Ο πόλεμος στο Ιράν έχει πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις παγκοσμίως. Η άνοδος στις τιμές της ενέργειας, των λιπασμάτων και των τροφίμων θα μας επηρεάσει όλους. Από την Αμερική, όπου οι καταναλωτές πληρώνουν 4 δολάρια το γαλόνι για βενζίνη, μέχρι τις πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες και τις μεγάλες αναδυόμενες οικονομίες όπως η Βραζιλία και η Κίνα, κανένα έθνος δεν έχει γλιτώσει. Οι φτωχότερες χώρες όμως, όπου σχεδόν το ήμισυ των δαπανών ενός μέσου νοικοκυριού πηγαίνει σε τρόφιμα και ενέργεια, υποφέρουν περισσότερο. Οι δασμοί του προέδρου Τραμπ, η κατάρρευση της τάξης που δημιουργήθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η αποτυχία ανάσχεσης της κλιματικής αλλαγής και η εμφάνιση της τεχνητής νοημοσύνης έχουν επισκιάσει τις προοπτικές αυτών των φτωχότερων εθνών, στις οποίες ζουν περίπου 3,8 δισ. άνθρωποι, σχεδόν το ήμισυ δηλαδή του παγκόσμιου πληθυσμού. Σήμερα, περίπου 75 χώρες έχουν μέσο ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα κάτω των 4.500 δολαρίων, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα. Το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα των ΗΠΑ σημειωτέον είναι περίπου 85.000 δολάρια. Πολλά προβλήματα αυτών των εθνών βέβαια είναι δικά τους δημιουργήματα – αποτέλεσμα εσωτερικής κακοδιαχείρισης και αχαλίνωτης διαφθοράς, που τα εκθέτουν σε υψηλά επίπεδα χρέους και πληθωρισμού. Αλλά αντιμετωπίζουν επίσης ισχυρούς εξωτερικούς ανέμους και, εκτός από μερικές μεγάλες εξαιρέσεις, όπως η Ινδία, αυτές οι χώρες συνήθως δεν έχουν θέση στο τραπέζι των συζητήσεων για παγκόσμια ζητήματα που τις επηρεάζουν βαθιά.
Το τελευταίο κύμα οικονομικού χάους είναι ιδιαίτερα απογοητευτικό για τις φτωχότερες χώρες που έχουν αλλάξει πορεία, όπως τα έθνη της υποσαχάριας Αφρικής που έχουν βελτιώσει τα δημοσιονομικά τους, έχουν τιθασεύσει τον πληθωρισμό και έχουν ανοίξει τις οικονομίες τους στο παγκόσμιο εμπόριο. Ο πόλεμος στο Ιράν και η γεωπολιτική αναταραχή που προκαλεί δεν είναι οι μόνοι παράγοντες που θα μπορούσαν να ανατρέψουν αυτή την πρόοδο. Η βασισμένη σε κανόνες τάξη που δημιουργήθηκε μετά τη Μεγάλη Υφεση και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όσο ατελής κι αν ήταν, παρείχε τουλάχιστον ένα μέτρια σταθερό εξωτερικό περιβάλλον. Τώρα, αυτή η τάξη, που χαρακτηρίζεται από θεσμούς όπως τα Ηνωμένα Εθνη και το ΔΝΤ, καταρρέει. Υπό τον Τραμπ, οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν θεσμούς που κάποτε βοήθησαν να δημιουργηθούν, πόλεμοι μαίνονται σε πολλά σημεία, όπως η Ουκρανία και το Ιράν, και ο ανταγωνισμός μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων, της Κίνας και των ΗΠΑ, εντείνεται. Η αστάθεια γίνεται ο κανόνας. Ο κατακερματισμός του παγκόσμιου εμπορίου, έπειτα από μια μακρά περίοδο κατά την οποία θεωρούνταν η βάση για κοινή ευημερία, αποτελεί επίσης πλήγμα. Πολλές χώρες χαμηλού εισοδήματος μόλις τώρα ωριμάζουν και προσπαθούν να ενταχθούν στην παγκόσμια οικονομία. Αλλά διαπιστώνουν ότι η παραδοσιακή πορεία της ανάπτυξης με γνώμονα τις εξαγωγές, έχει μπλοκαριστεί, καθώς δασμολογικά εμπόδια υψώνονται σε όλο τον κόσμο. Η έλλειψη συναίνεσης σε ζητήματα όπως η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής βλάπτει την παραγωγικότητα στη γεωργία, τον βασικό πυλώνα για ορισμένες από αυτές τις χώρες. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι μια άλλη επιπλοκή που απειλεί να αφήσει πίσω τις χώρες χαμηλού εισοδήματος. Για να προστατευτούν από έναν εχθρικό κόσμο οι χώρες χαμηλού εισοδήματος μπορούν να διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους για να τακτοποιήσουν τα του οίκου τους. Πάνω απ’ όλα, πρέπει να ελέγξουν τη μάστιγα της δημόσιας διαφθοράς και να ενισχύσουν τους θεσμούς τους. Η σκληρή πραγματικότητα, ωστόσο, είναι ότι σε στιγμές παγκόσμιας αναταραχής, οι ευάλωτες χώρες αναπόφευκτα θα υποφέρουν περισσότερο. Επίσης, είναι άτοπο να πιστεύουμε ότι τα προβλήματά τους δεν θα επηρεάσουν και τις πλουσιότερες οικονομίες.
