«Ο Κωστής έχει ένα γραφικό καφενεδάκι στην Πειραϊκή ακτή, στον Πειραιά. Οι δουλειές πάνε καλά. “Κάθε βράδυ μαζευόμαστε πατριώτες και φίλοι και τα πίνουμε. Κατεβαίνω συχνά στην Κρήτη, αγαπώ το νησί μου και είμαι περήφανος για την καταγωγή μου. Όμως φεύγουν όλοι οι νέοι από το χωριό και ερημώνεται σιγά σιγά ο τόπος. Στο χωριό μας πιστεύουν πως σα μεγαλώσει το παιδί πρέπει να πάει στην πολιτεία να μάθει την τέχνη. Στο χωριό δεν βγαίνει το ψωμί, εκτός από μερικούς αμπελουργούς και μερικούς που φροντίζουν τις ελιές, άλλους δεν θρέφει”. Έτσι λοιπόν ο Κώστας ξεκίνησε για την πολιτεία για μια καλύτερη τύχη. Δούλεψε σε βιοτεχνία στρωμάτων, έκανε φυλλάδιο και πήγε στα καράβια…», αναφέρει δημοσίευμα σε ένα κιτρινισμένο απόκομμα παλιάς εφημερίδας, μοστραρισμένο στον τοίχο.
Διαβάστε τη συνέχεια στον Γαστρονόμο
