Είναι ολόκληρος κόσμος τα θαλασσινά. Κι αγάπη μεγάλη. Και την Καθαρά Δευτέρα, που έχουν την τιμητική τους, και τη Σαρακοστή, που είναι η μικρή απόλαυση που επιτρέπεται, και κάθε άλλη άλλη μέρα. Καλαμάρια, χταπόδια, γαρίδες, καραβίδες, μύδια, κυδώνια, πορφύρες, φούσκες που μοσχοβολάνε ιώδιο–, ωμά, τηγανητά, αχνιστά, ψητά από έμπειρο χέρι όσο τους πρέπει, τα χαιρόμαστε σε ταβέρνες και εστιατόρια που τα ‘χουν καμάρι, απλωμένα στις γειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά, αλλά και λίγο παραέξω, αφορμή για μια μικρή εκδρομή. Εδώ συγκεντρώσαμε τα πιο αγαπημένα μας. Για κάθε διάθεση και μπάτζετ. Αλλα ποντάρουν στην παράδοση κι άλλα τη συνδυάζουν με δημιουργικές ιδέες, απλώνοντας μια μεγάλη συλλογή από γεύσεις που ξέραμε από πάντα και νέους, πιο περίτεχνους συνδυασμούς, που τα αφήνουν όμως να λάμψουν. Η πυξίδα δείχνει θάλασσα.
Ιωνικός: το καμάρι της Νίκαιας
 |
 |
Στο ψαροταβερνάκι της Νίκαιας, κανονικά από την παραγγελία δεν λείπει η σαρδέλα, ολόφρεσκη και ψωμωμένη, με μαεστρία ψημένη στη σχάρα. Για τη νηστεία ωστόσο προτείνω με το χέρι στην καρδιά την τηγανητή ψίχα γαρίδας, φουλ γλυκιά και ζουμερή, όπως και ελαφροτηγανισμένα καλαμαράκια και το μελωμένο χταπόδι γιουβέτσι. Για συνοδεία: σωστά βρασμένα χόρτα και περιποιημένη φάβα. Η ατμόσφαιρα γειτονιάς και η φιλική τιμολόγηση του δίνει έξτρα πόντους. Γ.Π.
Κλείσε εδώ τοUberTaxiσουΘαλασσινός: το λέει και το όνομα
 |
 |
 |
 |
Και στα τραπέζια μέσα είναι ωραία, με τα ζωγραφιστά πλακάκια για φόντο, και στα εξωτερικά, (κλεισμένα για να προστατεύονται κρύο) στο περιποιημένο αυτό θαλασσινό μαγαζί, το οποίο μετράει πάνω από τρεις δεκαετίες στις Τζιτζιφιές. Από την κουζίνα βγαίνουν, εννοείται, και ψάρια, αλλά το μενού έχει πολλά θαλασσινά. Δεν υπάρχει ας πούμε περίπτωση να πάω και να μην παραγγείλω τα μύδια που τηγανίζουν ωραία, να κάνουν εκείνη τη χαρακτηριστική κρουστίτσα, και τα σερβίρουν με καρυδάτη σκορδαλιά. Είναι ό,τι πρέπει για ούζο. Κι η καραβιδόψυχα, τηγανητή κι αυτή, είναι πολύ δημοφιλής. Συχνά θα πάρω και τις σουπιές με το μελάνι τους, ενώ έχουν και αρκετά καλοφτιαγμένες θαλασσινές μακαρονάδες, με γαρίδες ή καραβίδες. Για την Καθαρά Δευτέρα πάντα βάζουν επιπλέον πιάτα. Ανάμεσα στα φετινά εξτραδάκια, θα πετύχετε καλαμάρι γεμιστό με ντομάτα, μυρωδικά και καβουρόψιχα, χταπόδι στιφάδο, γαρίδες αλά πουτανέσκα με ελιές, κάππαρη και ντομάτα και διάφορα όστρακα. Κυδώνια, γυαλιστερές, στρείδια… Μια που είναι δυο βήματα από το Πάρκο του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος μετά το φαγητό, άμα θέλετε, κάνετε και έναν ωραίο περίπατο στο πράσινο κι αφήνετε τα παιδιά να ξεδώσουν λίγο στα διάφορα παιχνίδια. Η μέρα τη θέλει λίγη απλωσιά. Α.Σ.
