Εκατόν τρία χρόνια, συναπτά. Ακριβώς τόσα πέρασαν από τότε που ξεφουρνίστηκαν οι πρώτες αρμενικές μπουγάτσες στο Ηράκλειο και έμελλαν να γλυκάνουν και τον πιο σκληροπυρηνικό Κρητικό. Όλα ξεκίνησαν το 1922, όταν στο Ηράκλειο φτάνουν κατά χιλιάδες οι πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής. Ανάμεσά τους περί τους 2.000 Αρμενίους που καταπιάστηκαν με κάθε λογής τέχνη και επάγγελμα για να επιβιώσουν, έχοντας τη συμπαράσταση και τη στήριξη της μικρής, αλλά ιστορικής αρμενικής παροικίας, ίσως της παλαιότερης στην Ελλάδα. Καλλιεργημένοι και εργατικοί, βρέθηκαν από επιχειρηματίες, μεγαλέμποροι και φτασμένοι τεχνίτες να ασχολούνται αρχικά με χειρωνακτικές δουλειές για να επιβιώσουν. Σύντομα όμως, παρότι ξεκίνησαν ξανά από το μηδέν, κατάφεραν να ανακάμψουν και να αναδειχθούν σε σημαντικούς παράγοντες της τοπικής οικονομίας και της τέχνης.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
