Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 22 Ιουνίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
- Ευσεβεία, Ευσέβιος
- Ζήνα
Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Ιερομάρτυς Ευσέβιος επίσκοπος Σαμοσάτων, Μάρτυρες Ζήνων και Ζηνάς και Γρηγόριος ο Διδάσκαλος μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας
Ιερομάρτυς Ευσέβιος επίσκοπος Σαμοσάτων
Υπήρξε μία από τις πιο επιβλητικές μορφές της Ορθοδοξίας κατά την περίοδο των μεγάλων θεολογικών ερίδων με τον Αρειανισμό τον 4ο αι. και στενός φίλος και συναγωνιστής του Μ. Βασιλείου και του Γρηγορίου του Θεολόγου. Κατά την περίοδο των διωγμών από τον φιλοαρειανό Κωνστάντιο, γιο του Μ. Κωνσταντίνου, και τον αρειανό αυτοκράτορα Ουάλη, ο Ευσέβιος μεταμφιεζόταν σε στρατιώτη και περιόδευε κρυφά στη Συρία, τη Φοινίκη και την Παλαιστίνη για να χειροτονεί ορθόδοξους ιερείς και να στηρίζει τους πιστούς. Τελικά εξορίστηκε στη Θράκη, όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατο του Ουάλη το 378, οπότε και επέστρεψε θριαμβευτικά στην έδρα του. Το τέλος του ήταν αναπάντεχο και μαρτυρικό. Ενώ βρισκόταν στην πόλη Δολίχη για να εγκαταστήσει ορθόδοξο επίσκοπο, μια γυναίκα, φανατική οπαδός του Αρειανισμού, έριξε από τη στέγη ενός σπιτιού ένα κεραμίδι που τον τραυμάτισε θανάσιμα στο κεφάλι. Πριν ξεψυχήσει, μιμούμενος τον Χριστό και τον πρωτομάρτυρα Στέφανο, ζήτησε από τους παρευρισκόμενους να ορκιστούν ότι δεν θα τιμωρήσουν τη γυναίκα που τον σκότωσε.
Δεν ήταν τόσο συστηματικός θεολόγος όσο άλλοι Πατέρες, δεν έγραψε συγγράμματα, αλλά είχε τεράστια εκκλησιαστική επιρροή. Ο Ευσέβιος παρέμεινε σταθερός στο «ομοούσιον» και δεν συμβιβάστηκε με ενδιάμεσες ημιαρειανικές διατυπώσεις. Εκεί που άλλοι υπέγραφαν συμβιβαστικά σύμβολα πίστεως, αυτός αντιστάθηκε ενεργά και κράτησε την πίστη της Νίκαιας ζωντανή σε δύσκολες περιοχές. Η πιο σημαντική του συμβολή δεν ήταν θεωρητική αλλά πρακτική. Κατά την εξορία του ταξίδευε κρυφά σε περιοχές υπό αρειανούς, χειροτονούσε ορθόδοξους επισκόπους και ιερείς και αποκαθιστούσε εκκλησιαστικές δομές που είχαν καταληφθεί από αιρετικούς. Αυτό είχε τεράστια σημασία, γιατί διατήρησε την «αποστολική διαδοχή» στην Εκκλησία, αγωνιζόμενος για τη νομιμότητα των χειροτονιών, αντιστάθηκε σε πολιτικές παρεμβάσεις στην Εκκλησία, υπερασπίστηκε την εκκλησιαστική ανεξαρτησία και εμπόδισε την πλήρη επικράτηση των αιρετικών. Με άλλα λόγια, αν οι Καππαδόκες Πατέρες έδωσαν τη θεολογία, ο Ευσέβιος βοήθησε να υπάρξει η εκκλησιαστική βάση για να εφαρμοστεί, καθώς προστάτευε και ενίσχυε το έργο τους, βοηθούσε στην εκλογή ορθοδόξων επισκόπων και λειτουργούσε ως «συνδετικός κρίκος» μεταξύ Εκκλησιών.
