Αυτή την Κυριακή είναι η Γιορτή της Μητέρας· μια καλή ευκαιρία να περάσουμε λίγο παραπάνω χρόνο μαζί της. Πέρα από ένα μπουκέτο λουλούδια, τι καλύτερο δώρο από καλό φαγητό, κρασί και κουβέντα; Καθώς είναι σειρά μας να την περιποιηθούμε, θα αναλάβουμε να κάνουμε κράτηση σε κάποιο από τα αγαπημένα μας μαγαζιά στην πόλη, φυσικά λαμβάνοντας υπόψη τα γούστα της, και θα την «καλοπιάσουμε» κάνοντάς της το τραπέζι. Ελληνικό ή γαλλικό; Στον κήπο ή στον πεζόδρομο; «Καλό» εστιατόριο ή περιποιημένο ταβερνάκι; Έχουμε δέκα συν μία ιδέες για όλα τα γούστα. Πού θα την πάμε, λοιπόν;
Στο Dopios, γιατί η μαμά έχει αδυναμία στη μαγειρική του Πέσκια
 |
 |
Τώρα που το σκέφτομαι, έχω καιρό να βγω με τη μαμά για φαγητό. Κάτι οι ώρες δουλειάς μου, κάτι το ότι μένω μακριά της, κάτι τα πόδια της που την πονάνε, το αναβάλουμε διαρκώς. Για τη γιορτή της λοιπόν, μιας και είναι καλή ευκαιρία, θα την πήγαινα στο Dopios για πολλούς λόγους: Γιατί το μαγαζί βρίσκεται στη γειτονιά που η μαμά έμενε και εργαζόταν κάποτε, στα νιάτα της, όταν ήρθε πιτσιρίκα από τη λακωνική επαρχία για να μάθει στην Αθήνα μια τέχνη. Ξέρει το μέρος απ’ έξω κι ανακατωτά, αλλά έχει να πατήσει πολλά χρόνια και θέλει να δει τις αλλαγές του – δεν ξέρω αν θα της αρέσουν, αλλά αξίζει. Γιατί έχει αδυναμία στη μαγειρική του Πέσκια. «Όποια δική του συνταγή κι αν φτιάξω, γίνεται η αγαπημένη μου», λέει κάθε τόσο μετά από ένα ξεφύλλισμα Γαστρονόμου. Γιατί ξέρω πόσο θα της αρέσει η καπνιστή μελιτζανοσαλάτα με σάλτσα από πιπεριές Φλωρίνης και η μανιάτικη πατατοσαλάτα με ελιές και πορτοκάλι, αυτή που με τάιζε όταν ήμουν πιτσιρίκι (κι ας έχει αβοκάντο μέσα, της αρέσει πολύ το αβοκάντο, γι’ αυτό θα της πάρω και τη μαραθόπιτα με κρέμα αβοκάντο). Γιατί θα γλείφει τα δάχτυλά της με τον κολιό στη σχάρα με βινεγκρέτ ντομάτας. Γιατί θα μοιραστούμε τον μισό κόκορα μαριναρισμένο με πάπρικες, με σάλτσα γιαούρτι, και γιατί θα απολαύσει τη γαλατόπιτα με τα τρία γάλατα στο τέλος. Γιατί όσο τρώμε θα μου περιγράφει τα παλιά μαγαζάκια της περιοχής, αυτά που πουλούσαν είδη ραπτικής, και κορδέλες, και τρέσες και θα θυμηθεί από πού αγόραζε τις τυρόπιτές της στο διάλειμμα της δουλειάς της. Και τέλος, γιατί ξέρω πόσο θα χαρεί που μετά από καιρό θα βγούμε παρέα για φαγητό. Δεν έχουμε και πολλές ευκαιρίες. Β.K.
Σκουλενίου 1, Αθήνα, T/ 210-33.10.049
Στην Ταβέρνα των Φίλων, γιατί τικάρει όλα τα ουσιαστικά κουτάκια
 |
 |
Κυριακή είναι η γιορτή της μητέρας και η Ταβέρνα των Φίλων είναι κλειστή, αλλά αν τυχόν προτιμάτε να βγείτε Παρασκευή ή Σάββατο με τη μαμά, είναι ό,τι πρέπει. Είναι σίγουρο ότι θα περάσετε καλά. Το μενού, κινούμενο στον άξονα της απλότητας, της εποχικότητας και της ελληνικότητας, κρύβει πάντα ωραίες εκπλήξεις, η λίστα κρασιών έχει άποψη και καλές τιμές, το σέρβις είναι πολύ περιποιητικό, ο χώρος, μια παλιά ταβέρνα που φρεσκαρίστηκε χωρίς να αλλάξει πολύ, με λευκά κουρτινάκια και λευκοστρωμένα τραπέζια, φιλικός και οικείος – τικάρει όλα τα κουτάκια, για αυτό και έχει κάνει φίλους πιστούς, που πάνε και ξαναπάνε. Ανάμεσα στα ωραία που δοκίμασα την τελευταία φορά, η όλο φρεσκάδα μπιζελόφαβα, που τη σερβίρουν με τριζάτα φρέσκα μοσχομπίζελα, φετούλες μαραθόριζας, μυρώνια και άγρια ρόκα, οι γνώριμο τραγανοί ρεβυθοκεφτέδες με τη σάλτσα ταχινιού, μια διασκευή του σαβόρο με αχνιστή σκορπίνα, φασόλια βανίλιες και σταφίδες, που ήταν πολύ νόστιμη, αν και θα λίγο παραπάνω γλυκιά, και το κοκκινιστό κατσικάκι με το χοντρό μακαρόνι. Α.Σ.