Κανάρια: οι φημισμένες γαρίδες του Μοσχάτου
 |
 |
Στο ισόγειο μιας μονοκατοικίας στο Μοσχάτο, τα Κανάρια σερβίρουν εδώ και μπόλικες δεκαετίες λίγα και απλά, διαλεγμένα και μαγειρεμένα με φροντίδα. Οι μεγάλες, ζουμερές και γλυκές γαρίδες Πλαταμώνα, τέλεια ψημένες και αλατισμένες, είναι το χιτ του μαγαζιού. Στα συνοδευτικά δεν θα βρείτε πατάτες τηγανητές αλλά θα βρείτε μια από τις πιο ωραίες ντοματοσαλάτες της Αθήνας (με έξτρα τριμμένη ντομάτα από πάνω), όπως και ωραιότατες ελιές. Και δεν θα σας λείψει τίποτα. Γ.Π.
Ψαροκαστέλα: για χιώτικο χταπόδι και καβούρια από την Καβάλα
Από τη μικροσκοπική κουζίνα της κυρίας Μαρίας —ψυχή και ιδιοκτήτρια της Ψαροκαστέλας— βγαίνουν πιάτα όλο νοστιμιά, περιποιημένα και με προσοχή στη λεπτομέρεια. Η πολίτικη καταγωγή της φαίνεται καθαρά στο φαγητό και στο μεράκι της, ενώ τα ξαδέλφια της, ψαράδες στη Χίο, την προμηθεύουν με φρέσκα θαλασσινά. Πάντα παίρνουμε χταπόδι, που το φτιάχνουν μελωμένο, το σβήνουν με ημίγλυκο κρασί και στο τέλος προσθέτουν λίγο φρέσκο λάδι και χειροποίητο ξίδι από την Κρήτη. Είναι από τα πιο μαλακά που έχουμε φάει. Δεν λέμε όχι και στις γαρίδες με την πιπεράτη, γλυκοπικάντικη σαλτσούλα, στην οποία πάντα βουτάμε ψωμί. Ξεχωρίζουν και τα μπλε καβουράκια που φέρνουν από την Καβάλα: η γλύκα της σάρκας τους ισορροπεί με την αλμύρα του θαλασσινού αλατιού και δένει με την ελαφριά κάψα του κόκκινου πιπεριού. Και πάντα περιμένουμε με ανυπομονησία τις τηγανητές πατάτες. Η κυρία Μαρία είναι μαστόρισσα στο τηγάνισμα και οι κομμένες στο χέρι πατάτες της… κέντημα. Τις τηγανίζει σε μικρό τσουκαλάκι, σε φρέσκο λάδι, και βγαίνουν χρυσαφένιες και πεντανόστιμες. Μ.Π.
Cookoovaya και χαρταετός
Το κλασικό πια εστιατόριο της Χατζηγιάννη Μέξη με το άνετο καθιστικό, την αστική αύρα και την πρώτη ύλη στο προσκήνιο είναι πάντα προορισμός για καλό ψάρι και θαλασσινά: από το περίφημο μπιάνκο του Περικλή Κοσκινά μέχρι το μπουρδέτο, τη μακαρονάδα με κολάρα ψαριών ή τα ωραία ωμά, όπως το βελουδένιο καραβιδάκι με λαδολέμονο, τσίλι και φρέσκο κρεμμύδι. Για την Καθαρά Δευτέρα ωστόσο, μαζί με τα κλασικά του μενού, έχουν ετοιμάσει επιπλέον θαλασσινές λιχουδιές στο κλίμα της ημέρας. Οι σουπιές με σπανάκι μάραθο, μυρώνια και φρέσκο κρεμμυδάκι, τα αχνιστά μύδια και τα ζυμαρικά με βόνγκολε είναι μερικές μόνο από αυτές. Γ.Π.
