Μοιάζει εύκολο, ακόμη και σε ερασιτεχνικό επίπεδο, αλλά δεν είναι. Ενδεχομένως να είναι το γλυκό με το οποίο έχουμε αποτύχει τις περισσότερες φορές στο σπίτι. Το ρυζόγαλο για να κάνει περήφανο τον μάστορα, θα πρέπει να είναι καμωμένο με πρώτης τάξης γάλα, με ρύζι και ζάχαρη σε ποσότητες που να μην ξεπερνούν το δέον, να είναι δεμένο και χυλωμένο, με τα… κότσια του, μαγειρεμένο αργά και υπομονετικά, για να μη στηρίζεται αποκλειστικά στις ξένες πλάτες του κορν φλάουρ. Τέλος, το καλύτερο ρυζόγαλο είναι αυτό που δεν κρύβεται και δεν καμουφλάρει τη γαλατίλα του πίσω από κανέλες και ψεύτικες βανίλιες. Οι κανελοβανίλιες είναι καρυκεύματα και, ως τέτοια, δεν τα θέλουμε με τη σέσουλα μέσα στο ρυζόγαλό μας. Τα δοκιμάσαμε όλα και ακολουθούν αυτά που κέντρισαν τις πιο τρυφερές μας αναμνήσεις.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
