Ζεστό, τραγανό, σιροπιαστό και στη μέση μια έκπληξη: μαλακό τυρί που λιώνει! Δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα από που ξεκινάει η ιστορία του κιουνεφέ. Τρεις τουρκικές πόλεις -η Αντιόχεια, τα Άδανα και η Μερσίνη- «μαλώνουν» για την πατρότητά του, ωστόσο παραλλαγές του γλυκού συναντώνται σε όλο τον αραβικό κόσμο. Ανάλογα με την περιοχή, για τη γέμισή του κιουνεφέ χρησιμοποιούνται διαφορετικά τυριά. Ένα από τα πιο δημοφιλή στις τουρκικές εκδοχές του είναι το ντιλ πεϊνιρί (dil peyniri), ένα σχετικά ανάλατο, απαλό και γαλατένιο αγελαδινό τυρί που λιώνει ιδανικά. Η πρόκληση για όσους φτιάχνουν το πλούσιο σιροπιαστό στην Αθήνα είναι να βρουν το συγκεκριμένο τυρί ή έναν πετυχημένο τρόπο για να το αντικαταστήσουν. Κάποιοι επιλέγουν να αναμείξουν διαφορετικά είδη για να καταφέρουν την σωστή υφή. Συνήθως, πάντως, η μορφή στην οποία το βρίσκουμε στην πόλη είναι η εξής: ένας μικρός δίσκος από κανταΐφι, περιχυμένος με μπόλικο βούτυρο, ξεροψημένος, σιροπιασμένος και γεμιστός με κάποιο μαλακό, ανάλατο, ινώδες τυρί.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
