια μονομέρεια με το θέμα του πολέμου που γίνεται στην Ουκρανία. Εμείς δεν τασσόμαστε με καμία πλευρά του πολέμου», είπαν και πρόσθεσαν τη λεγόμενη και ατάκα των καλλιστείων, ότι είναι δηλαδή «υπέρ της ειρήνης». Δεν πρόλαβαν να τελειώσουν το παραλήρημά τους, καθώς το κοινό στην αίθουσα είχε αρχίσει να τους γιουχάρει.
Πώς γίνεται όμως και μια ομάδα υπαλλήλων ενός δημόσιου οργανισμού καταλαμβάνει τη σκηνή και διακόπτει τη ροή μιας παράστασης «ετσιθελικά»; Είναι ο συνδικαλισμός πιο ισχυρός από τη διοίκηση ενός οργανισμού και τους κανόνες μιας παράστασης;
Το ίδιο θα ρωτούσαμε και για τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων, όπου οι εκεί συνδικαλιστές απαγόρευσαν στους μουσικούς να παίξουν τον εθνικό ύμνο της Ουκρανίας, πράξη που χαιρέτισε η Λαϊκή Συσπείρωση Αθήνας.
Πριν από λίγους μήνες ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ Γιώργος Κουμεντάκης μιλούσε στην «Κ» και στη Μαρία Κατσουνάκη (22/11/2021) για την «γκρίζα ζώνη» της Λυρικής Σκηνής. Ελεγε τότε ο κ. Κουμεντάκης για τις παθογένειες που ανέδειξε ο κορωνοϊός: «Κάποιοι μάλιστα θεωρούσαν λογικό να μένουν σπίτι και να πληρώνονται χωρίς να συμμετέχουν… Κι αυτό με έχει πληγώσει περισσότερο από οτιδήποτε. Γινόταν μονόπλευρα ένας αγώνας στον οποίο κάποιοι δεν ήθελαν καθόλου να συμμετέχουν. Βγήκαν εκείνη την εποχή όλες οι παθογένειες. Ενας άγονος συνδικαλισμός».
Αυτός ο συνδικαλισμός ένιωσε την υποχρέωση να αναδείξει και τώρα τις παθογένειές του. Την ώρα που πάνω από την Ουκρανία πετούσαν πύραυλοι, κάποιοι στην Ελλάδα πετούσαν χαρταετούς.
