Δεν είναι ακριβώς βασιλόπιτα, είναι η πίτα της Πρωτοχρονιάς – συχνά αυτά τα δύο είναι εντελώς διαφορετικά. «Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς», λέει η Θεοδώρα Κλείτσου, μέλος του Αγροτουριστικού Συνεταιρισμού Γυναικών στη Βυζίτσα Πηλίου, που μας έδωσε τη συνταγή, «ζυμώνουμε ψωμί, το κλασικό μας προζυμένιο ψωμί, απλώς μέσα στη ζύμη βάζαμε μικρά κλαδάκια ελιάς ή από κλήμα ή ένα κομματάκι άχυρο, διάφορα τέτοια πραγματάκια που συμ- βόλιζαν τους τομείς της αγροτικής μας ζωής. Ήταν τα δώρα κατά μία έννοια, “βασιλεύαμε τα προϊόντα μας”, έλεγε η γιαγιά μου. Ανάλογα με το τι έπεφτε στο κάθε μέλος της οικογένειας, λέγαμε τι θα του συμβεί μέσα στη χρονιά. Κάναμε και πειράγματα: αν σε κάποιον έπεφτε το κλαράκι ελιάς, λέγαμε “Α, εσύ θα πάρεις κάποιον με λιοπερίβολλα” ή αν τύχαινε το κλήμα, λέγαμε ότι θα γίνει γάμος με κάποιον με αμπέλια». Η γλυκιά βασιλόπιτα είναι πολύ νεότερο έθιμο. Παράλληλα όμως, πέρα από το τελετουργικό μοίρασμα του ψωμιού, έφτιαχναν στην περιοχή κολοκυθόπιτες, γλυκές και αλμυρές.
Κολοκυθόπιτα αλμυρή με ρύζι: η πίτα της Πρωτοχρονιάς από το Πήλιο
Αυτή η αλμυρή κολοκυθόπιτα με ρύζι, γάλα και φέτα ήταν η πίτα της Πρωτοχρονιάς στο Πήλιο.
50" χρόνος ανάγνωσης
Φωτογραφία: Θεοδόσης Γεωργιάδης
Food styling: Σταυρούλα Φουτσά