Papaioannou Vouliagmeni: ψαροφαγία αναβαθμισμένη
Απέριττο, άρτιο, καθαρό. Έτσι θα περιέγραφα το φαγητό στον Παπαϊωάννου με τρεις λέξεις, αν η εμπειρία ενός γεύματος εδώ δεν ήταν πολλά περισσότερα. Ψαροφαγία αναβαθμισμένη με πολύ λεπτές ποιότητες, διακριτές στον επισκέπτη. Από τα άνετα τραπέζια με τα απαλά λευκά βαμβακερά τραπεζομάντηλα κάτω από το χέρι μας, μέχρι τα λεπτεπίλεπτα ποτήρια κρασιού, οι λεπτομέρειες αποκαλύπτουν την επιμέλεια των υπευθύνων. Σε αυτά προσθέτουμε και την τοποθεσία (μια από τις 4 διευθύνσεις των εστιατορίων) με τραπέζια πάνω στην μικρή προβλήτα στο Καβούρι, με την θάλασσα αγκαλιά. Ο καιρός φτιάχνει εδώ την ατμόσφαιρα. Με λιακάδα μοιάζει με κανονικές διακοπές στη Βουλιαγμένη. Με πολλά μποφόρ, μοιάζει με νουάρ εποχής. Μέσα πάντως, ότι καιρό και να έχει, το σέρβις είναι ρυθμισμένο, σχεδόν κάθε τραπέζι έχει τον δικό του σερβιτόρο, αποκλειστική φροντίδα που πρέπει να προσμετράται.
Στα του φαγητού, ξεκινάμε με γυαλιστερές και κυδώνια, ανάλογα με την διαθεσιμότητα, μετά έρχεται το ωραίο τους ψωμί, ταρτάρ καραβίδας με απαλή, γλυκιά γεύση που εντείνεται με μερικές σταγόνες από το καλό EVOO. Στο μενού υπάρχει και ένα ωραίο σεβίτσε γαρίδας αλλά και αχνιστή καραβιδόψιχα, ένα μεζεδάκι πρώτης τάξης. Πολλοί σταθεροί τους πελάτες αγαπούν τα μύδια σαγανάκι αλλά και τις τηγανητές γαριδοκαραβίδες. Το τηγάνι τους είναι πολύ ελαφρύ, ωστόσο, προσωπικά εδώ ορκίζομαι στη σχάρα. Το καλαμάρι στα κάρβουνα είναι ένα απίθανο έδεσμα, ψημένο τόσο όσο, αλατισμένο επαρκώς, ζουμερό. Ένα γλύκισμα που θα μπορούσα να παραγγέλνω ξανά και ξανά. Στη σχάρα μπορείτε να ζητήσετε και όλα τα υπόλοιπα, χταπόδι, γάμπαρη, προφανώς και τα μεγάλα, πιο πολυτελή οστρακόδερμα, όπως οι αστακοί που έρχονται στο εστιατόριο στην καλύτερή τους. Για τη Σαρακοστή, ρίξτε μια ματιά και στο μενού με τα ζυμαρικά με θαλασσινά, με pasta της επιλογής σας.
Η λίστα κρασιού περιλαμβάνει επιλεγμένα ελληνικά κρασιά, ταξινομημένα ανά ποικιλία, όπως και premium επιλογές από τον διεθνή αμπελώνα, από σαμπάνιες μέχρι λευκές Βουργουνδίες αλλά και μπόλικα Νεοκοσμίτικα, που κομπλιμεντάρουν το θαλασσινό φαγητό τους. Ν.Δ.
Στα Άργουρα για ωμά και σπάνια καλούδια της θάλασσας
 |
 |
Το ιδιόμορφο μαγαζί του Νίκου Μιχαήλ πολλοί λάτρεις των θαλασσινών το τιμούν και με το παραπάνω. Έπιπλα από παλιές σαλοτραπεζαρίες, μικροαντικείμενα, πίνακες και φωτογραφίες από το χωριό του στην Εύβοια –που του δίνει το όνομά του– βάζουν καθένα το κατιτί του στο άναρχο χαρμάνι της σάλας, ο έξω χώρος, που είναι περιμετρικά κλεισμένος και λειτουργεί χειμώνα – καλοκαίρι είναι γεμάτος φυτά σε γλάστρες και κονσερβοκούτια, κι από την ανοιχτή κουζίνα βγαίνουν πολλά και διάφορα ωραία. Τα ωμά του είναι φημισμένα. Πάρτε τις γαρίδες Κοιλάδος ή τις καραβίδες που ο μάγειρας και ιδιοκτήτης συνδυάζει άλλοτε με βατόμουρα κι άλλοτε με tamarillos (εξωτικά φρούτα από τη Νότια Αμερική) ή με γιούζου και το πολύ καλό χταπόδι καρπάτσιο. Κατά καιρούς, ανάλογα με την εποχή και το τι βρίσκει διαθέσιμο, βγάζει και στρειδόχτενα, νυχάκι (ένα είδος σαλιγκαριού της θάλασσας), πορφύρες, καλόγνωμες, φούσκες και σπινιάλα, ενώ οι γκόγλιες με τις καραβίδες, σπεσιαλιτέ στα Άργουρα, δηλώνουν πάντα παρούσες. Τα καμπυλωτά, κουφωτά ζυμαρικά τα παίρνουν από μια οικοτεχνία στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Εύβοια .Α.Σ.
