Πίσω από τις φωτιές και την κρεοφαγία, η Αποκριά στήνει έναν ανάποδο κόσμο. Σώμα, λόγος και τροφή ξεπερνούν τα όρια, το «απαγορευμένο» επιτρέπεται και η σάτιρα λειτουργεί ως τελετουργική ανατροπή, ανάμεσα στον χειμώνα και την άνοιξη, τη ζωή και τον θάνατο.