Στο πιάτο μας, κάστανα στιφάδο με κοκκάρια, ένα υπέροχο λαδερό του χειμώνα, με στρογγυλούς καρπούς και πλούσια, ολοστρόγγυλη γεύση. Το ποτήρι είναι γεμάτο με ένα Ξινόμαυρο, ξινούτσικο όπως λέει και το όνομά του. Ταιριάζουν πολύ αυτά τα δύο. Όπως ταιριάζουν γενικώς τα όξινα κρασιά με τα λιπαρά φαγητά. Ο κανόνας είναι ο εξής: μιας και τα λαδερά καταλαμβάνουν με την πληθωρικότητά τους το στόμα, χρειαζόμαστε κρασιά με τραγανές οξύτητες, που θα δημιουργήσουν «ρωγμές» στη λιπαρότητα του φαγητού και θα φέρουν την ισορροπία στον ουρανίσκο. Αντίστοιχο ρόλο με την οξύτητα έχουν και οι μπουρμπουλήθρες, γι’ αυτό και τα αφρώδη κρασιά είναι ιδανικά για να «ανακουφίζουν» τον ουρανίσκο μας από την έντονη αίσθηση της λιπαρής ουσίας. Πάντως, η πλούσια υφή του ελαιολάδου περιορίζει την γκάμα των επιλογών μας.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
