Υπάρχει μια παράδοξη πραγματικότητα στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό, τώρα που μπαίνουμε ξανά στην προεκλογική περίοδο. Η μόνη συνεκτική εναλλακτική οικονομική πολιτική, με ρεαλιστικά χαρακτηριστικά υλοποίησης, δεν αποτυπώνεται από κάποιο κόμμα της αντιπολίτευσης. Αλλά έμμεσα και προσεκτικά, μέσω των τακτικών παρατηρήσεών του, από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γ. Στουρνάρα. Δεν κάνει αντιπολίτευση, απλώς περιγράφει το πρόβλημα της χώρας και προτείνει λύσεις. Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι ενώ όλοι συμφωνούν μαζί του (και αυτοί που δηλώνουν «παρών» στη Βουλή για την ανανέωση της θητείας του), κανείς δεν υιοθετεί πραγματικά όσα λέει. Ουδείς τα μετατρέπει σε πολιτικό σχέδιο.
Τα τελευταία χρόνια, ο διοικητής της ΤτΕ επαναλαμβάνει σχεδόν μονότονα ότι η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην κατανάλωση, στον τουρισμό και στα ακίνητα. Μιλάει για επενδύσεις, για ενίσχυση της παραγωγικότητας, για καινοτομία, εξαγωγές, μεταρρυθμίσεις στο κράτος και στη Δικαιοσύνη, για αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου.
Στην τελευταία έκθεσή του, εν μέσω της τρέχουσας ενεργειακής κρίσης, συνέστησε στοχευμένα μέτρα για τις πλέον ευάλωτες ομάδες, καθώς ο πληθωρισμός πλήττει περισσότερο αυτούς. Οχι οριζόντιες μειώσεις έμμεσων φόρων από τις οποίες θα ωφελούνταν και οι πιο ευκατάστατοι. Τυχόν μείωση φορολογικών συντελεστών έμμεσων φόρων, τόνιζε, θα πρέπει να συνδυαστεί με διεύρυνση της φορολογικής βάσης και ενίσχυση της εισπραξιμότητας των φόρων. Με επανεξέταση και εξορθολογισμό των φοροαπαλλαγών που έχουν εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια, χωρίς κανείς να εξετάζει τη σκοπιμότητα των παλαιοτέρων. Προτείνει τη συνέχιση της αποπληρωμής των δανείων, καθώς αυτή οχυρώνει τη χώρα από μελλοντικές κρίσεις και δημιουργεί νέο μόνιμο δημοσιονομικό χώρο για μέτρα ελάφρυνσης. Επιμένει στην περαιτέρω μείωση του μη μισθολογικού κόστους (φόρων και εισφορών), στην αναβάθμιση των δομών φροντίδας παιδιών, αλλά και στην αποτελεσματική ενσωμάτωση μεταναστών στην αγορά εργασίας. Για τη στεγαστική κρίση τονίζει ότι πρέπει να αυξηθεί η προσφορά μέσω αξιοποίησης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας και για τον αγροτικό τομέα μιλάει για αναδιάρθρωση καλλιεργειών και συνένωση μικρών εκμεταλλεύσεων.
Λέει και άλλα πολλά. Κάποια εντάσσονται κατά καιρούς στις πολιτικές της σημερινής κυβέρνησης. Από την άλλη πλευρά η αντιπολίτευση, παλιά και νέα, μοιάζει εγκλωβισμένη σε μια κουρασμένη λογική παροχών και καταγγελίας. Καμιά σοβαρή συζήτηση για παραγωγικότητα, παρά το γεγονός ότι είναι ο μόνος υγιής δρόμος για υψηλότερες αμοιβές. Καμία σοβαρή συζήτηση για ανταγωνιστικότητα. Καμία σοβαρή συζήτηση για το πώς η Ελλάδα θα παράγει περισσότερο πλούτο αντί να αναδιανέμει τη στασιμότητα.
