«Το Μουντιάλ δεν αρχίζει με το πρώτο σφύριγμα του διαιτητή στον πρώτο αγώνα. Αρχίζει μήνες πριν, όταν σκίζουμε το πρώτο φακελάκι με αυτοκόλλητα». Ο Ράλλης Μπούρης γνωρίζει πολύ καλά αυτό το συναίσθημα. Εδώ και δεκαετίες ανοίγει χιλιάδες φακελάκια με αυτοκόλλητα κάθε φορά που πλησιάζει ένα Μουντιάλ, αρχίζοντας το 1978 όταν η Panini εξέδωσε το άλμπουμ για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Αργεντινής. Εκείνο ήταν το πρώτο άλμπουμ για Μουντιάλ που εξέδωσε η εταιρεία στην Ελλάδα.
Σήμερα, ο «πατριάρχης» των Ελλήνων συλλεκτών αυτοκόλλητων έχει στη συλλογή του περίπου 4.400 συμπληρωμένα άλμπουμ της Panini, όχι μόνο ποδοσφαιρικά ή γενικώς αθλητικά, αλλά για κάθε θέμα, και έχει ήδη αρχίσει να συμπληρώνει ακόμη ένα, αυτό του Μουντιάλ του 2026 που αρχίζει στις 11 Ιουνίου και θα διεξαχθεί στα γήπεδα των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικού. Με τα 980 αυτοκόλλητα που χρειάζονται για να συμπληρωθεί είναι το μεγαλύτερο άλμπουμ της Panini και ταυτόχρονα το προτελευταίο για Μουντιάλ, καθώς από το 2031 τα δικαιώματα θα περάσουν στην εταιρεία Topps, βάζοντας τέλος σε μια εποχή 60 ετών με την οποία συνδέθηκαν σχεδόν όλοι οι συλλέκτες.
Ο κ. Μπούρης είχε ξεκινήσει πολλά χρόνια νωρίτερα τη συλλογή αυτοκόλλητων. Συγκεκριμένα, από το 1966, όταν τα έβρισκε σε συσκευασίες σοκολάτας. Τα αυτοκόλλητα έγιναν μέρος και της επαγγελματικής ζωής του, καθώς εργάζεται μέχρι σήμερα στην εταιρεία που εκπροσωπεί την Panini στην Ελλάδα. Η μητρική εταιρεία τον τίμησε, μάλιστα, σε εκδήλωση που έγινε στην έδρα της, στη Μόντενα της Ιταλίας το 2018.
Τα παιδιά που μάζευαν αυτοκόλλητα
«Στην αρχή ήταν τα παιδιά που μάζευαν αυτοκόλλητα. Τα παιδιά αυτά μεγάλωσαν και μεταλαμπάδευσαν την αγάπη για αυτό το χόμπι στα δικά τους παιδιά. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τη χαρά ενός παιδιού όταν πιάνει στα χέρια του το τελευταίο αυτοκόλλητο που έλειπε για να συμπληρώσει ένα άλμπουμ», λέει στην «Κ».
Ο κ. Μπούρης λέει ότι τα άλμπουμ των Μουντιάλ είναι κάτι παραπάνω από φωτογραφίες διάσημων ποδοσφαιριστών. «Είναι εγκυκλοπαίδεια με στατιστικά στοιχεία, που λέει την ιστορία και των ποδοσφαιριστών αλλά και του εκάστοτε Μουντιάλ. Επιπλέον, επαναφέρουν αναμνήσεις. Νωρίτερα ξεφύλλιζα το άλμπουμ για το Μουντιάλ του 1970, είδα το αυτοκόλλητο του Πελέ και θυμήθηκα αμέσως την απόκρουση του Γκόρντον Μπανκς», λέει και προσθέτει: «Μαθαίνεις όμως και τους άσημους ποδοσφαιριστές, που σε διαφορετική περίπτωση δεν θα τους ήξερες».
Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τη χαρά ενός παιδιού όταν πιάνει στα χέρια του το τελευταίο αυτοκόλλητο που έλειπε για να συμπληρώσει ένα άλμπουμ.
Ο Ράλλης Μπούρης ήταν ο πρώτος μεγάλος συλλέκτης, αλλά ακολούθησαν εκατοντάδες άλλοι. Ενας από αυτούς είναι ο επιχειρηματίας Σπύρος Χανδρινός. «Ξεκίνησα στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Τη διαφορά την έκανε το άλμπουμ της Panini για το Μουντιάλ το 1978, το οποίο δεν κατάφερα ποτέ να συμπληρώσω γιατί μου έλειπαν δύο αυτοκόλλητα. Εστειλα πολλές φορές ταχυδρομικά τη μια δραχμή που κόστιζε η αγορά τους από την εταιρεία που εκπροσωπούσε τότε την Panini, αλλά δεν τα έλαβα ποτέ. Δεν ξέρω ποιος μπορεί να μάζεψε όλες αυτές τις δραχμές που έστελναν τότε τα παιδιά», διηγείται στην «Κ».
