Το τελευταίο διάστημα παραβίασα το αυστηρό μου πρόγραμμα. Βγήκα πολλές φορές για φαγητό με φίλους και μαζί με συγγενείς από το εξωτερικό επισκέφθηκα δύο ελληνικά νησιά όπου πράγματι ξέρουν να μαγειρεύουν. Σε ζυγαριές δεν ανεβαίνω, εγκαίρως πάντως αντιλήφθηκα ότι ήταν αναγκαίο να λάβω μέτρα. Σε τέτοιες περιπτώσεις τίποτε δεν λειτουργεί πιο αποτελεσματικά από την ισορροπημένη διατροφή. Ξεκινώ λοιπόν την κάθε μέρα μου κρατώντας από ένα κομμάτι μαύρη σοκολάτα σε κάθε χέρι. Κι αν νομίζετε ότι αστειεύομαι, έχετε δίκιο – αλλά και άδικο μαζί. Επειδή πλήθος ερευνών έχουν αποδείξει ότι, όταν καταναλώνουμε ένα-δύο κομμάτια πικρής σοκολάτας, προάγεται το αίσθημα του κορεσμού. Δίαιτες και οι σχετικές με αυτές έρευνες είναι μύλος. Μια φίλη που δοκιμάζει (χωρίς ιδιαίτερα εμφανές αποτέλεσμα) καθεμιά από τις δεκάδες διαφορετικές δίαιτες που προτείνουν οι «ειδικοί», μου πρότεινε ως τελεσφόρα λύση το έγχυμα της λουίζας. Με μόνο δύο κούπες ημερησίως, επέμενε, γρήγορα θα δεις μεγάλη διαφορά. Είμαι όμως φύσει επιφυλακτικός, τίποτε δεν ακολουθώ ανεξέταστα. Και παρότι το αρχικό μου τσαλαβούτημα στην υπάρχουσα αρθρογραφία επιβεβαίωνε τα λεγόμενά της και υπογράμμιζε πόσο δημοφιλής είναι παγκοσμίως η μέθοδος, μετά από παραπάνω ψάξιμο αποφάσισα να μην ακολουθήσω τη συμβουλή της. Διότι η φήμη πως η λουίζα βοηθάει στο αδυνάτισμα πυροδοτήθηκε από τα ελπιδοφόρα αποτελέσματα μιας και μόνο κλινικής μελέτης, την οποία (χμ…) χρηματοδότησε μια εταιρεία που διακινεί κάποιο σκεύασμα που περιέχει τις δραστικές της ουσίες. Στο οποίο μάλιστα τις συνδυάζει με εκχύλισμα ιβίσκου, χωρίς έτσι να γνωρίζουμε σε ποιο βαθμό καθένα από τα δύο βότανα επηρεάζει, όπως φάνηκε, τις ορμόνες της πείνας και του κόρου.
Μέσα από το ψάξιμό μου, πάντως, ανακάλυψα έναν άλλο, επαρκέστερα τεκμηριωμένο λόγο για να πίνω τακτικά το έγχυμα της λουίζας.
Θέλοντας να απαλλαγώ πιο γρήγορα από το βάρος που πήρα, εκτός από το να σμικρύνω τα γεύματά μου, έπεσα ξανά με τα μούτρα στη γυμναστική. Και η λουίζα, απ’ ό,τι φαίνεται, μειώνει αισθητά την πιθανότητα πρόκλησης τραυματισμού στους μυς από την εντατική άσκηση, ενώ επίσης συντελεί στην ταχύτερη μυΐκή αποκατάσταση. Είναι επίσης ξακουστή για την ικανότητά της να χαλαρώνει το πνεύμα και να σε στέλνει γρήγορα για ύπνο, από τον οποίο ξυπνάς δίχως ίχνος ληθαργικότητας. Χρήσιμες ιδιότητες ασφαλώς για μένα που σηκώνομαι νωρίς, ενώ χρόνο για να γυμνάζομαι βρίσκω μόνο βραδιάτικα. Χρησιμοποιώ μάλιστα ως βοήθημα μπιτάτες μουσικές, με συνέπεια τελειώνοντας να βρίσκομαι σε αρκετά μεγάλη ένταση. Με δύο κούπες από το γευστικότατο τσάι που παρασκευάζω από τα ξερά της φύλλα και ένα ζεστό ντουσάκι επανέρχομαι, όμως, σύντομα σε κανονική κατάσταση, είμαι τότε έτοιμος να καταδυθώ στη σφαίρα των ονείρων. Διαθέτει και διουρητικές δυνάμεις η λουίζα, μην το ξεχνάμε. Τις κατεβάζω λοιπόν περίπου στη μέση του προγράμματος που ακολουθώ, ώστε μέχρι την κατάκλιση να απομένει αρκετός χρόνος για να εκδηλωθούν. Η ηρεμιστική της επίδραση φυσικά δεν είναι ακαριαία, προλαβαίνω έτσι να ολοκληρώσω και τον τελευταίο κύκλο ασκήσεων πριν νιώσω ότι βαραίνω.
Λατρεύω το λεμονάτο άρωμα που αναδίδει ο ντελικάτος θάμνος της λουίζας (Aloysia citrodora), τον φιλοξενώ πάντοτε σε μια φωτεινή γωνιά του κήπου μου, όπου κάπως προστατεύεται πάντως από τον δυνατό μεσημεριανό ήλιο. Από τότε που έμαθα ότι στις νοτιοαμερικανικές χώρες της καταγωγής του εκτιμούν τα νωπά φυλλαράκια του ως μυρωδικό, αξιοποιώ όποτε μπορώ και τούτο το ταλέντο του. Μπαίνουν ολόκληρα, ώστε να αφαιρούνται εύκολα, σε πιλάφια και ψητά λαχανικά, προς το τέλος όμως του μαγειρέματος, επειδή οι αρωματικές ουσίες τους είναι πτητικές. Ψιλοκομμένα, πάλι, τα μεταχειρίζομαι για να νοστιμίζω πράσινες σαλάτες, το τριμμένο ή βραστό καρότο και ήπια στη γεύση τυριά. Επιμένω, τέλος, ότι το σμίξιμό τους με στραγγιστό γιαούρτι και φράουλες αποτελεί μια βραβεύσιμη γαστρονομική επινόηση.
Ευχαριστούμε το καλό μανάβικο της πλατείας Μεσολογγίου, Το Μποστάνι (Ιφικράτους 2, Παγκράτι), που μας παραχώρησε τον χώρο για τη φωτογράφιση.
