Η τεχνητή νοημοσύνη κερδίζει συνεχώς έδαφος στη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού και στις διαδικασίες προσλήψεων, χωρίς ωστόσο να υποκαθιστά τον ανθρώπινο παράγοντα. Τα ευρήματα νέας έρευνας της ManpowerGroup καταγράφουν μια αγορά εργασίας που υιοθετεί με αυξανόμενη ταχύτητα τα εργαλεία ΑΙ, διατηρώντας παράλληλα την ανθρώπινη κρίση στο επίκεντρο των αποφάσεων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι εργοδότες αξιολογούν θετικά τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης σε μια σειρά από λειτουργίες του ανθρώπινου δυναμικού. Περισσότεροι από τους μισούς εργοδότες στην Ελλάδα (53%) δηλώνουν ότι η χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης στις καθημερινές εργασίες έχει αυξήσει την παραγωγικότητα των επιχειρήσεών τους, ενώ το 50% καταγράφει αντίστοιχα οφέλη από εργαλεία αυτοματοποίησης διαδικασιών. Ενδεικτικό είναι ότι το 38% των επιχειρήσεων θεωρεί ιδιαίτερα χρήσιμη τη συμβολή της ΑΙ στη δημιουργία αγγελιών και στον σχεδιασμό διαδρομών καριέρας. Ακόμη όμως και σε πιο προηγμένες εφαρμογές, όπως η αντιστοίχιση υποψηφίων με διαθέσιμες θέσεις εργασίας, οι εργοδότες εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι στην πλήρη αυτοματοποίηση των αποφάσεων. Η κυρίαρχη τάση είναι η υιοθέτηση ενός υβριδικού μοντέλου, στο οποίο η τεχνολογία αναλαμβάνει να επιταχύνει και να βελτιστοποιεί τα πρώτα στάδια της διαδικασίας, ενώ η τελική επιλογή παραμένει στα χέρια των στελεχών ανθρώπινου δυναμικού και των διοικήσεων.
Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει μια παράλληλη τάση: όσο η τεχνολογία αναλαμβάνει επαναλαμβανόμενες και τυποποιημένες εργασίες, τόσο αυξάνεται η αξία των δεξιοτήτων που είναι δύσκολο να αυτοματοποιηθούν. Οι λεγόμενες «ανθρώπινες» ή ήπιες δεξιότητες (soft skills) αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη βαρύτητα στην αγορά εργασίας.
Η επικοινωνία αναδεικνύεται στη σημαντικότερη δεξιότητα, καθώς το 67% των εργοδοτών δηλώνει διατεθειμένο να προσφέρει υψηλότερες αμοιβές σε εργαζομένους που τη διαθέτουν σε υψηλό επίπεδο. Ακολουθούν οι δεξιότητες ηγεσίας με 59%, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων με 58%, καθώς και η κατανόηση θεμάτων διαφορετικότητας και συμπερίληψης, επίσης με 58%. Παράλληλα, περισσότεροι από τους μισούς εργοδότες (54%) δηλώνουν πρόθυμοι να αμείβουν καλύτερα εργαζομένους που επιδεικνύουν ισχυρή εργασιακή ηθική, ενώ το 48% αναγνωρίζει ως σημαντικό πλεονέκτημα την ικανότητα καθοδήγησης και mentoring νεότερων στελεχών.
Την ίδια στιγμή, οι επιχειρήσεις εμφανίζονται πρόθυμες να επενδύσουν και σε συγκεκριμένες τεχνικές δεξιότητες που συνδέονται με τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ανάπτυξη. Στην κορυφή των δεξιοτήτων για τις οποίες οι εργοδότες δηλώνουν διατεθειμένοι να προσφέρουν υψηλότερες αποδοχές βρίσκονται οι δεξιότητες ανθρώπινου δυναμικού (HR) με ποσοστό 60%, ακολουθούμενες από τις δεξιότητες πληροφορικής και ανάλυσης δεδομένων με 59%.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας αγοράς εργασίας που δεν αναζητεί αποκλειστικά εξειδικευμένους επαγγελματίες τεχνολογίας. Αντίθετα, οι επιχειρήσεις φαίνεται να επιδιώκουν εργαζομένους που μπορούν να συνδυάζουν ψηφιακές γνώσεις, επιχειρησιακή αντίληψη και αποτελεσματική συνεργασία. Σε αυτό το νέο περιβάλλον, η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο ενίσχυσης της παραγωγικότητας παρά ως υποκατάστατο της ανθρώπινης εργασίας.
