Μπορεί οι δημοφιλείς προορισμοί της χώρας να κατακλύζονται κάθε καλοκαίρι από εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική του ελληνικού τουρισμού, ωστόσο υπάρχει ένας τομέας που παραμένει υποαξιοποιημένος. Πρόκειται για τον συνεδριακό και εκθεσιακό τουρισμό, έναν κλάδο με τη δυνατότητα να προσφέρει σταθερή ροή επισκεπτών καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, περιορίζοντας την έντονη εποχικότητα που χαρακτηρίζει το ελληνικό μοντέλο.
Σε αντίθεση με τον μαζικό τουρισμό αναψυχής, ο συγκεκριμένος τομέας μπορεί να λειτουργήσει ως μια πιο προβλέψιμη και ποιοτική «δεξαμενή» επισκεπτών, με υψηλότερη δαπάνη και σαφώς μεγαλύτερη διασπορά στην οικονομία. Παράλληλα δίνει τη δυνατότητα σε πόλεις που δεν βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των τουριστικών επιλογών να αναδειχθούν προορισμοί επαγγελματικών διοργανώσεων, αποκτώντας μια νέα, συμπληρωματική ταυτότητα.
Σήμερα, η συνεισφορά του συνεδριακού και εκθεσιακού τουρισμού στην ελληνική οικονομία εκτιμάται ότι ανέρχεται περίπου στο 1 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση. Παρά το γεγονός ότι το μέγεθος αυτό είναι αξιοσημείωτο, απέχει ακόμη από την πλήρη δυναμική του, αφήνοντας σημαντικά περιθώρια περαιτέρω ανάπτυξης. Και αυτό διότι οι σύνεδροι και οι επαγγελματίες επισκέπτες εμφανίζουν υψηλότερη καταναλωτική συμπεριφορά, με τη δαπάνη τους να υπολογίζεται ότι είναι δύο έως τρεις φορές μεγαλύτερη σε σύγκριση με εκείνη του μέσου τουρίστα αναψυχής.
Αν και η Ελλάδα και κυρίως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη βρίσκονται στην κούρσα διεκδίκησης συνεδρίων και εκθέσεων, δεν συγκαταλέγονται στην πρώτη κατηγορία, όπως για παράδειγμα η Βαρκελώνη και η Βιέννη. Για να αντιληφθεί κανείς τη σημασία του κλάδου, υπάρχουν πόλεις στην Ευρώπη οι οποίες πληρώνουν τους διοργανωτές συνεδρίων προκειμένου να τις προτιμήσουν. Καθοριστικός παράγοντας που κρατάει τη χώρα πίσω παραμένει το ζήτημα των υποδομών. Η έλλειψη επαρκών και σύγχρονων συνεδριακών χώρων, ικανών να φιλοξενήσουν μεγάλης κλίμακας διοργανώσεις δημιουργεί ένα περιβάλλον λιγότερο ανταγωνιστικό σε διεθνές επίπεδο. Ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα εξακολουθεί να προσελκύει κυρίως μικρού και μεσαίου μεγέθους συνέδρια, με συμμετοχές που κινούνται συνήθως μεταξύ 1.500 και 3.000 ατόμων.