Μεγαλώνοντας, ο κ. Χανδρινός εγκατέλειψε το χόμπι και ασχολήθηκε σοβαρά ξανά το 2010, με το Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής. Σήμερα έχει περίπου 650 συλλογές. Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 2010 οι συλλέκτες αυτοκόλλητων, μεταξύ των οποίων και ο κ. Χανδρινός, αποφάσισαν να δημιουργήσουν τους Stickeristas, μια ομάδα που έχει σκοπό να τους φέρει σε επαφή και να προωθήσει τη μεταξύ τους συνεργασία για ανταλλαγές και ομαδικές αγορές αυτοκόλλητων, που θα διευκολύνει τη συμπλήρωση των άλμπουμ τους.
«Η Ελλάδα ίσως είναι μία από τις δέκα πιο δυνατές χώρες σε συλλέκτες αυτοκόλλητων και καρτών».
Ο ορθοδοντικός Ιωάννης Παπαθανασίου, ο οποίος είναι ο σημερινός πρόεδρος των Stickeristas ξεκίνησε να μαζεύει αυτοκόλλητα στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Το πρώτο ποδοσφαιρικό άλμπουμ του ήταν αυτό του Euro του 1980, στο οποίο συμμετείχε και η Ελλάδα, και ακολούθησε το άλμπουμ για το Μουντιάλ του 1982. Οπως συνέβη στους περισσότερους, αυτό το χόμπι έμεινε πίσω όταν ξεκίνησαν οι υποχρεώσεις της ζωής. Μέχρι που ο γιος του έφερε στο σπίτι το άλμπουμ της Panini για τη Super League του 2011. Το ενδιαφέρον ζωντάνεψε ξανά, και σήμερα ο κ. Παπαθανασίου έχει μια συλλογή περίπου 500 συμπληρωμένων άλμπουμ και ταυτόχρονα ήταν ένας από τους ανθρώπους που οργάνωσαν το εγχείρημα των Stickeristas. «Η Ελλάδα ίσως είναι μία από τις δέκα πιο δυνατές χώρες σε συλλέκτες αυτοκόλλητων και καρτών», λέει στην «Κ» και εξηγεί ότι πρόκειται για ένα χόμπι «στο οποίο δεν μπορείς να λειτουργήσεις μόνος. Δεν είσαι ανταγωνιστής με έναν άλλον συλλέκτη. Και οι δύο έχετε σκοπό να συμπληρώσετε το άλμπουμ».
Σήμερα, το αυτοκόλλητο απευθύνεται κυρίως σε ενήλικες. Διατηρούμε τα στοιχεία της παιδικότητας μέσα από το χόμπι μας και προσπαθούμε να βοηθάμε ο ένας τον άλλον για να κλείσουν οι συλλογές.
Ο Σπύρος Χανδρινός λέει ότι οι συλλέκτες αυτοκόλλητων πάντα είχαν την ανάγκη να συναντηθούν και να κάνουν τις ανταλλαγές τους. «Σήμερα, το αυτοκόλλητο απευθύνεται κυρίως σε ενήλικες. Διατηρούμε τα στοιχεία της παιδικότητας μέσα από το χόμπι μας και προσπαθούμε να βοηθάμε ο ένας τον άλλον για να κλείσουν οι συλλογές», λέει και προσθέτει ότι η ομάδα έχει ως όραμα τη διοργάνωση events με πάγκους για ανταλλαγές, ζωντανή μουσική και προβολή βίντεο.
Αλλωστε, εκτός από την ίδια την αγάπη για τη συλλογή αυτοκόλλητων και την αναζήτηση της παιδικότητας για την οποία μιλά ο κ. Χανδρινός, τα άλμπουμ έχουν και μεγάλη οικονομική αξία μετά από χρόνια. Αυτό είναι κάτι που έχουν πάντα στο μυαλό τους οι συλλέκτες. Το πρώτο άλμπουμ που εξέδωσε για Μουντιάλ η Panini, αυτό του 1970 στο Μεξικό, πουλήθηκε πρόσφατα 14.000 ευρώ. «Αλλά δεν είναι το ακριβότερο. Το ακριβότερο είναι το Κάλτσιο του 1961 που αξίζει περίπου 35.000 ευρώ», λέει ο κ. Μπούρης. Οπως εξηγούν οι συλλέκτες, για να πιάσει ένα άλμπουμ τη μέγιστη τιμή πρέπει προφανώς να συνοδεύεται από όλα τα αυτοκόλλητά του, αλλά αυτά να μην είναι κολλημένα.
Η είδηση ότι από το 2031 τα αυτοκόλλητα των Μουντιάλ δεν θα εκδίδονται πλέον από την Panini στενοχώρησε τους συλλέκτες που μεγάλωσαν με τα χαρτάκια της εταιρείας. «Μας έχει ενοχλήσει. Η φιλοσοφία της Topps που πήρε τα δικαιώματα είναι διαφορετική. Αν δεν καταφέρεις να συμπληρώσεις ένα άλμπουμ, είναι πιο δύσκολο να βρεις αυτά που σου λείπουν. Και εμείς θέλουμε τα άλμπουμ μας να είναι συμπληρωμένα. Δεν αποκλείεται αυτή η αλλαγή να απωθήσει αρκετούς», λέει ο κ. Παπαθανασίου, ενώ ο κ. Χανδρινός προσθέτει: «Δεν είναι μόνο συναισθηματική η σύνδεση. Κανένας δεν θα διαμαρτυρόταν αν οι συλλογές της Topps δεν ήταν τόσο απογοητευτικές».