Άργους 66, Κολωνός, Τ/ 210-51.27.506
Στο Καφενείο της Λουκιανού για αύρα παλιάς Αθήνας
 |
 |
Ξύλινη επένδυση, απλίκες, λευκά τραπεζομάντηλα – σε αυτό το παλιό στέκι του Κολωνακίου που ξανάνοιξε πρόσφατα, το ντεκόρ έχει μείνει λίγο έως πολύ απαράλλαχτο και σε ταξιδεύει στο παρελθόν της Αθήνας. Ένα ωραίο, ατμοσφαιρικό σκηνικό, ό,τι πρέπει για μεσημεριανό με τη μαμά. Το μενού έχει γεύσεις ελληνικές, απλές και καλοδουλεμένες: μαρουλοσαλάτα με λαδόξιδο και ελιές τσακιστές, χόρτα, κοτόπουλο στον φούρνο με πατάτες, μακαρόνια με κιμά, μοσχαρίσια μπιφτεκάκια, ψάρι ημέρας στη λαδόκολλα και άλλα κλασικά. Φαγητά της θαλπωρής, η αυγολεμονάτη κοτόσουπα και τα γιουβαρλάκια με τον πηχτό ζωμό και τα άφθονα μυρωδικά. Στο τέλος θα γλυκαθείτε με γιαούρτι και κηρήθρα με λίγη φρεσκοτριμμένη κανέλα. Γ.Π.
Λουκιανού 26, Κολωνάκι, T/210-72.39.600
Για πρωινό στον Βάρσο και βόλτα στην Ανθοκομική Έκθεση
 |
 |
Στην Κηφισιά, με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια! Πρώτη στάση Βάρσος για πρωινό/brunch με ομελέτα, τυρόπιτα ταψιού, παραδοσιακό πρόβειο γιαούρτι με σπιτική μαρμελάδα (θα πάρουμε από μία και για το σπίτι), ψωμί με βουτυρόμελο ή κρουασάν παλαιού τύπου, γεμιστό με σοκολάτα και καρύδι. Αυτές τις μέρες που διοργανώνεται η Ανθοκομική Έκθεση, η επίσκεψη στο αιωνόβιο γαλακτοπωλείο-ζαχαροπλαστείο έχει άλλη χάρη, με τα πολύχρωμα «λάφυρα» της πελατείας να στολίζουν το πλάι των τραπεζιών. Μετά το πρωινό θα κάνουμε και εμείς τη στάση μας για το απαραίτητο, μοσχομυριστό δωράκι. Γ.Π.
Κασσαβέτη 5, Κηφισιά, 210-80.12.472
Στο 1890 για νόστιμη νοσταλγία
 |
 |
Μέρα που τις καλοπιάνουμε τις μαμάδες, σηκώνει και μια πιο καλή έξοδο. Πιο ατμοσφαιρική. Το καινούργιο 1890, στον χώρο που στεγαζόταν κάποτε το υφασματάδικο του Συμεωνίδη, ταιριάζει, νομίζω, γάντι σε ένα τέτοιο σενάριο. Η σάλα με τα παλιά πατώματα και τα σκαλιστά ταβάνια σε ταξιδεύει στην παλιά αστική Αθήνα και τα πιάτα που υπογράφει ο ταλαντούχος σεφ Χρήστος Σιδηρόπουλος είναι δημιουργικά, καλοδουλεμένα, μελετημένα χωρίς να είναι εξεζητημένα. Εγώ ξεχώρισα το μαγιάτικο σασίμι που με το αυγολέμονο με ταχίνι και τη χαρίσα κλείνει το μάτι στις κουζίνες της Μέσης Ανατολής (πολύ ωραία ιδέα!), την τσιπούρα με τα πράσα, που έχει μια κρυμμένη σαλατίτσα με αχλάδι και σέλινο για μπόνους, και τα θαυμάσια καπελέτι με μανιτάρια μορχέλες, άγριο σκόρδο και μπεσαμέλ με γραβιέρα Νάξου. Εσείς κινηθείτε κατά το δοκούν, αλλά εκείνον τον μπαμπά με ρούμι, σορμπέ φράουλα, κρέμα λάιμ, πούδρα από ιβίσκο και τα κοτσάνια της φράουλας, θα σας έλεγα να μην τον χάσετε. Α.Σ.
