Τον Απόστολο Μούντριχα τον γνωρίζω από τα πρώτα του βήματα. Είμαστε φίλοι και γείτονες στο Ληλάντιο, στην Εύβοια, κι έτσι μας δίνεται συχνά η ευκαιρία να πίνουμε συντροφιά από ένα ποτήρι κρασί. Όπως έγινε πριν από λίγες ημέρες, δοκιμάζοντας το Lenga rosé κάτω από τις πορτοκαλιές στο Κτήμα Αβαντίς. Η παλιά μας φιλία δικαιολογεί τον ενικό στις ερωτήσεις που ακολουθούν. Ο δημοσιογραφικός πληθυντικός θα ήταν απλώς υποκρισία.
Απόστολε, είσαι νομίζω ο μόνος οινοποιός που διαθέτει οινοποιεία σε δύο νησιά, αν εξαιρέσουμε κάποια μεγάλη εταιρεία: στην Εύβοια και στη Σαντορίνη. Τυχαίο; Τυχαίο στη ζωή δεν είναι τίποτα. Για όλα υπάρχει λόγος, ακόμα κι όταν δεν είναι προφανής. Εμείς αγαπάμε και τους δύο τόπους, για διαφορετικούς λόγους· η Εύβοια είναι οι ρίζες μας, η Σαντορίνη μια τεράστια και μαγευτική πρόκληση. Πριν από λίγους μήνες η Εύβοια αναγνωρίστηκε νομοθετικά ως νησί και συμπεριλαμβάνεται πια στη νησιωτική εθνική πολιτική.
Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Πάρα πολλά για την οικονομία της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βοηθά ιδιαίτερα τις νησιωτικές περιοχές. Τόσα χρόνια έχαναν πακτωλό ενισχύσεων η Εύβοια και η Λευκάδα, επειδή συνδέονται με τη στεριά με γέφυρα. Ευτυχώς, ήρθε η ώρα να αποκατασταθεί η αδικία για όλους τους επαγγελματίες – αγρότες, κτηνοτρόφους, βιοτέχνες. Από δυο νησιά νησιώτης, λοιπόν. Ποιες είναι οι ομοιότητες και ποιες οι διαφορές των δύο τόπων; Η Εύβοια, ναι μεν είναι νησί, αλλά με την έκταση και τα βουνά της παραπέμπει σε στεριά. Η Σαντορίνη είναι ο ορισμός του ελληνικού νησιού, όλα έχουν σχέση με τη θάλασσα και τη βλέπεις σχεδόν από παντού. Οινοποιητικά είναι άλλοι κόσμοι. Και αυτό με μαγεύει.
Η Εύβοια, τολμώ να πω, είναι ταυτισμένη με το όραμά μου, όπως και το Syrah. Μεγαλώσαμε μαζί και χαίρομαι όταν βλέπω νέους συμπατριώτες μου να ιδρύουν καινούργια οινοποιεία, τους νιώθω σαν πνευματικά παιδιά μου. Στη Σαντορίνη, από την άλλη, έχουν διαπρέψει σπουδαίοι συνάδελφοι και είναι το απόλυτο terroir του Ασύρτικου κι ένα από τα σπουδαιότερα αμπελοτόπια στον κόσμο. Είναι τιμή μου να δημιουργώ εκεί. Να μιλήσουμε λίγο για το οινοποιείο στη Σαντορίνη, που πρόσφατα άλλαξε όνομα και λέγεται πλέον Anhydrous. Τι οδήγησε σε αυτό το καθολικό rebranding; Πριν από εννέα χρόνια, η ιδέα ήταν να έχουμε μια Σαντορίνη για να ικανοποιούμε τους πελάτες μας από το εξωτερικό. Οπότε, το Σαντορίνη Αβαντίς ήταν μονόδρομος. Η Σαντορίνη, όμως, είναι τόπος με οινοποιητικές προκλήσεις. Έτσι έγινε ένα άλλο οινοποιείο και το ίδιο όνομα φάνταζε άδικο για την όλη προσπάθεια.
Οι επενδύσεις στο νησί αγγίζουν το εκατομμύριο και για τα επόμενα πέντε χρόνια έχουν προγραμματιστεί οι διπλές. Έλειπε το όνομα που θα επιστέγαζε την προσπάθεια. Και το χρωστάω στον αγαπημένο μου αμπελουργό, τον κυρ Γιώργο, που λαχταρούσε η ψυχή του να βρέξει. Ένα σούρουπο στο κτήμα του, μου είπε: «Άνυδρος τόπος, Απόστολε». Και όλα πια ήταν ξεκάθαρα. Δεύτερο καλοκαίρι σε Covid περιβάλλον για ένα επισκέψιμο οινοποιείο σε ένα από τα πιο τουριστικά νησιά μας. Τι διδάσκει η περσινή εμπειρία και τι βλέπεις για φέτος; Καλύτερα να ξεχάσουμε επαγγελματικά την περσινή χρονιά. Προέχει να είμαστε υγιείς. Φέτος τα μηνύματα είναι θετικά. Ήδη έχουμε κρατήσεις για wine tasting και με το άνοιγμα της εστίασης και του τουρισμού, σε συνδυασμό με την αύξηση των εμβολιασμών, είμαστε αισιόδοξοι.
Τι καινούργια κρασιά περιμένουμε; Τη Σαντορίνη, Anhydrous πια, με εννέα μήνες παραμονή σε ανοξείδωτη δεξαμενή με τις οινολάσπες της. Την Άφουρα, με έναν χρόνο ωρίμανση με οινολάσπες σε μεγάλα δρύινα βαρέλια και αμφορείς πλέον. Το ολοκαίνουργιο Icon Santorini, αποκλειστικά από παλιά αμπέλια στον Πύργο, με εννέα μήνες ωρίμανση σε τσιμεντένια αυγά με τις οινολάσπες. Το αγαπημένο μας ροζέ Grace από Μανδηλαριά και Αηδάνι, διαθέσιμο πλέον σε όλη την Ελλάδα. Όπως και ο Άγιος Νικόλας από Μαυροτράγανο και Μανδηλαριά, με έναν χρόνο ωρίμανση σε μεγάλα και μικρά δρύινα βαρέλια.
Κλείνοντας, πες μου πέντε λέξεις για κάθε οινοποιείο σου, που να συνοψίζουν τα συναισθήματά σου γι’ αυτά.
Κτήμα Αβαντίς, Εύβοια: Παράδοση, ρίζες, Lenga Gewürztraminer, Syrah, Κυρ Νίκος (ο πατέρας μου).
Anhydrous Winery, Σαντορίνη: Ενθουσιασμός, terroir, Ασύρτικο, μέλλον, Σταυρίνα (η θυγατέρα μου).
