Το Ιράκ θα μπορούσε να γίνει η επόμενη μεγάλη πετρελαιοπαραγωγός χώρα που θα αποχωρήσει από τον OΠΕΚ+, όπως άφησε να εννοηθεί την Πέμπτη, ζητώντας από το καρτέλ να επανεξετάσει το σύστημα των ποσοστώσεων παραγωγής των μελών του.
Πρόκειται για ακόμη μία πιθανή πηγή αναταραχής στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου το 2026, ξεκινώντας με το σοκ της απόφασης των ΗΠΑ να αναλάβουν τον έλεγχο του τεράστιου πετρελαϊκού πλούτου της Βενεζουέλας και συνεχίζοντας με τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Τώρα το ερώτημα είναι αν περισσότερα κράτη του Κόλπου, που χρειάζονται έσοδα για να αποκαταστήσουν υποδομές που καταστράφηκαν από τον πόλεμο με το Ιράν, θα ακολουθήσουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και θα αποχωρήσουν από τον OΠΕΚ+ ώστε να αποφύγουν τους περιορισμούς στην παραγωγή. Ο ΟΠΕΚ+ αποτελείται από τον Οργανισμό Πετρελαιοεξαγωγικών Χωρών και μια σειρά συμμάχων του, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας.
«Η δυσαρέσκεια μέσα στον OΠΕΚ απειλεί να διαλύσει τον οργανισμό και να πιέσει τη διάθεση των παραγωγών να συνεργαστούν για τον έλεγχο των τιμών», δήλωσε στο MarketWatch ο Ρόμπερτ Γιάουγκερ, διευθυντής ενεργειακών συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης στη Mizuho Securities USA.
«Αν όλοι αρχίσουν να παράγουν όσο περισσότερο μπορούν και να ρίχνουν αυτά τα βαρέλια στην αγορά όσο πιο γρήγορα γίνεται, το πετρέλαιο μπορεί να καταρρεύσει», πρόσθεσε ο Γιάουγκερ, σημειώνοντας ότι το πετρέλαιο θα μπορούσε να υποχωρήσει κάτω από τα 50 δολάρια το βαρέλι – επίπεδο που δεν έχει δει από την περίοδο της πανδημίας COVID. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποχώρησαν από τον OΠΕΚ την 1η Μαΐου, ενώ την Πέμπτη το Ιράκ απείλησε επίσης με αποχώρηση αν δεν του επιτραπεί να αυξήσει ελεύθερα την παραγωγή του. Το Ιράκ είναι ο έκτος μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο. Οπως και τα ΗΑΕ, έχει επενδύσει δισεκατομμύρια δολάρια για να αυξήσει την παραγωγή του, αλλά εξακολουθεί να υπόκειται σε περιορισμούς παραγωγής βάσει των κανόνων του OΠΕΚ, σημείωσε ο Γιάουγκερ.
Η ανάδειξη των ΗΠΑ σε κορυφαίο παραγωγό πετρελαίου έχει ήδη αποδυναμώσει σημαντικά την ικανότητα του OΠΕΚ+ να καθορίζει τις τιμές όπως τη δεκαετία του 1970, δημιουργώντας μια εναλλακτική μεγάλη πηγή προσφοράς. Παράλληλα, οι πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Βενεζουέλα και στο Ιράν έχουν περιπλέξει ακόμη περισσότερο την προσπάθεια του OΠΕΚ να διαχειριστεί την αγορά, αφήνοντας μια μικρή ομάδα παραγωγών –κυρίως τη Σαουδική Αραβία, το Ιράκ και το Κουβέιτ– να σηκώνει το βάρος της εξισορρόπησης της παγκόσμιας προσφοράς.
«Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ ήταν το καθοριστικό σοκ, διαταράσσοντας τις παγκόσμιες ροές, αναγκάζοντας χώρες να χρησιμοποιήσουν στρατηγικά αποθέματα και επιταχύνοντας την αντίδραση εναλλακτικών προμηθευτών για να καλυφθεί το κενό», δήλωσε ο Τοντ Φάουλερ της KPMG.
Την ίδια ώρα, οι χώρες του OΠΕΚ+ έχουν περιορισμένη δυνατότητα αντίδρασης. Η ομάδα έχει επιτρέψει τρεις αυξήσεις παραγωγής φέτος, αλλά αυτές είναι μικρές σε σχέση με τις εκτιμώμενες απώλειες άνω του 1 δισ. βαρελιών από την περιοχή του Περσικού Κόλπου κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν.
