Επιχειρηματικά deals συνολικού ύψους 3,2 τρισ. δολαρίων πραγματοποιήθηκαν μέσα στο πρώτο εξάμηνο του έτους, κατά 45% περισσότερα σε σχέση με το αντίστοιχο περυσινό διάστημα και τα πιο πολλά που έχουν επιτευχθεί σε έξι μήνες εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία. Η χρηματιστηριακή άνθηση, τα τεράστια στοιχήματα στην τεχνητή νοημοσύνη και το ευνοϊκό ρυθμιστικό περιβάλλον πυροδοτούν ένα από τα μεγαλύτερα μπαράζ συγχωνεύσεων και εξαγορών των τελευταίων ετών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Dealogic, πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη φρενίτιδα των deals παίζουν οι μεγάλες εταιρείες, καθώς στο εξάμηνο καταγράφηκαν 44 συμφωνίες ύψους άνω των 10 δισ. δολαρίων η κάθε μία (στα στοιχεία περιλαμβάνονται εξαγορές αλλά και αντλήσεις κεφαλαίων εκτός χρηματιστηρίων).
Αυτά τα μεγάλα deals είχαν ως αποτέλεσμα η συνολική αξία των συμφωνιών να είναι αυξημένη, παρότι ο συνολικός αριθμός συναλλαγών μειώθηκε κατά περίπου 1% σε σχέση με πέρυσι.
Καταγράφηκαν 44 συμφωνίες ύψους άνω των 10 δισ. δολαρίων η κάθε μία.
Οπως σημειώνουν οι New York Times, εταιρείες με λιγότερη οικονομική ισχύ ή εκείνες που ήταν πιο ευάλωτες στη γεωπολιτική αβεβαιότητα παρέμειναν στο περιθώριο.
Αντίθετα, οι διοικήσεις πολλών μεγάλων εταιρειών αγνόησαν την αβεβαιότητα που δημιουργούν οι δασμοί και ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή για να επιδιώξουν εξαγορές, οι οποίες έχουν καλύτερες πιθανότητες να εγκριθούν από τις ρυθμιστικές αρχές υπό την κυβέρνηση Τραμπ στις ΗΠΑ σε σχέση με προηγούμενες κυβερνήσεις.
Πολλές εταιρείες «θεωρούν ότι έχουν ένα “παράθυρο” στο οποίο μπορούν να προσπαθήσουν να κάνουν κάτι μετασχηματιστικό και τώρα είναι πραγματικά η κατάλληλη στιγμή να προσπαθήσουν να το κάνουν», είπε στους New York Times ο Ματ Μακλούρ, επικεφαλής investment banking της Goldman Sachs.
Οι τραπεζίτες επιμένουν ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά αυτή τη φορά σε σχέση με άλλες περιόδους άνθησης του M&A, όπως η εποχή χαμηλών επιτοκίων της πανδημίας του κορωνοϊού, εκείνη των μοχλευμένων εξαγορών του 2007 και η φούσκα των dot coms τη δεκαετία του 1990.
Οι εταιρείες που τώρα προχωρούν σε εξαγορές είναι από τις μεγαλύτερες του κόσμου σε κεφαλαιοποίηση και ρευστότητα και πολλές από αυτές στοχεύουν να μετασχηματίσουν τις δραστηριότητές τους πραγματοποιώντας μεγάλες συγχωνεύσεις, αντί για μικρότερες εξαγορές.
Η αλήθεια είναι ότι πολλές εταιρείες νιώθουν την ανάγκη απλώς να ακολουθήσουν τους ρυθμούς μιας οικονομίας στην οποία κυριαρχούν λιγοστές τεράστιες επιχειρήσεις.
Αρκεί να σκεφθεί κανείς ότι σήμερα για να μπει μια εταιρεία στον S&P 500 πρέπει να είναι περίπου διπλάσια από ό,τι πριν από πέντε χρόνια. Η ExxonMobil, που ήταν κάποτε η πιο πολύτιμη εταιρεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει περίπου το ένα όγδοο του μεγέθους της μεγαλύτερης από τις λεγόμενες «Magnificent Seven» του τεχνολογικού κλάδου.
«Ο ορισμός της κλίμακας συνεχίζει να εξελίσσεται, επομένως οι εταιρείες πρέπει όλο και να διευρύνονται και οι μεγάλες εταιρείες πρέπει να συνάπτουν όλο και μεγαλύτερες συμφωνίες για να έχουν αντίκτυπο», εξηγεί ο Μπεν Γουίλσον, επικεφαλής συγχωνεύσεων και εξαγορών στη Βόρεια Αμερική της JPMorgan.
