Ελκυστικοί στόχοι για διασυνοριακές εξαγορές και συγχωνεύσεις αποτελούν οι ελληνικές συστημικές τράπεζες, εκτιμά η Axia-Alpha Finance, ενώ δεν αποκλείει και συναλλαγές μεταξύ συστημικών και των μη συστημικών τραπεζών Optima Bank και CrediaBank. Αντίθετα, θεωρεί τις συγχωνεύσεις μεταξύ συστημικών τραπεζών εξαιρετικά απίθανες εφόσον οι προοπτικές κερδοφορίας παραμένουν ισχυρές.
Ειδικότερα, όπως σημειώνει ο επενδυτικός οίκος, καθώς το θέμα της ενοποίησης επανεμφανίζεται στην Ευρώπη, θα μπορούσαμε να δούμε τις ελληνικές τράπεζες ως στόχους για τις μεγαλύτερες τράπεζες της Ε.Ε. που επιδιώκουν να αποκτήσουν έκθεση σε μια αγορά υψηλής ανάπτυξης, καθώς και να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα ως κόμβο για την ευρύτερη περιοχή.
Η Ελλάδα απολαμβάνει μια περίοδο πολιτικής σταθερότητας, σταθερών μακροοικονομικών τάσεων και θετικής δημοσιονομικής πορείας, ενώ το εγχώριο τραπεζικό τοπίο είναι αρκετά ελκυστικό με διαρθρωτική αύξηση δανείων, μια πολύ υψηλή και ευνοϊκή βάση καταθέσεων, καθώς και χαμηλή διείσδυση σε βασικούς τομείς όπως η διαχείριση περιουσίας και οι ασφάλειες, εξηγεί. Επιπλέον, οι ελληνικές αρχές φαίνεται να καλωσορίζουν ξένους στρατηγικούς επενδυτές, κρίνοντας από την αντίδρασή τους σε αρκετές πρόσφατες περιπτώσεις (UniCredit-Alpha bank, Euronext-ΕΧΑΕ, Allwyn-ΟΠΑΠ).
Η Axia-Alpha Finance πιστεύει ότι τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά οδήγησαν τη UniCredit να αυξήσει σταδιακά το συνολικό μερίδιό της στην Alpha Bank τα τελευταία δύο χρόνια, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο περαιτέρω αύξησης. Είναι ενδιαφέρον, όπως τονίζει, ότι στη Eurobank (Fairfax με 33%) και στην Τράπεζα Πειραιώς (Τζον Πόλσον με 14%) υπάρχουν βασικοί μέτοχοι που ενδέχεται να επιλέξουν να αποχωρήσουν κάποια στιγμή, δεδομένου ότι δραστηριοποιούνται εδώ και περισσότερα από 10 χρόνια, διευκολύνοντας έτσι την είσοδο νέων στρατηγικών επενδυτών.
Οι μη συστημικές
Η Axia-AF εκτιμά παράλληλα, πως οι μικρότερες, μη συστημικές τράπεζες που έχουν αναδυθεί τα τελευταία χρόνια, θα μπορούσαν να αποτελέσουν πιθανούς στόχους εξαγοράς, κυρίως από τις ελληνικές συστημικές τράπεζες.
Οι δύο υποψήφιες είναι η Optima Bank και η CrediaBank. Πιθανά θετικά από την εξαγορά αυτών των τραπεζών περιλαμβάνουν μια εφάπαξ αύξηση του όγκου δανείων και καταθέσεων, καθώς και κάποια επιπλέον ρευστότητα. Στα βασικά εμπόδια τοποθετούνται οι (επί του παρόντος) πλούσιες αποτιμήσεις. Σε κάθε περίπτωση, τέτοιες συναλλαγές δεν αναμένεται να έχουν μετασχηματιστικό αντίκτυπο στην εγχώρια αγορά, αλλά θα μπορούσαν να αλλάξουν κάπως τη μετατόπιση της ισορροπίας μεταξύ των συστημικών τραπεζών.
Η Τράπεζα Κύπρου
Μια ξεχωριστή περίπτωση που ξεπερνάει τα ελληνικά σύνορα είναι η Τράπεζα Κύπρου. Αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια, δημοσιεύματα στον Τύπο έχουν αναφερθεί στην πιθανότητα συγχώνευσης της Εθνικής Τράπεζας και της Τράπεζας Κύπρου, σημειώνει ο οίκος. Μάλιστα, οι δύο τράπεζες έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά, όπως παρόμοια ισχυρούς ισολογισμούς με δείκτες ρευστότητας και εποπτικών κεφαλαίων, που είναι από τους υψηλότερους στην περιοχή, ενώ και οι δύο είναι πολιτικά ευαίσθητες, καθώς η Εθνική Τράπεζα παραμένει η μόνη συστημική τράπεζα με μέτοχο το ελληνικό κράτος (συμμετοχή 8%), ενώ η Τράπεζα Κύπρου είναι το μόνο (σημαντικό) ίδρυμα που δεν ανήκει σε ελληνική ή άλλη ξένη τράπεζα. Παρ’ όλα αυτά, δεν θα πρέπει να αποκλείεται ένας συνδυασμός με άλλη εγχώρια ή ξένη τράπεζα.
Οι συστημικές
Τέλος, κατά την άποψη της Axia-AF, υπάρχει εξαιρετικά χαμηλή πιθανότητα για συγχωνεύσεις μεταξύ συστημικών τραπεζών. Και οι τέσσερις συστημικές τράπεζες λειτουργούν μέσω ενός καθολικού μοντέλου, παραμένουν πολύ κερδοφόρες, έχουν υψηλή ρευστότητας και καλή κεφαλαιοποίηση. Ως εκ τούτου, το βασικό κίνητρο για οποιαδήποτε συγχώνευση μεταξύ τους θα ήταν η μείωση του κόστους και όχι οι συνέργειες εσόδων, η ενίσχυση του κεφαλαίου ή της ρευστότητας. Θα χρειαζόταν συνεπώς ένα πολύ επιθετικό σχέδιο, με στόχο τη σημαντική μείωση του μεγέθους των δικτύων καταστημάτων και του προσωπικού, προκειμένου να πειστεί η αγορά για τα πλεονεκτήματα μιας τέτοιας συναλλαγής. Μόνο σε περίπτωση επιδείνωσης των θεμελιωδών μεγεθών είτε ως αντίδραση σε άλλες διασυνοριακές συγχωνεύσεις, μπορεί στο μέλλον να υπάρξει συγχώνευση μεταξύ συστημικών τραπεζών, όπως εκτιμά.