Στο Milos για ατόφια θάλασσα
 |
 |
Δεν υπάρχει περίπτωση να μπεις στη σάλα και να μην περάσεις από την ψαριέρα, όπου δίπλα στα ψάρια που στραφταλίζουν απλωμένα στον πάγο φιγουράρουν ολοζώντανες γαρίδες, καραβίδες, χταπόδια και αστακοί από διάφορους ψαρότοπους του Αιγαίου. Λίγο μετά είναι στο τραπέζι, μπροστά σου, ντυμένα με ελάχιστα αρτύματα. Οι ωμές γαρίδες Κοιλάδας με ελαιόλαδο και καυτερή πιπερίτσα, λιτές, απέριττες, είναι μπουκιά και θάλασσα, το χταπόδι Λήμνου έρχεται μαστιχωτό, να κρατάει στο δόντι, με φάβα Σαντορίνης και τραγανή κάππαρη, τα όστρακα είναι μπουκιά και θάλασσα. Η απλότητα, που αναδεικνύει την άψογη καλή πρώτη ύλη, στο Milos είναι φιλοσοφία. Μια που το εστιατόριο που ο Κώστας Σπηλιάδης δημιούργησε για να ταξιδέψει την ελληνική κουζίνα σε διάφορα σημεία του παγκόσμιου χάρτη, τηρεί τις παραδόσεις. δίπλα στην ταραμοσαλάτα σε συνταγή της Πολίτισσας μητέρας του, την Καθαρά Δευτέρα θα σας περιμένουν χειροποίητη λαγάνα, φασόλια πιάζ και σπιτικά ντολμαδάκια. Και στο καροτσάκι με τα γλυκά, που θα εμφανιστεί μόλις τελειώσετε το φαγητό σας, ωραίος χαλβάς του Παπαγιαννόπουλου από τον Βόλο σε διάφορες γεύσεις και γλυκό του κουταλιού φιρίκι από τον Γυναικείο Συνεταιρισμό της Βυζίτσας. Α.Σ.
Τραβόλτα: για το διάσημο καλαμάρι κοντοσούβλι και άλλα μερακλίδικα
Ο Σπύρος και ο Βαγγέλης Λιάκος έχουν μεγάλη αγάπη για ό,τι βγάζει η θάλασσα. Αέρινο τηγάνι, δυνατή σχάρα κι απρόσμενα θαλασσινά μαγειρευτά, πάντα με ελληνική ταυτότητα, είναι τα βασικά συστατικά μιας καλοδουλεμένης συνταγής με επίκεντρο τη φρεσκάδα και το σεβασμό για τα υλικά, με φανατικούς φίλους σε όλη την Αθήνα. Από τα τρία καΐκια με τα οποία συνεργάζεται το Τραβόλτα έρχεται η εκλεκτή ψαριά της ημέρας και ψήνεται αριστοτεχνικά στη σχάρα. Και τα θαλασσινά όμως δεν πάνε πίσω. Το κοντοσούβλι καλαμάρι με το μελάνι του, που ανακατεμένο με κάππαρη και καυτερή πιπερίτσα μαυρίζει το πιάτο, είναι θεσμός πια. Κάθε τραπέζι σχεδόν έχει και από ένα. Κι είναι πολλά ακόμη ωραία. Το σπετζοφάι με λουκάνικο σουπιάς, τα τροφαντά τηγανητά μύδια, το κριθαράκι και η μακαρονάδα με γαρίδες, ο τραχανάς, μαγειρεμένος με γαρίδες, μύδια, κυδώνια και αυγοτάραχο, που γεμίζει το στόμα σου θάλασσα… Α.Σ.
