Έτσι κάνουν οι μανάδες. Πριν καν έρθεις στο σπίτι για το Πάσχα, σε παίρνουν τηλέφωνο για να ρωτήσουν τι φαγητά θέλεις να πάρεις μαζί σου στην επιστροφή για την πρωτεύουσα. Με το που φτάνεις, «μέχρι πότε θα κάτσεις;». Όχι επειδή θέλουν να σε διώξουν, αλλά για να προγραμματίσουν το μαγείρεμα. «Και με τι θα φύγεις;» Οι επιλογές δεν είναι πολλές: αεροπλάνο, ΚΤΕΛ ή τρένο, ανάλογα πώς βολεύουν οι ώρες, οι τιμές και τα δρομολόγια.
Έρχονται και φεύγουν οι μέρες των γιορτών, αλλά οι μάνες ακόμα μαγειρεύουν· την ημέρα πριν το δρομολόγιο της επιστροφής, ξυπνούν από νωρίς, φτιάχνουν έναν καφέ, κάνουν ένα τσιγάρο στο μπαλκόνι και σηκώνουν τα μανίκια. Βάζουν τη χύτρα στο μεγάλο μάτι της κουζίνας, προθερμαίνουν τον φούρνο, ανοίγουν τον απορροφητήρα και ήδη από τις δέκα το πρωί, η μυρωδιά από τα καλούδια φτάνει και στο δωμάτιό σου, διαπερνώντας τις μισοφαγωμένες χαραμάδες της πόρτας.
Όση ώρα τα φαγητά παίρνουν βράση και ψήνονται στον φούρνο, σημειώνουν σε ένα πρόχειρο post-it όλα όσα πρέπει να πάρεις μαζί σου. Γράφουν, σβήνουν, κάνουν ορθογραφικά και φροντίζουν να μην ξεχάσεις τίποτα, διότι δεν είναι μόνο τα φαγητά· είναι και τα κασέρια και τα τυριά που αγόρασαν, για να μην έχεις το άγχος να πας στο σούπερ μάρκετ. Συν τα τυλιγμένα με μεμβράνη τσουρέκια από το αγαπημένο σου ζαχαροπλαστείο, που δεν έχει αλλάξει τη συνταγή από τότε που η γλώσσα σου τα άγγιξε για πρώτη φορά.
Σε ρωτάνε: «Να σου βάλω κι αυτό; Να σου βάλω κι εκείνο;» Απαντάς καταφατικά, ξέρεις πως θα καταφέρουν να τα τακτοποίησουν τέλεια στις αποσκευές. Τυλίγουν τις σάλτσες της γιαγιάς σε διπλά φύλλα εφημερίδας, βάζουν σε μια σακούλα μερικά φρούτα και λαχανικά από τον μπαξέ της για σαλάτα και βγάζουν τα ταπεράκια από την κατάψυξη. Έχουν τις πατέντες τους για να μη γίνει κάνα ατύχημα και λερωθούν τα ρούχα στη βαλίτσα: τυλίγουν κάθε τάπερ με μια πλαστική μεμβράνη, από πάνω βάζουν μια παγοκύστη σε ένα μικρότερο σακουλάκι, τακτοποιώντας τα στο φορητό ψυγειάκι που δεν περιορίζεται μόνο στην καλοκαιρινή του χρήση. Πάνω – πάνω, βάζουν τα δοχεία που είναι για ψυγείο και στον πάτο όσα είναι για κατάψυξη. Ξέρουν πως δεν προσέχεις ό,τι οδηγία δίνουν, αλλά αυτή τη μία, εξασφαλίζουν πως δεν θα την ξεχάσεις.
Και φτάνεις μετά από ώρες στο σπίτι στην πρωτεύουσα, ένας άθλος που ποτέ δεν γνωρίζεις πώς θα εξελιχθεί, διότι μπορεί το τρένο να χαλάσει στη μέση της διαδρομής, το ΚΤΕΛ να κολλήσει στην κίνηση του Κηφισού ή να χάσεις τον συρμό στη γραμμή του αεροδρομίου που έρχεται κάθε 36 λεπτά, συν η διαδρομή που διαρκεί μία ώρα και κάτι. Τα φαγητά όμως άθικτα, με τις πατέντες των μανάδων να κάνουν και πάλι το θαύμα τους. Τις βλέπεις και στους άλλους επιβάτες στους διαδρόμους των ΚΤΕΛ και στις αποβάθρες των σταθμών. Ο καθένας κρατάει και μια σακούλα από μια τοπική επιχείρηση, τσαλακωμένη, γεμάτη με μαμαδίσιο φαγητό και σπιτικές λιχουδιές για το ταξίδι. Ένα γλυκό κομμάτι σε αυτή τη θεόπικρη επιστροφή στη δουλειά και στη ρουτίνα.
Διαβάστε περισσότερα στον Γαστρονόμο.
