Σημαντικές υπεραξίες θα κληθούν να πληρώσουν οι ενδιαφερόμενοι φοιτητές φέτος, εφόσον θελήσουν να μισθώσουν ένα ανακαινισμένο διαμέρισμα στην Αττική. Ανάλογα με την περιοχή, παρατηρείται απόκλιση έως και 34% για ένα ακίνητο που βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση, συγκριτικά με ένα μη ανακαινισμένο σπίτι στην ίδια περιοχή. Ωστόσο υπάρχουν και περιοχές όπου η απόσταση είναι σαφώς μικρότερη κι ενδεχομένως να υπάρχουν ευκαιρίες για μια πιο προσιτή λύση, χωρίς ιδιαίτερη «έκπτωση» στις συνθήκες διαβίωσης.
Με βάση τα στοιχεία που συγκέντρωσε ο Spitogatos.gr, αξιοποιώντας τις ηλεκτρονικές αγγελίες διαμερισμάτων έως 60 τ.μ. από τις περιοχές υψηλής ζήτησης από φοιτητές, ξεχωρίζουν τα σημεία του Γκύζη και του Πεδίου του Αρεως, όπου ένα ανακαινισμένο ακίνητο «ζητάει» 28,3% υψηλότερο μίσθωμα σε σχέση με ένα διαμέρισμα που δεν έχει ανακαινιστεί, καθώς στην πρώτη περίπτωση η μέση ζητούμενη τιμή ενοικίου ανέρχεται σε 10,6 ευρώ/τ.μ. και στη δεύτερη σε 13,6 ευρώ/τ.μ. Επομένως, ένα μη ανακαινισμένο διαμέρισμα 50 τ.μ. «ζητάει» 530 ευρώ κατά μέσον όρο, ενώ ένα ανακαινισμένο φτάνει στα 680 ευρώ μέσου ζητούμενου ενοικίου. Πρόκειται για μια σημαντική διαφορά, την οποία πολλοί θα διστάσουν να πληρώσουν, ιδίως αν πρόκειται για φοιτητές.
Σημαντικά υψηλότερα ενοίκια θα κληθούν να καταβάλουν για ανακαινισμένα διαμερίσματα μικρότερων επιφανειών και οι φοιτητές που ενδιαφέρονται για ακίνητα στα Πατήσια, όπου η διαφορά στα ζητούμενα ενοίκια είναι 25% κατά μέσον όρο, όπως επίσης και στη Δάφνη, όπου η απόκλιση διαμορφώνεται σε 16,2%, αλλά και στην Καλλιθέα (14,2%). Η μεγαλύτερη απόκλιση πάντως, εντοπίζεται στο Ιλιον με 34%, αλλά πρόκειται για μια περιοχή που δεν συγκεντρώνει ζήτηση από φοιτητές.
Το έτος κατασκευής αποτελεί ακόμη ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό του διαθέσιμου αποθέματος φοιτητικών κατοικιών που επηρεάζει και τη ζητούμενη τιμή τους.
Εν τω μεταξύ, το μέγεθος της ανακαίνισης έχει και αυτό τη σημασία του, καθώς δεν είναι λίγοι οι ιδιοκτήτες που «βαφτίζουν» ανακαινισμένο το ακίνητό τους έπειτα από ένα βάψιμο κι έναν εκτεταμένο καθαρισμό, ή αν αλλάξουν π.χ. τα είδη υγιεινής στο μπάνιο. Επομένως, οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να αναζητήσουν με προσοχή το τι εννοεί ο καθένας με τον όρο «ανακαινισμένο» και να πληρώσουν ή όχι το ζητούμενο ποσό.
Ρόλο στο μέγεθος της απόκλισης διαδραματίζει ασφαλώς και ο αριθμός των ανακαινισμένων έναντι των μη ανακαινισμένων κατοικιών σε μια περιοχή. Οσο αυξάνονται τα ανακαινισμένα διαμερίσματα τόσο μειώνεται και η απόκλισή τους από τα υπόλοιπα ακίνητα, λόγω του ότι προσφέρονται περισσότερα ποιοτικά ακίνητα και άρα αυξάνεται και ο μεταξύ τους «ανταγωνισμός». Αντιθέτως, αν σε μια περιοχή ο κύριος όγκος των προσφερόμενων κατοικιών είναι χαμηλής ποιότητας, τότε τα λίγα ανακαινισμένα θα πληρωθούν και περισσότερο.
Στο πλαίσιο αυτό, ενδιαφέρον παρουσιάζει και η εικόνα του αποθέματος διαθέσιμων προς ενοικίαση κατοικιών. Είναι χαρακτηριστικό ότι πλέον σε περιοχές του κέντρου τα περισσότερα ακίνητα είναι ανακαινισμένα. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν τα Εξάρχεια, όπου το 76% των προς ενοικίαση κατοικιών είναι ανακαινισμένο, ενώ ακολουθούν η Δάφνη με 74%, το Παγκράτι και τα Σεπόλια με 73%, τα Πατήσια και οι άξονες Λ. Αχαρνών – Λ. Πατησίων, η Πλ. Αττικής και τα Ιλίσια με 70%. Ακόμη και σε περιοχές με τις χαμηλότερες επιδόσεις, πάντως, όπως το Μοσχάτο με 55%, τα ανακαινισμένα εξακολουθούν να αποτελούν την πλειονότητα των προσφερόμενων διαμερισμάτων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Spitogatos.gr, το έτος κατασκευής αποτελεί ακόμη ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό του διαθέσιμου αποθέματος φοιτητικών κατοικιών που επηρεάζει και τη ζητούμενη τιμή τους, με την εικόνα να διαφοροποιείται ανά περιοχή. Στο κέντρο της Αθήνας το 69,2% των φοιτητικών κατοικιών έχει κατασκευαστεί πριν από το 1980, ενώ το 17,3% την περίοδο 1980-1999 και το 13,6% από το 2000 και μετά. Στα δυτικά προάστια, η κατανομή είναι πιο ισορροπημένη, καθώς το 41,4% των κατοικιών έχει κατασκευαστεί πριν από το 1980, το 36,0% την περίοδο 1980-1999 και το 22,6% από το 2000 και μετά.
