Το κόμμα του Χαρίλαου Τρικούπη ηττήθηκε κατά κράτος από το κόμμα του Θεόδωρου Δηλιγιάννη στις εκλογές της 14ης Οκτωβρίου 1890. Οι μεταρρυθμιστικές πολιτικές του Τρικούπη είχαν τεράστιο οικονομικό κόστος, με την Ελλάδα να αδυνατεί να ανταποκριθεί επαρκώς στις υποχρεώσεις της. Η αγορά στο εσωτερικό δεν επαρκούσε για τη χρηματοδότηση αυτών των φιλόδοξων σχεδίων, με αποτέλεσμα η χώρα να στραφεί στον εξωτερικό δανεισμό.
Προϊόντος του χρόνου, κατέστη εμφανές ότι αυτή η πολιτική οδηγούσε σε αδιέξοδο, δεδομένου ότι το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατακόρυφα. Μετά τις εκλογές του 1890 νέος πρωθυπουργός αναδείχθηκε ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης, ο οποίος κλήθηκε να διαχειριστεί το πρόβλημα με τα δημόσια οικονομικά του κράτους. Η πολιτική που ακολούθησε, όμως, δεν έβρισκε σύμφωνο τον βασιλέα Γεώργιο Α΄, ο οποίος στις 17 Φεβρουαρίου 1892 του υπέδειξε να παραιτηθεί, παρά το γεγονός ότι διέθετε την απαραίτητη πλειοψηφία στη Βουλή.
Ο Δηλιγιάννης αρνήθηκε να εκπληρώσει την επιθυμία του Γεωργίου. Ζήτησε μάλιστα να λάβει από τη Βουλή ψήφο εμπιστοσύνης. Από τους 83 παρόντες βουλευτές, οι 78 έδωσαν στην κυβέρνηση ψήφο εμπιστοσύνης, γεγονός το οποίο ενίσχυσε τη θέση του Δηλιγιάννη.
Η πολιτική κατάσταση οξύνθηκε όταν ο Γεώργιος προέβη στην παύση της κυβέρνησης Δηλιγιάννη, δίχως εκείνη να έχει υποβάλει προηγουμένως την παραίτησή της. Στη συνέχεια, ο βασιλέας κάλεσε τον Τρικούπη να σχηματίσει κυβέρνηση. Εκείνος, όμως, παρότι επιθυμούσε την ανατροπή του Δηλιγιάννη ύστερα από την απαλλαγή του από τις κατηγορίες εις βάρος του για οικονομικές ατασθαλίες, αρνήθηκε να δεχθεί την πρότασή του επικαλούμενος την αρχή της δεδηλωμένης. Μετά την άρνηση του Τρικούπη να αναλάβει τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης, ο Γεώργιος έδωσε την εντολή για τη συγκρότηση κυβέρνησης στον πρώην δηλιγιαννικό βουλευτή Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο, σε μια προσπάθειά του να δημιουργήσει έναν τρίτο πόλο εξουσίας στη Βουλή.
Ο Κωνσταντόπουλος ανήκε σε μια ομάδα βουλευτών μαζί με τον Δημήτριο Ράλλη και τον Κωνσταντίνο Καραπάνο, οι οποίοι είχαν αποχωρήσει από το κόμμα του Δηλιγιάννη και ακολουθούσαν αυτόνομη πολιτική πορεία. Η κυβέρνηση του Κωνσταντόπουλου οδήγησε τη χώρα σε εκλογές, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στις 3 Μαΐου 1892 με το εκλογικό σύστημα της στενής περιφέρειας.
Ο Τρικούπης επικράτησε θριαμβευτικά έναντι του κύριου πολιτικού αντιπάλου του, καταλαμβάνοντας 180 από τις 207 έδρες στη νέα Βουλή. Στις 22 Ιουνίου 1892 ο Τρικούπης συγκρότησε τη νέα κυβέρνηση, η οποία ανέλαβε το έργο να διαχειριστεί την κακή κατάσταση των δημόσιων οικονομικών του κράτους. Αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα της κατάστασης, ο ίδιος ο πρωθυπουργός ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών. Στην κυβέρνησή του ο Τρικούπης τοποθέτησε στο υπουργείο Εξωτερικών τον Στέφανο Δραγούμη, στο υπουργείο Εσωτερικών τον Γεώργιο Θεοτόκη και στο υπουργείο Στρατιωτικών τον Νικόλαο Τσαμαδό.
Επιμέλεια στήλης: Μυρτώ Κατσίγερα, Βασίλης Μηνακάκης, Αντιγόνη-Δέσποινα Ποιμενίδου, Αθανάσιος Συροπλάκης
