Μια λαμπερή ανοιξιάτικη λιακάδα ρίχνει το φως της στις φαρδιές μαλτεζόπλακες και στις τερακότες που στρώνουν τα δάπεδα του αρχοντικού Λάσκαρι. Σκάλες φρουριακές, πέτρινες, κι άλλες ξύλινες που τρίζουν από το βάρος του χρόνου, κόγχες μισοσκότεινες, διάδρομοι που σε μπερδεύουν και σε φέρνουν ξανά στο σημείο από όπου ξεκίνησες, τοίχοι πανύψηλοι, γεμάτοι έως επάνω με βιβλία που μετρούν αιώνες και μια χρυσαφένια σκόνη που παιχνιδίζει στις ηλιαχτίδες που μπαίνουν από τα σιδερόφραχτα παράθυρα. Τούτο το σπίτι, σκαρφαλωμένο στις πλαγιές του λόφου στο χωριουδάκι Άγιος Μάρκος, ατενίζει μακάριο κατάφυτους κήπους, απέραντους ελαιώνες και μακριά στο βάθος το λαμπυρίζον βόρειο Ιόνιο.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο

