Ο Θουκυδίδης μπορεί να ρίξει ακόμη περισσότερο φως στις παγκόσμιες υποθέσεις από ό,τι υπαινίχθηκε ο Σι Τζινπίνγκ όταν επικαλέστηκε τον αρχαίο Ελληνα ιστορικό κατά τη συνάντησή του με τον Τραμπ. Ο Κινέζος πρόεδρος είπε στον Αμερικανό ομόλογό του νωρίτερα αυτόν τον μήνα ότι θα πρέπει να αποφύγουν την «παγίδα του Θουκυδίδη». Υποστηρίζει ότι ο πόλεμος είναι σχεδόν αναπόφευκτος όταν μια ανερχόμενη δύναμη αμφισβητεί μια φθίνουσα, υπονοώντας ότι το Πεκίνο συνεχίζει να ισχυροποιείται, ενώ η Ουάσιγκτον έχει περάσει το απόγειό της.
Μια στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων θα ήταν τρομερή, δεν είναι ωστόσο το μόνο κακό σενάριο που επικαλείται η θουκυδίδεια θεωρία. Μια άλλη παρατήρησή του είναι ότι «οι δυνατοί κάνουν ό,τι μπορούν και οι αδύναμοι υποφέρουν ό,τι πρέπει». Με άλλα λόγια, επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας. Αυτή η ιδέα είναι σημαντική για χώρες που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Στη σημερινή ολοένα και πιο άναρχη γεωπολιτική κατάσταση, υπάρχει ο κίνδυνος οι ΗΠΑ, η Κίνα και ίσως η Ρωσία να μοιράσουν τον πλανήτη μεταξύ τους και να αναγκάσουν τους άλλους να ακολουθήσουν τη θέλησή τους.
Οι λεγόμενες μεσαίες δυνάμεις, ωστόσο, με επικεφαλής την E.E., θα μπορούσαν να υπερασπιστούν πτυχές της διεθνούς τάξης εάν συνεργαστούν. Η Βραζιλία, ο Καναδάς, η Ινδία και η Ιαπωνία, μεταξύ άλλων, θα είχαν τότε μεγαλύτερη επιρροή. Αλλωστε, τα εν λόγω έθνη αντιπροσωπεύουν το 49% της οικονομικής παραγωγής που παράγεται από τα μέλη του G20. Ο στόχος θα πρέπει να είναι η οικοδόμηση της «Pax Planetaria», στα πρότυπα της πλέον νεκρής «Pax Americana». Ο ακρογωνιαίος λίθος θα ήταν ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών και η κεντρική αρχή ότι τα έθνη δεν πρέπει να εισβάλλουν ή να απειλούν το ένα το άλλο.
Ομάδες μεσαίων δυνάμεων θα μπορούσαν επίσης να σχηματίσουν συνασπισμούς για διάφορα ζητήματα. Κάποιες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν αμυντικές συμμαχίες, άλλες θα μπορούσαν να υιοθετήσουν μια κοινή προσέγγιση για τη ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης, ενώ μια άλλη ομάδα θα μπορούσε να οικοδομήσει ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα λιγότερο εξαρτημένο από το δολάριο. Τέτοιες πρωτοβουλίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από μια ισχυρότερη Ε.Ε. Το ΑΕΠ της, ύψους 23 τρισ. δολ., συγκρίνεται με τα 30 τρισ. δολ. όλων των άλλων μεσαίων δυνάμεων του G20 μαζί. Μόνο το ευρωπαϊκό μπλοκ μπορεί να παράσχει την κρίσιμη μάζα γύρω από την οποία μπορούν να συσπειρωθούν οι άλλοι.
Θα ήταν αντιπαραγωγικό για τις μεσαίες δυνάμεις να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν ένα νέο σύνολο διεθνών θεσμών. Θα ήταν πιο συνετό να διασώσουν ό,τι μπορούν και να οικοδομήσουν νέους οργανισμούς και κανόνες μόνο όπου είναι απαραίτητο. Το εμπόριο είναι ένα παράδειγμα. Το σύστημα επίλυσης διαφορών του ΠΟΕ σταμάτησε να λειτουργεί μετά το μποϊκοτάζ των ΗΠΑ, αλλά περίπου 60 χώρες προσχώρησαν σε ένα εναλλακτικό σύστημα διαιτησίας. Εν τω μεταξύ, η Ε.Ε. συμφώνησε πρόσφατα σε εμπορικές συμφωνίες με την Ινδία και το μπλοκ Mercosur, μεταξύ άλλων. Ομοίως, οι ευρωπαϊκές χώρες δεν χρειάζεται να διαλύσουν το ΝΑΤΟ, παρόλο που ο Τραμπ το υπονομεύει. Αντιθέτως, μπορούν να το ενισχύσουν με ένα συνονθύλευμα άλλων συνασπισμών. Τέτοιες ενέργειες δεν θα δημιουργήσουν από μόνες τους την Pax Planetaria. Οι μεσαίες δυνάμεις είναι πολύ αδύναμες για να το επιτύχουν αυτό μόνες τους. Ο Τραμπ, ωστόσο, δεν θα βρίσκεται στον Λευκό Οίκο σε τρία χρόνια και ο διάδοχός του μπορεί να φερθεί στις άλλες χώρες με σεβασμό. Οι ΗΠΑ θα πιεστούν να εμπλακούν περισσότερο ως ισότιμοι παρά ως ηγεμόνες. Ακόμη και η Κίνα δεν θα μπορούσε να αγνοήσει την κατάσταση.
