Θεωρείται συνταγή πανάρχαια και ιδιαίτερη. Η πίτα φτιάχνεται με τρία φύλλα και γίνεται λεπτή και τραγανή. Η γέμιση, στην παραδοσιακή της μορφή, περιέχει τυρί, αυγά και σπασμένους μαλακωμένους γιουφκάδες, το ποντιακό λεπτό φύλλο. Εναλλακτικά, όπως εδώ, μπαίνουν τα επίσης ποντιακά και μικρασιατικά πέτουρα, τα ζυμαρικά που μοιάζουν με παπαρδέλες ή φαρδιές χυλοπίτες.
Η τέχνη της έγκειται στην καλοφτιαγμένη γέμιση: τα ζυμαρικά πρέπει απλώς να μαλακώσουν, όπως γίνεται με τα περισσότερα ποντιακά ζυμαρικά, που συνήθως απλώς μουλιάζουν σε υγρό και δεν βράζουν όπως τα συνηθισμένα ζυμαρικά. Η πίτα ψηνόταν μέσα σε ρηχό, χάλκινο ταψί, στη θράκα και στα μισά του ψησίματος την αναποδογύριζαν με μια προσεκτική κίνηση πάνω σε ένα χάλκινο καπάκι. Λέγεται ότι στην τεχνική και στη μαεστρία της πίτας και κυρίως αυτού του γυρίσματος έβλεπε η πεθερά την αξιοσύνη της μελλοντικής νύφης της.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο gastronomos.gr
