Έγραφε παλαιότερα η Εύη Βουτσινά, «τα ρεβύθια είναι μαζί με τα κουκιά τα αρχαιότερα γνωστά όσπρια. Λένε ότι είναι οι καρποί του Ποσειδώνα. Τρώγονται μαγειρεμένα, αλλά και ψητά αφού πρώτα μουλιάσουν ως στραγάλια. Και αυτή η συνήθεια είναι αρχαιοτάτη. Τα προσέφεραν ως «τρωγάλια» στα γεύματα, όπως και σήμερα, μουλιασμένα και ψημένα. Εκτός από τα μαγειρέματα τα ρεβύθια χρησιμεύουν για να φτιάχνονται τα επτάζυμα ψωμιά … Σε μερικά μέρη το λένε ρεβιθένιο ή ροφτέινο (ροβιθένιο) ή αρκατένο ή απλά ρεβιθόψωμο».
Η πιο διάσημη ρεβυθάδα … η σιφνέικη
Με μεγάλη μαγειρική παράδοση, η Σίφνος έχει να περηφανεύεται για αρκετές εκλεκτές τοπικές συνταγές. Ανάμεσα σε αυτές, η απλή μα πεντανόστιμη ρεβυθάδα, που παραδοσιακά φτιαχνόταν στη σκεπασταριά (πήλινο σκεύος με σκέπασμα, φτιαγμένο από ντόπιους αγγειοπλάστες και προορισμένο για την παρασκευή της φουρνιστής ρεβυθάδας). Μπορούμε να τη φτιάξουμε σε γάστρα, πήλινη ή άλλη, κατά προτίμηση με βαρύ καπάκι για να μη διαφεύγουν εύκολα οι υδρατμοί. Η ρεβυθάδα είναι πιάτο παντός καιρού και τρώγεται κατά προτίμηση σε θερμοκρασία δωματίου.
Διαβάστε περισσότερα στο gastronomos.gr