Μάρτυρες Ζήνων και Ζηνάς
Η καταγωγή τους ήταν από τη Φιλαδέλφεια της Αραβίας, τη σημερινή πρωτεύουσα της Ιορδανίας Αμμάν. Επί αυτοκράτορος Μαξιμιανοῦ (286 – 305) και με τους διωγμούς των χριστιανών σε πλήρη έξαρση, ο Ζήνων υπηρετούσε στον ρωμαϊκό στρατό. Εχοντας, ωστόσο, αποφασίσει να ομολογήσει την πίστη του στον Χριστό και γνωρίζοντας ότι αυτό μπορεί να σημάνει και τον θάνατό του, μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς, ελευθέρωσε τους δούλους του και παρουσιάστηκε ενώπιον του τοπικού διοικητή Μάξιμου, ένθερμου ειδωλολάτρη, ομολογώντας την πίστη του. Μόνος συμπαραστάτης του εκείνη τη στιγμή της κρίσης ήταν ο υπηρέτης του Ζηνάς, ο οποίος φυλακίστηκε μαζί με τον κύριό του. Υστερα από πολλά βασανιστήρια, παραμένοντας αμετακίνητοι στην πίστη τους, θανατώθηκαν διά αποκεφαλισμού.
Γρηγόριος ο Διδάσκαλος μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας
Μια από τις πιο φωτεινές μορφές της Εκκλησίας της Ρουμανίας, γνωστός για το τεράστιο μεταφραστικό και εκδοτικό του έργο. Κατά κόσμον Γεώργιος Μινσκουλέσκου, γεννήθηκε στο Βουκουρέστι το 1765 και σπούδασε στην περίφημη Ηγεμονική Ακαδημία του Αγ. Σάββα. Αργότερα, ως μαθητής του Παϊσίου Βελιτσκόφσκι στη Μονή Νεάμτς, μυήθηκε στην ησυχαστική παράδοση και έμαθε την τέχνη της μετάφρασης πατερικών κειμένων από τα ελληνικά στα ρουμανικά. Το 1790 εκάρη μοναχός μετονομαζόμενος σε Γρηγόριο και επισκέφθηκε το Αγιον Ορος μαζί με τον φίλο του Γερόντιο, όπου παρέμεινε για ένα διάστημα μελετώντας χειρόγραφα. Εξελέγη Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας το 1823, έπειτα από πρόταση του ηγεμόνα Γρηγορίου Δ΄ Γκίκα που εκτιμούσε την ταπεινότητα και τη μόρφωσή του, το δε προσωνύμιο «Διδάσκαλος» του δόθηκε λόγω της αδιάκοπης προσπάθειάς του να μορφώσει τον λαό και τον κλήρο, να ιδρύσει σχολεία και να εκδώσει δεκάδες βιβλία.
Λόγω της ρωσικής κατοχής των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών (1828), ο Γρηγόριος εξαναγκάστηκε σε εξορία στο Κισνάου (Βεσσαραβία) για τέσσερα χρόνια (1829–1833), επειδή αρνήθηκε να συνεργαστεί με τις δυνάμεις κατοχής σε βάρος του ποιμνίου του, το 1833 επέστρεψε στην έδρα του και κοιμήθηκε ειρηνικά στις 22 Ιουνίου 1834. Η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία τον κατέταξε επίσημα στο Αγιολόγιο το 2005 και τα λείψανά του φυλάσσονται σήμερα στον Καθεδρικό Ναό του Βουκουρεστίου.
Ο Γρηγόριος υπήρξε ένας από τους πιο παραγωγικούς μεταφραστές πατερικών κειμένων στη ρουμανική γλώσσα, συνεχίζοντας το έργο του δασκάλου του Παϊσίου. Τα κυριότερα έργα που μετέφρασε ή επιμελήθηκε περιλαμβάνουν τα «Περί Ιερωσύνης» του Ιωάννου του Χρυσοστόμου, «Ερμηνεία των Τεσσάρων Ευαγγελίων» του Θεοφύλακτου Βουλγαρίας, «Εκδοσις ακριβής της Ορθοδόξου Πίστεως» του Ιωάννου του Δαμασκηνού και πολλούς Βίους Αγίων. Το έργο του θεωρείται θεμελιώδες για τη ρουμανική θεολογική γλώσσα, καθώς μετέφερε τον πλούτο της ελληνικής πατερικής γραμματείας στη γλώσσα του λαού του.
Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Γαλακτίωνος και Πομπιανού, μαρτύρων Ιουλιανής και Σατορνίνου, Βασιλείου επισκόπου Πατελαρίας, οσιοπαρθενομάρτυρος Εύας της Νέας, Αθανασίου Γ΄ πατριάρχου Αντιοχείας, Παυλίνου Επισκόπου Νόλης.