Θέα Θάλασσα: ένα λιαστό χταπόδι που δεν το ξεχνάς
Κι όταν πρωτοάνοιξε στο Μικρολίμανο μου άρεσε, και η Πειραϊκή όμως, όπου μετακόμισε σε κάποια φάση, του πήγε πολύ. Κι εκεί χαζεύει τα κύματα, σε απόλυτη συμφωνία με το όνομά του. Είναι τίμιο το Θέα Θάλασσα του Γιώργου Λεμπιδάκη. Ξεχωρίζει στη γειτονιά του. Τόσο τα ψάρια και θαλασσινά, που προτείνονται σε πιο λιτές κλασικές εκδοχές και σε κάποιες λίγο πιο σύγχρονης λογικής, είναι φρεσκότατα, και τα μαγειρεύουν και τα ψήνουν με φροντίδα. Η απαλή και πυκνή ταραμοσαλάτα με τις μαύρες πιτούλες (έχουν μελάνι σουπιάς), τα αχνιστά μύδια με κρασί, σκόρδο, σέλινο και κρεμμύδι και τα μύδια σαγανάκι σε νηστίσιμη εκδοχή χωρίς τυρί, οι ψητές καραβίδες και οι θαλασσινές μακαρονάδες είναι πολύ καλές επιλογές για την Καθαρά Δευτέρα – ο Σταύρος Σπανέλης που έχει αναλάβει την κουζίνα θα βγάλει επιπλέον και σουπιές κρασάτες και ψητό χταπόδι με πολύχρωμες πιπεριές. Εγώ θα σας κατευθύνω και προς το λιαστό χταπόδι, που καθώς δεν έχουν τη δυνατότητα να το φτιάξουν οι ίδιοι λόγω χώρου, το δίνουν σε έναν μάστορα από τη Χαλκίδα και τους το λιάζει. Το προτείνουν σκέτο, χωρίς λάδι, ξίδι και τα λοιπά και όντως δεν τα χρειάζεται διόλου. Ψωμωμένο, μαστιχωτό, νοστιμότατο, είναι πολύ, πολύ καλό. Α.Σ.
Ιώδιο: κούλουμα στα Κολωνάκι
 |
 |
Στο Ιώδιο, στο Κολωνάκι, η Χιλιαδάκη φτιάχνει πιάτα νόστιμα με τεχνική και ακρίβεια. Τα σπαγκέτι βόνγκολε φτάνουν σε χάλκινο σκεύος, αχνιστά και γενναιόδωρα. Τα ζυμαρικά έχουν ποτίσει στη φίνα σάλτσα των αχιβάδων και κάθε μπουκιά θυμίζει θάλασσα. Η σουπιά με σπανάκι έρχεται με σάλτσα δεμένη και γεμάτη ένταση, ενώ τα στρείδια σερβίρονται με σάλτσα πράσινης πιπεριάς που δίνει καθαρή, πικάντικη ώθηση. Υπάρχει και ένα πιάτο που μοιάζει με φόρο τιμής στην Καθαρά Δευτέρα: μικρές λαγάνες, αφράτες και αρωματικές, που συνοδεύονται από κρεμώδη ταραμοσαλάτα. Η μανιάτικη calamarata με αυγοτάραχο από το Μεσολόγγι κινείται στην ίδια λογική – γνώριμες αναφορές, ιδωμένες με σύγχρονη ματιά. Στο τέλος, τα σορμπέ κλείνουν το γεύμα καθαρά και ισορροπημένα: μανταρίνι με μαστίχα ή κολοκύθα με κρέμα και ρούμι. Μ.Π.