Αθηναΐδος 10, πλατεία Αγίας Ειρήνης, Τ/ 210-32.40.603
Για ψαροφαγία επιπέδου στην Cookoovaya
 |
 |
Με το μπιάνκο του Περικλή Κοσκινά δύσκολο να μην «καλοπιάσουμε» τη μαμά. Στην Cookoovaya με τον αστικό αέρα, θα δοκιμάσουμε μερικά από τα πιο εκφραστικά πιάτα της Αθήνας: την προαναφερθείσα, κορφιάτικη ψαροσπεσιαλιτέ με την οποία έχει συνδέσει το όνομά του ο σεφ, καραβιδάκι με λάδι, λεμόνι, τσίλι και φρέσκο κρεμμυδάκι, άριστα ψημένα καλαμάρια, χταπόδι στα κάρβουνα με φάβα Σχοινούσας, ντομάτα, κάππαρη και κρεμμύδι, μπουρδέτο και άλλες λιχουδιές που βάζουν την πρώτη ύλη στο επίκεντρο. Γ.Π.
Χατζηγιάννη Μέξη 2A, Ιλίσια, Τ/ 210-72.35.005
ΦΙΤΑ: για πολύ νόστιμο φαγητό με οδηγό την πρώτη ύλη
 |
 |
Και με τους φίλους, και με το ταίρι και με τη μαμά θα τον χαρείτε εκείνον τον θαυμάσιο κόκορα (από το χωριό Ζευγαράκι, κοντά στο Αγρίνιο, έρχεται) με βασιλικό, λεμόνι και μελωμένες πατατούλες που κάνει ο Δημήτρης Δημητριάδης στο ΦΙΤΑ. Είναι πραγματικά πεντανόστιμος. Κι έχει πολλά ακόμη ωραία αυτή την εποχή στο εστιατόριο του Νέου Κόσμου, που αλλάζει μενού συχνά-πυκνά, ανάλογα με το τι βρίσκει από τις λαϊκές και τους προμηθευτές του ο ανήσυχος σεφ που, αποδεδειγμένα, δεν στερεύει από ιδέες. Με τα αμπελόφυλλα της εποχής κάνει σάλτσα για τη μαρινάτη μπάφα. Τους βιολογικούς κολοκυθοανθούς που παίρνει από το κτήμα Δροσιά στη Χαλκίδα τους γεμίζει με γαριδάκι και τους σερβίρει με μυρωδάτο αυγολέμονο με μάραθο. Τους βάζει και στα γιουβαρλάκια – τα ίδια τα γιουβαρλάκια τα κάνει χωρίς ρύζι και με το ρύζι γεμίζει τα κολοκυθολούλουδα, που δίνουν ανοιξιάτικη γεύση στο πιάτο. Διαλέξτε πορεία ανάλογα με τα γούστα και τη διάθεση της μαμάς –είναι η μέρα της– και στο τέλος πάρτε ή την πάντα ωραία πάστα αμυγδάλου ή το εκμέκ: με παγωτό με πρόβειο γάλα, αμύγδαλο και κανταΐφι, μαρμελάδα κεράσι και κρέμα φυστίκι, που κλείνει το δείπνο πλουσιοπάροχα. Α.Σ.
Ντουρμ 1 & Κασομούλη 6, Νέος Κόσμος, Τ/211-41.48.624
Στον διαχρονικό Βλάσση
 |
 |
Μαμάδες και κόρες, παππούδες με εγγόνια, ζευγάρια, παρέες – όλοι χωράνε στον Βλάσση. Στο διαχρονικό, αστικό μαγειρείο με τα λευκοστρωμένα τραπέζια και το κλασικό ελληνικό μενού τρως καλά και νιώθεις πως σε φροντίζουν. Το «ρεπερτόριό» του έχει εποχιακά λαδερά, για τα οποία και φημίζεται, σπέσιαλ λαχανοντολμάδες, ζουμερό σοφρίτο, κατσικάκι στη λαδόκολλα, λιχούδικα φριγαδέλια αλλά και πιο light επιλογές, όπως η σφυρίδα στη σχάρα με πατατοσαλάτα. Στα συν και τα ωραία, προσιτά κρασιά του καταλόγου. Γ.Π.
