Έχει terroir το ρούμι;
Κάθε φορά που δοκιμάζω ένα ρούμι, αναζητώ την προέλευση, για να αναγνωρίσω, ίσως, στοιχεία στο άρωμα ή στη γεύση που θα μπορούσαν να με μεταφέρουν κάπως μαγικά στον τόπο όπου γεννήθηκε το κάθε απόσταγμα. Μια φωνή μέσα μου φωνάζει: «Παραείσαι ρομαντική!». Η αλήθεια είναι πως για το ρούμι, όπως και για το ουίσκι, ίσως δεν ισχύει ό,τι με το κρασί. Αυτό που λείπει είναι το terroir. Ο όρος που εφηύραν οι Γάλλοι για να περιγράψουν την πολύπλοκη σχέση που έχουν το μικροκλίμα, το έδαφος, η έκθεση στα καιρικά φαινόμενα και η γεωλογία μιας περιοχής δεν εκφράζεται στο ρούμι ή στο ουίσκι, όπως στο κρασί. Στο ρούμι, ανεξάρτητα από την πρώτη ύλη, το ζαχαροκάλαμο ή τη μελάσα που προκύπτει από αυτό, βασικό ρόλο στο αποτέλεσμα παίζουν η ζύμωση της πρώτης ύλης, το είδος της απόσταξης και η διαδικασία παλαίωσης. Φυσικά, δεν συμφωνεί όλη η βιομηχανία των spirits με αυτή την άποψη. Στον αντίποδα της ανυπαρξίας terroir, υπάρχουν αυτοί που υποστηρίζουν ότι, καθώς η πρώτη ύλη είναι αγροτικό προϊόν και η διαδικασία της απόσταξης μπορεί να ελεγχθεί με ακρίβεια, κάποια αρχικά στοιχεία παραμένουν ζωντανά και παρόντα στον χαρακτήρα του αποστάγματος.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
