Από τη δεκαετία του ’60 λειτουργούσε το τυροκομείο του Στέφου Τσέκα στη Δημητσάνα. Έφτιαχνε φέτα, μυζήθρα, γραβιέρες, βούτυρο γάλακτος και αιγοπρόβειο γιαούρτι μέχρι το 2000, που πλέον, καθώς η νομοθεσία απαιτούσε νέες εγκαταστάσεις και μεγαλύτερο χώρο, δεν μπορούσε να λειτουργεί στο κέντρο του χωριού. Στη θέση του ο γιος του Γιώργος με τη γυναίκα του Γεωργία και τον γιο τους Στέφανο αποφάσισαν να φτιάξουν έναν ξενώνα.
Έτσι γεννήθηκε, το 2009, το Εν Δημητσάνη, που έχει δέκα δωμάτια όλα κι όλα, διαφορετικά μεταξύ τους, που βλέπουν τα πετρόχτιστα σπίτια του χωριού και το φαράγγι του Λούσιου. Και, τα τελευταία πέντε, ένα μικρό εστιατόριο, δημιούργημα του Στέφανου του νεότερου. Τα χνάρια του παλιού τυροκομείου είναι εκεί, σπαρμένα στους τοίχους γύρω από τα τραπέζια και το τζάκι που καίει τους χειμώνες, δίπλα σε πολυκαιρισμένα σκεύη, εικόνες και κιλίμια.Παλιά έγγραφα, όπως η άδεια λειτουργίας ή μερικές σελίδες του χειρόγραφου βιβλίου εισαγωγών με τις ποσότητες και τα κόστη του γάλατος που ο συνονόματος παππούς έπαιρνε από τους κτηνοτρόφους της γύρω περιοχής, δόγες και καπάκια βαρελιών, το σφυρί με το οποίο έσφιγγαν τα στεφάνια, τα διχτάκια όπου κρεμούσαν τη μυζήθρα να στραγγίξει και ξεραθεί. Το παλιό μπολιάζει το καινούργιο.
 |
 |
 |
 |
Διαβάστε περισσότερα στον Γαστρονόμο.