Μαιάνδρου 15, Ιλίσια, Τ/210-72.56.335
Στο Ateno για γεμιστά, μπριάμ και μουσακά αλλιώς
 |
 |
Είναι καλή ευκαιρία να εκπλήξετε τη μαμά σας η κουζίνα του Νίκου Καραθάνου στο Ateno. Του αρέσει του σεφ να παίρνει κλασικά και αγαπημένα ελληνικά πιάτα, από αυτά που από τα χέρια της έχετε φάει αμέτρητες φορές, και να τα «ξανασυναρμολογεί» με παιχνιδιάρικο τρόπο χωρίς να πειράζει το DNA τους. Πιάστε τραπέζι, είτε μέσα, είτε έξω, κάτω από το διώροφο νεοκλασικό, ανάμεσα στα παρτέρια του πεζόδρομου, μια που ο καιρός το Σαββατοκύριακο σύμφωνα με τις προβλέψεις θα είναι καλός. Διαλέξτε ένα ωραίο κρασί και δοκιμάστε τα γεμιστά, στην προκειμένη εικονικές ντοματούλες, που ο σεφ χρωματίζει με νερό ντομάτας, τον μουσακά, χτισμένο διαφορετικά, με τερίνα από πατάτα στη βάση κι από πάνω τον κιμά τυλιγμένο σε μελιτζάνα, το μπριάμ που γίνεται πουρές και συνδυάζεται με με καρπάτσιο λαχανικών, τσιπς πατάτας, σάλτσα ντομάτας, φέτα με δυόσμο και γρανίτα ντομάτας και τον νοστιμότατο κοκκινιστό κόκορα που ξεψαχνίζεται και γεμίζει τα ζυμαρικά (calamarata). Έχουν αλλάξει υφές, μορφές, σχήματα, αλλά μόλις τα δοκιμάζεις σε τυλίγει η γνώριμη αίσθηση. Το μπριάμ είναι μπριάμ, τα γεμιστά γεμιστά και ούτω καθεξής. Α.Σ.
Αιόλου 52 και Μιλτιάδου, Αθήνα, T/ 210-32.23.223
Στον Αξώτη για παϊδάκια και πατάτες
Επειδή η δική μου μαμά λατρεύει τις τηγανητές πατάτες (και στα παϊδάκια δεν λέει όχι) ο Αξώτης είναι επιλογή γκαραντί. Στην περιποιημένη, ατμοσφαιρική ταβέρνα στο Πολύγωνο κάνουν τις πιο λεπτοκομμένες και τραγανές πατατούλες, που θυμίζουν αυτές των γαλλικών μπιστρό. Θα πάρουμε διπλή μερίδα και μαζί με τα τρυφερά παϊδάκια, τα χόρτα και το ελαφρύ, χειροποίητο τζατζίκι με το αγγουράκι που κάνει κρατς θα κάνουμε κλασική, ταβερνίσια και εορταστική έξοδο με τα όλα της. Άλλα ωραία του μενού: το λουκάνικο, ο μπακαλιάρος σκορδαλιά και, στο τέλος, χαλβάς του μπακάλη που σερβιρου με κανέλα και λεμόνι. Γ.Π.
Παπαρσένη 15, Πολύγωνο, Τ/210-64.59.130
L’ Abreuvoir: στο κλασικό γαλλικό της Αθήνας
 |
 |
Αν η μαμά αγαπά τα κλασικά, μπορείτε να την τρατάρετε ένα δείπνο στο Abreuvoir. Θα το χαρεί ένα μεσημέρι ή βράδυ στο ατμοσφαιρικό κολωνακιώτικο ρεστοράν με την old fashioned γοητεία, που στέκεται από το 1965 στην ίδια θέση, με τους περιποιητικούς σερβιτόρους να ανάβουν πάντα τα κεριά στα ασημένια κηροπήγια και να ανοίγουν τελετουργικά τις καμπάνες. Πολύ ωραίο ταρτάρ, που το νοστιμίζουν πλάι στο τραπέζι με μουστάρδα, κρόκο αυγού, αγγουράκι τουρσί, Worcestershire sauce και λίγες σταγόνες Calvados, σαλιγκάρια μπουργκινιόν, ζουμερή αντρεκότ καφέ ντε Παρί με ψιλές τηγανητές πατατούλες, σαν σπιρτόκουτα, γλώσσα μενιέρ, κοκ-ο-βεν, είναι μερικά μόνο από όσα βγαίνουν από την κουζίνα. Και μετά είναι και οι κρεπ σουζέτ που ετοιμάζονται και αυτές στη σάλα και γεμίζουν τον χώρο αρώματα πορτοκαλιού και το πολύ καλό σουφλέ σοκολάτας, που θέλει λίγη υπομονή παραπάνω αλλά την αξίζει. Α.Σ.
Ξενοκράτους 51, Κολωνάκι, Τ/210-72.29.106
Πηγή: Γαστρονόμος