Στο Βαρούλκο για γεύσεις με ιστορία και άλλες, καινούργιες
 |
 |
Έχει βάλει τη σφραγίδα του στην ελληνική ψαροφαγία το Βαρούλκο του Λευτέρη Λαζάρου. Δεν θα μπορούσε να λείπει από τούτη τη λίστα. Εκεί στα τραπέζια πλάι στο νερό, στο ανανεωμένο ντεκ, ξετυλίγεται μια σύγχρονη γαστρονομική πρόταση γεμάτη θάλασσα. Μπορείτε να το προτιμήσετε για μια επίσημη έξοδο παρά θιν αλός με ψαροδημιουργίες και πιάτα με θαλασσινά, άλλα παλιότερα –όπως το γλυκοφάγωτο κριθαράκι με γαρίδες και το λημνιό κρασί, στο μενού από τότε που το εστιατόριο ήταν στην Πειραιώς, ή το επίσης κλασικό ριζότο με σουπιά και το μελάνι της– κι άλλα πιο καινούργια, όπως το ψητό καλαμάρι με ελαφριά σάλτσα με το μελάνι της. Μπορείτε να κλείσετε τραπέζι και το μεσημέρι της Καθαράς Δευτέρας, που ο σεφ με την ομάδα του θα τιμήσουν με λαχανόρυζο με σουπιά, σπανακόρυζο με baby σπανάκι, χταπόδι στιφάδο, γαρίδες, καραβίδες… Αλλά σε κάθε περίπτωση σημειώστε και το εξής: μια που το εμβληματικό εστιατόριο του Μικρολίμανο φέτος κλείνει 40 χρόνια, ετοιμάζει ένα επετειακό μενού σεργιάνι στον χρόνο με διάφορα πιάτα-σταθμούς. Θα ξεκινήσει να σερβίρεται σε λίγο καιρό κάθε Τετάρτη. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να θυμηθούν οι παλιοί και να γνωρίσουν οι νεότεροι την πρώτη καβουροσαλάτα, τον εμβληματικό λαχανοντολμά με κιμά καραβίδας, το πουγκί με θαλασσινά κι άλλες σπεσιαλιτέ που άνοιξαν το δρόμο για την ανανέωση της ελληνικής θαλασσινής κουζίνας. Α.Σ.
Polpo: το ψαρομάγαζο της Λαχαναγοράς
 |
 |
Η οικογένεια Κατσικάκη συνεργάζεται με καΐκια σε όλη την Ελλάδα και από το δικό της ψαράδικο προμηθεύει καλά εστιατόρια της Αθήνας αλλά και του εξωτερικού. Στο δικό τους μαγαζί, λίγα βήματα από την είσοδο της Κεντρικής Λαχαναγοράς του Ρέντη, αφήνουν τη πρώτη ύλη να μιλήσει μόνη της. Τα πιάτα και ο χώρος μοιράζονται την απουσία οποιουδήποτε περιττού στοιχείου. Σε χαλαρό, ανεπιτήδευτο κλίμα, με θέα το πηγαινέλα των φορτηγών στην αγορά, τρώμε τέλειες ψητές γαρίδες, ζουμερές ζουμερές, φρέσκο καλαμάρι όλο γλύκα, αχνιστές καραβίδες, πλούσια μακαρονάδα του ψαρά με λιγκουίνι και πολλά ακόμα, ολόφρεσκα, με ελκυστική τιμολόγηση. Γ.Π.
Στον Ρέρα για μια μικρή απόδραση με γεύση θαλασσινή
Είναι ικανός λόγος να πάτε μέχρι το Λαύριο. Στη μικρή σάλα της ταβέρνας οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες στους τοίχους μαρτυρούν ένα παρελθόν πολλών δεκαετιών, από την εποχή που ήταν η μεγάλη εργατούπολη της Αττικής. Ιδιοκτήτης και μάγειρας, ο Γιάννης Ρέρας, τρίτη γενιά μιας οικογένειας από την Άνδρο, συνεχίζει στα βήματα του πατέρα του και του συνονόματου παππού του, κάνοντας το κουμάντο στην κουζίνα. To μαγαζί φημίζεται για το φρέσκο ψάρι του αλλά και τα θαλασσινά δεν λείπουν. Αν με έγκαιρη κράτηση εξασφαλίσετε τραπέζι για την Καθαρά Δευτέρα, πάρτε φάβα και τις δικές τους ελιές, τα ντολμαδάκια γιαλαντζί που φτιάχνει η μαμά του Γιάννη, καλαμάρι στεγνοτηγανισμένο, χταπόδι ξιδάτο και ό,τι άλλο σας γυαλίσει. Β.Κ.
