O πόλεμος στο Ιράν σημαίνει ότι οι διευθύνοντες σύμβουλοι και οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων παγκοσμίως λειτουργούν σε έναν κόσμο πιο επικίνδυνο και πιο απρόβλεπτο. Και αυτό σημαίνει επίσης μεγαλύτερη ακρίβεια. Ακόμη κι αν οι επιθέσεις σταματήσουν, το αυξημένο κόστος επιχειρηματικής δραστηριότητας θα παραμείνει. Γι’ αυτό και τα στελέχη σε διάφορους τομείς, από τα φαρμακευτικά προϊόντα μέχρι τα είδη ένδυσης και τα ηλεκτρονικά, αναζητούν εναλλακτικούς κατασκευαστές σε άλλες τοποθεσίες, προϊόντα σε περίπτωση απροσδόκητων διακοπών και νέες αλυσίδες εφοδιασμού. Η ευελιξία σημαίνει πρόσθετη χωρητικότητα, επιπλέον αποθέματα, εναλλακτικές διαδρομές, αλλά αυτή η ευελιξία επίσης κοστίζει. Και αυτό είναι εγγενώς πληθωριστικό, αναφέρουν οι αναλυτές. Την περασμένη εβδομάδα το ΔΝΤ προέβλεψε νέα έξαρση του παγκόσμιου πληθωρισμού, στο 4,7% το 2026 από 4,1% το 2025 λόγω των υψηλότερων τιμών σε βασικά αγαθά, όπως η ενέργεια, τα μέταλλα, τα λιπάσματα και τα τρόφιμα. Και οι υπολογισμοί σημειωτέον έγιναν όταν οι τιμές πετρελαίου είχαν ως επί το πλείστον επιστρέψει στα προπολεμικά τους επίπεδα, πριν κλιμακωθούν εκ νέου οι εχθροπραξίες μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ.
Λόγω της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ, ναυτιλιακές εταιρείες όπως η Maersk αναγκάστηκαν να βρουν λύσεις. Μέχρι τον Ιούνιο η Maersk είχε παραδώσει 44.000 εμπορευματοκιβώτια με έπιπλα, ηλεκτρονικά είδη και τρόφιμα σε χώρες του Περσικού Κόλπου σιδηροδρομικώς και με φορτηγά, σε μια αργή και δαπανηρή διαδικασία. Το φορτίο εκφορτώνεται από πλοία στο λιμάνι της Τζέντας στη Σαουδική Αραβία στην Ερυθρά Θάλασσα. Στη συνέχεια μεταφέρεται με φορτηγά στο Κουβέιτ, στο Κατάρ και το Μπαχρέιν από οδηγούς που έχουν ταξιδέψει από την Ιορδανία, το Ιράκ και την Τουρκία για να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση. Η εναλλακτική διαδρομή κοστίζει στην εταιρεία περίπου 1.000 δολάρια επιπλέον ανά εμπορευματοκιβώτιο. Εάν οι διαταραχές συνεχιστούν, είτε το υψηλότερο κόστος που προκύπτει θα μετακυλιστεί στους καταναλωτές είτε οι λιανοπωλητές θα δουν μειωμένα κέρδη. Το φαινόμενο έχει επεκταθεί πολύ πέρα από τον Κόλπο. Το κόστος αποστολής ενός εμπορευματοκιβωτίου από τη Σαγκάη έχει μειωθεί από τα επίπεδα που είχε φτάσει στα τέλη Ιουνίου – αρχές Ιουλίου. Ωστόσο, οι τιμές είναι υψηλές σε σχέση με τα ιστορικά δεδομένα, σύμφωνα με την εταιρεία logistics Rhenus. «Παρά την πρόσφατη μείωση, οι τιμές των ναύλων παραμένουν 84% υψηλότερες από ό,τι πριν από ένα χρόνο», ανέφερε.
Επικεφαλής εταιρειών όπως η Maersk, με έδρα την Κοπεγχάγη, και η γαλλική ναυτιλιακή εταιρεία CGM CMA έχουν δηλώσει ότι δεν μπορούν πλέον να βασίζονται σε μία μόνο πορεία. Οι προσπάθειες απεξάρτησης από το Ορμούζ, άλλωστε, βρίσκονταν ήδη σε εξέλιξη πριν από τον πόλεμο του Ιράν, όπως οι επεκτάσεις αγωγών από τα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία. Το Κουβέιτ είναι πλέον τόσο απεγνωσμένο να βρει εναλλακτικές λύσεις, που εξετάζει το ενδεχόμενο αναβίωσης ενός σαουδαραβικού αγωγού που διασχίζει το τμήμα των Υψιπέδων του Γκολάν, που ελέγχεται από το Ισραήλ και δεν έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και 35 χρόνια. Το Ομάν επεκτείνει τα λιμάνια που βρίσκονται έξω από τα Στενά. Και η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία διερευνούν σιδηροδρομικές συνδέσεις μεταξύ Ιορδανίας και Συρίας.
Oπως περιέγραψε ένας αναλυτής, μια «διασταύρωση σπαγκέτι» θα διαμορφωθεί στον Κόλπο, καθώς αγωγοί, δρόμοι, σιδηρόδρομοι και λιμάνια θα ξεφυτρώσουν για να διασφαλίσουν ότι η ενέργεια θα μπορεί να φτάσει από τους παραγωγούς στους πελάτες. Εξαγωγείς πετρελαίου όπως η Σαουδική Αραβία και εισαγωγείς όπως η Ινδία επενδύουν επίσης σε μεγαλύτερη χωρητικότητα αποθήκευσης εκτός του Κόλπου. Ολα αυτά σημαίνουν υψηλότερο κόστος.
