Είναι θεσμός η Μαργαρώ. Ακόμα λένε ιστορίες στο Χατζηκυριάκειο για αυτή τη γυναίκα-θρύλο, για την εργατικότητά της, τη νοικοκυροσύνη της. Ήρθε από τη Μύκονο στον Πειραιά με τον άντρα της τον Γιάννη πριν από τον πόλεμο. Εκείνος έπιασε δουλειά στο λιμάνι ως φορτωτής στο κάρβουνο. Κοντά στον Άγιο Νικόλαο, στο εκθεσιακό του ΟΛΠ, κάτω από τα Υδραίικα, εκεί όπου είναι τώρα οι ναυτιλιακές, ήταν τα καρβουνιάρικα – για χρόνια έτσι έλεγαν και την περιοχή. Η Μαργαρώ άνοιξε κοντά στο Τζάνειο ένα υπόγειο μαγέρικο για τους εργάτες. Μετακόμισε το ‘44 στο Χατζηκυριάκειο, «μεσοτοιχία» με την πύλη της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, στο παλιό κρασοπουλειό του Σαντορινιού που έψαχνε τότε να το πουλήσει λόγω των βομβαρδισμών που είχαν ταράξει τον Πειραιά. Ατρόμητη και διορατική η Μαργαρώ η Μυκονιάτισσα.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο ΕΔΩ
