Η Αμερικανική Επανάσταση εγκαινίασε μια νέα πολιτική πραγματικότητα, η οποία βασιζόταν στις αρχές της λαϊκής κυριαρχίας και της αντιπροσωπευτικής διακυβέρνησης. Στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας ο Τόμας Τζέφερσον και τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής που ανέλαβαν τη σύνταξή της, διατύπωσαν τις θεμελιώδεις αρχές του νέου κράτους, ενώ η νίκη επί της Μεγάλης Βρετανίας κατοχύρωσε την ύπαρξή του στο διεθνές σύστημα.
Το νεοσύστατο κράτος οργανώθηκε θεσμικά με την υιοθέτηση του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο έθεσε τα θεμέλια της ομοσπονδιακής δομής και καθόρισε τις σχέσεις ανάμεσα στην κεντρική εξουσία και στις πολιτείες.
Οι πρώτες δεκατρείς πολιτείες αποτέλεσαν τον πυρήνα της αμερικανικής επικράτειας. Ωστόσο, ήδη από τα τέλη του 18ου αιώνα, κατέστη εμφανής η προοπτική επέκτασης των αμερικανικών συνόρων προς τη δύση, όπου υπήρχαν τεράστιες εκτάσεις γης για καλλιέργεια. Οι αμερικανικές πολιτείες συνόρευαν στα δυτικά με τη γαλλική Λουιζιάνα, η οποία καταλάμβανε μια τεράστια περιοχή από τα Απαλάχια έως τα Βραχώδη Ορη και από τον Κόλπο του Μεξικού έως τις Μεγάλες Λίμνες στον βορρά.
Κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, η περιοχή της Λουιζιάνα βρέθηκε στο επίκεντρο των γεωπολιτικών ανταγωνισμών των μεγάλων δυνάμεων της εποχής. Μεγάλο τμήμα της πέρασε το 1762 στην κυριαρχία της Ισπανίας, ενώ μόλις το 1800 κατάφερε ο Ναπολέων Βοναπάρτης να ανακτήσει τον πλήρη έλεγχο της περιοχής.
Η γαλλική παρουσία στη Λουιζιάνα, όμως, αποδείχθηκε εξαιρετικά κοστοβόρα, αναγκάζοντας τον Βοναπάρτη να αναθεωρήσει την πολιτική του.
Ερχόμενοι σε συνεννόηση με τους Γάλλους, οι Αμερικανοί συμφώνησαν στις 30 Απριλίου 1803 να αγοράσουν τη Λουζιάνα έναντι του ποσού των 15 εκατομμυρίων δολαρίων, μεγάλο μέρος των οποίων χρησιμοποιήθηκε για την εξόφληση δανείων του γαλλικού κράτους έναντι Αμερικανών πολιτών.
Επρόκειτο για μια συναλλαγή η οποία θεωρείται εξαιρετικά συμφέρουσα για τους Αμερικανούς, με βάση τα δεδομένα της εποχής. Με τη συμφωνία αυτή, οι ΗΠΑ απέκτησαν από τη Γαλλία μια τεράστια περιοχή έκτασης περίπου 2,1 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, διπλασιάζοντας σχεδόν την αμερικανική επικράτεια. Προβαίνοντας σε αυτήν τη συμφωνία, οι Αμερικανοί απέκλεισαν την παρουσία μιας μεγάλης ευρωπαϊκής δύναμης στα δυτικά τους σύνορα, εξασφαλίζοντας τη στρατηγική ασφάλεια της χώρας τους.
Τα εδάφη που ενσωματώθηκαν στις ΗΠΑ δεν αποτέλεσαν μια ενιαία διοικητική οντότητα, ούτε και συγκροτήθηκαν αμέσως διοικητικά ως πολιτείες. Η ενσωμάτωσή τους υπήρξε μια σύνθετη και μακροχρόνια διαδικασία. Αρχικά, τα νέα εδάφη υπήχθησαν υπό τον έλεγχο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Μόλις το 1812 η Λουιζιάνα συγκροτήθηκε ως πολιτεία και ακολούθησε το Μιζούρι το 1821.
Επιμέλεια στήλης: Μυρτώ Κατσίγερα, Βασίλης Μηνακάκης, Αντιγόνη-Δέσποινα Ποιμενίδου, Αθανάσιος Συροπλάκης