Διεύθυνση: Κωνσταντίνου Πλειώνη & Ανδρέα Αλεξάνδρου, Λαύριο
- Τηλέφωνο: 22920-22.112
Για τον Σκοτάδη πάμε Αίγινα
 |
 |
Όχι ότι μας χαλάει να χαζέψουμε για λίγη ώρα τα κύματα και έπειτα να περιπλανηθούμε στην όμορφη Αίγινα, αλλά ο Σκοτάδης δίνει σε αυτή τη βόλτα επιπλέον αξία. Η ψαροταβέρνα-καμάρι του νησιού λειτουργεί από το ‘45 και σερβίρει απλά και ωραία πράγματα με σημαία την εξαιρετική πρώτη ύλη. Αξίζει να αναφερθεί πως ο Σκοτάδης είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος σε θέματα βιωσιμότητας και αρνείται κατηγορηματικά να σερβίρει γόνο, προστατευόμενα είδη ή εκτός εποχής αλιεύματα. Στα οπωσδήποτε του καταλόγου: τα λεπτοκομμένα, στεγνοτηγανισμένα και τραγανά κολοκυθάκια, η ταραμοσαλάτα, η γαριδομακαρονάδα, το ολόγλυκο φρέσκο καλαμάρι και ό,τι άλλο φέρει η θάλασσα. Αν δεν είστε τόσο προσηλωμένοι στις παραδόσεις της ημέρας, δοκιμάστε και τον υπέροχο ελαφρομαριναρισμένο γαύρο με λεμόνι. Γ.Π.
Κάβος στην Κορινθία: ψαροταβέρνα-προορισμός
 |
 |
Ο Κάβος βρίσκεται περίπου μια ώρα από την Αθήνα, στεγάζεται σε μια παλιά σιταποθήκη πάνω στη θάλασσα, που ανακαινίστηκε και μετατράπηκε σε περιποιημένη, καλαίσθητη ταβέρνα. Ξύλινες πέργκολες και τραπέζια με ανοιχτή θέα στον Κόλπο των Μεγάρων συμπληρώνουν το σκηνικό. Στο μενού της φημισμένης ψαροταβέρνας βρίσκει κανείς όλα τα καλά της θάλασσας, από ντόπιους ψαράδες, και με σωστό μαγείρεμα. Ξεχωρίζει η καραβιδομακαρονάδα με όστρακα και λιγκουίνι, δεμένη με ωραία, λεμονάτη σάλτσα – σπεσιαλιτέ της κυρίας Παγώνας, μητέρας του Τάσου, του ιδιοκτήτη. Τα όστρακα σερβίρονται και ωμά για όσους τα προτιμούν. Η ταραμοσαλάτα είναι σπιτική, τα καλαμάρια τηγανίζονται σωστά, και οι πατάτες θα μπορούσαν να αποτελέσουν παράδειγμα για πολλές άλλες ψαροταβέρνες. Μ.Π.
Κάκιας: καλαμάρι κουλουριώτικο και θέα στα βαρκάκια
Είναι ωραία αφορμή για μίνι εκδρομή. Φέρι για τη Σαλαμίνα από το Πέραμα έχει συχνά πυκνά, σε ένα τεταρτάκι έχει δέσει, οπότε μετά από μια μικρή βόλτα στην προκυμαία, έχει κανείς ούζο στο ποτήρι, θαλασσινή απλωσιά και αραγμένα ψαροκάικα στο οπτικό του πεδίο και τον κατάλογο του Κάκια ανά χείρας. Τις μέρες αιχμής (όπως τα Σαββατοκύριακα και η Καθαρή Δευτέρα, καλή ώρα) θέλει οπωσδήποτε κράτηση – το μαγαζί γεμίζει μέσα κι έξω. Οι σερβιτόροι πάντως είναι καλά οργανωμένοι και τα βγάζουν πέρα με το πλήθος του κόσμου. Περνάνε φορτωμένοι τον δρόμο φέρνοντας γυαλιστερές, κυδώνια, πορφύρες και μύδια, ταραμοσαλάτα, γάμπαρη και μαστιχωτό ψητό χταπόδι και «παρκάρουν» για λίγο δίπλα στο τραπέζι για να κόψουν το φρέσκο κουλουριώτικο καλαμάρι, που το ψήνουν με προσοχή. Τα περισσότερα από όσα σερβίρουν είναι ψαρεμένα στον κόλπο της Σαλαμίνας. Έξτρα ατού: εδώ βρίσκει κανείς και μια καλή συλλογή από ούζα και τσίπουρα, ανάμεσά τους και κάποια παλαιωμένα. Α.Σ.
