Την ενθάρρυνση της εγκατάστασης νέων βιομηχανιών σε οργανωμένες περιοχές, ώστε την επόμενη 15ετία μόνο το ένα τρίτο των νέων επιχειρήσεων να εγκαθίσταται σε εκτός σχεδίου περιοχές, προβλέπει το νέο ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τη βιομηχανία. Το σχέδιο αναγνωρίζει ότι οι ισχυρότερες βιομηχανικά περιοχές της Ελλάδας είναι εκείνες της Αττικής και της Θεσσαλονίκης –με τους «δορυφόρους» τους– και προβλέπει μέτρα για την περαιτέρω ενίσχυσή τους.
Το νέο πλαίσιο, που θα έρθει να αναθεωρήσει εκείνο του 2008, δόθηκε χθες σε δημόσια διαβούλευση έως τις 10 Ιουλίου. Πρόκειται για ένα κείμενο με πολλές, παράλληλες κατηγοριοποιήσεις, λ.χ. γεωγραφικές, ανάλογα με τον στόχο και τη σημασία, αφθονία γενικών αρχών, αλλά λίγους συγκεκριμένους κανόνες χωροθέτησης, που είναι το ζητούμενο ενός τέτοιου πλαισίου. Γενικώς, ο μόνος κανόνας που προτείνεται είναι η αύξηση της ελάχιστης αρτιότητας σε 10 στρέμματα (στις περισσότερες περιοχές) και η μείωση του ποσοστού κάλυψης σε 20% για τις βιομηχανικές μονάδες και 30% για τις μονάδες εφοδιαστικής.
Το πλαίσιο αναγνωρίζει τη σημασία των μητροπολιτικών περιοχών της Αττικής και της Θεσσαλονίκη. Η πρώτη εκτεινόμενη (ως περιοχές επιρροής) στην Κορινθία, το νοτιότερο τμήμα της Βοιωτίας και την άμεση ζώνη της πόλεως της Χαλκίδας. Και η δεύτερη στο Κιλκίς, το ανατολικό τμήμα της Πέλλας και της Ημαθίας, το βόρειο τμήμα της Πιερίας και το βορειοδυτικό τμήμα της Χαλκιδικής. Οπως επισημαίνεται, σε αυτές τις περιοχές οι βιομηχανικές περιοχές θα παραμείνουν οι σημαντικότερες στη χώρα. Ως στόχοι τίθενται η προσέλκυση μονάδων υψηλότερης τεχνολογίας και στρατηγικού χαρακτήρα, η εξυγίανση των υφιστάμενων άτυπων βιομηχανικών συγκεντρώσεων (ένας στόχος που παγίως επαναλαμβάνεται για τη βιομηχανία αλλά συνήθως παραμένει σε επίπεδο ευχών), η ανάπτυξη νέων επιχειρηματικών πάρκων και η παροχή κινήτρων μετεγκατάστασης υφιστάμενων μονάδων εντός επιχειρηματικών πάρκων.
Ως γενικότερος στόχος, πάντως, τίθεται οι νέες βιομηχανικές δραστηριότητες να οδηγούνται σε οργανωμένες περιοχές. Ωστόσο δίνεται η δυνατότητα αυτό να παρακαμφθεί, εφόσον κρίνεται ότι η επένδυση πρέπει για ειδικούς χωρικούς λόγους να βρίσκεται σε μια άλλη περιοχή.
Για την εφοδιαστική αλυσίδα, εκτιμάται ότι για τον όγκο διακινούμενων φορτίων που θα προκύψει λόγω των αυξημένων αναγκών έως το 2032, θα χρειαστούν επιπλέον περίπου 29.000 στρέμματα, από το 83% εντός οργανωμένων περιοχών. Σημαντικότερα κέντρα ορίζονται αυτά της Αττικής και της Θεσσαλονίκης («Θριάσιο Ι», «Θριάσιο ΙΙ» και «Στρατόπεδο Γκόνου»). Η χωροθέτηση εγκαταστάσεων της εφοδιαστικής αλυσίδας απαγορεύεται μόνο εκεί που είναι… απολύτως αναπόφευκτο: στη ζώνη Α αρχαιολογικών χώρων, σε πυρήνες προστατευόμενων περιοχών, πυρήνες εθνικών δρυμών κ.ο.κ.
Οσον αφορά τη σημασία ειδικά για όσες εγκαταστάσεις είναι «επενδύσεις υψηλής τεχνολογίας και βιομηχανικές επενδύσεις μείζονος σημασίας για την εθνική οικονομία», αναφέρεται ότι πρέπει «να αξιολογείται ιδιαίτερα ευνοϊκά η εγκατάσταση νέων, καθώς και ο εκσυγχρονισμός και επέκταση των υφιστάμενων». Σημασία πρέπει να δοθεί και στις βιομηχανικές επενδύσεις κρίσιμης ή στρατηγικής σημασίας για την αυτονομία και πράσινη μετάβαση της Ε.Ε.: όπως άμυνα, χάλυβας και μέταλλα, αυτοκινητοβιομηχανία κ.ά., που «αποτελούν έργα υπέρτερου δημόσιου συμφέροντος και αξιολογούνται ως τέτοια ιδίως στο πλαίσιο των διαδικασιών αδειοδότησης».
