Βιώνουμε μία από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις κεφαλαίου στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία. Ξεπερνώντας το 1 τρισ. δολάρια ετησίως μέχρι το επόμενο έτος, η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης αναμένεται να ξεπεράσει προηγούμενες τεχνολογικές εκρήξεις στο απόγειό τους – σιδηρόδρομοι, ηλεκτροκίνηση και επανάσταση του Διαδικτύου.
Η τεχνητή νοημοσύνη απορροφά τόσο μεγάλο μέρος της γης, του ταλέντου, των ημιαγωγών, των υλικών μας – και, πάνω απ’ όλα, τόσο μεγάλο μέρος των χρημάτων μας, που παραγκωνίζει την υπόλοιπη οικονομία. Ερευνητές, οικονομολόγοι και άλλοι αναλυτές ανησυχούν ιδιαίτερα ότι ο κατακλυσμός των επενδύσεων σε κέντρα δεδομένων αρχίζει να στερεί από την υπόλοιπη οικονομία τα χρήματα που χρειάζεται, για να μην αναφέρουμε το ταλέντο και τα υλικά.
Τα χρήματα που διοχετεύονται στην ΑΙ παρακάμπτουν προτεραιότητες της χώρας μας, όπως η στέγαση. Η προσπάθεια αναζωογόνησης της αμερικανικής μεταποίησης βρίσκεται και αυτή σε κίνδυνο. Τα έργα για την κατασκευή εναλλακτικών πηγών ενέργειας και υποδομών φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων παρουσιάζουν επίσης καθυστέρηση.
Τα χρήματα που διοχετεύονται στην ΑΙ παρακάμπτουν προτεραιότητες της χώρας μας, όπως η στέγαση.
Επειτα, υπάρχουν τα επιχειρηματικά κεφάλαια, οι επενδύσεις που βοηθούν στον προσδιορισμό των βιομηχανιών που θα οδηγήσουν την οικονομία μας στο μέλλον. Οι εταιρείες AI κατέλαβαν σχεδόν τα 2/3 όλων των παγκόσμιων επενδύσεων σε επιχειρηματικά κεφάλαια το 2025, από περίπου 30% το 2022.
Αυτή η δυναμική μπορεί ακόμη και να αυξάνει στον πληθωρισμό. Η έντονη ζήτηση για σπάνια τσιπ ημιαγωγών ειδικότερα αυξάνει το κόστος των καταναλωτικών αγαθών που βασίζονται σε αυτά, από αυτοκίνητα μέχρι τηλέφωνα. Αυτό που είναι σαφές είναι ότι τα οικονομικά οφέλη μιας νέας τεχνολογίας δεν συμβαίνουν από μόνα τους. Καθορίζονται από τις μυριάδες επιλογές που κάνουμε σχετικά με τον τρόπο χρήσης της.
Τι να κάνουμε, λοιπόν; Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα εργαλεία πολιτικής που ήδη διαθέτουμε και μας βοηθούν να βγούμε από τις υφέσεις ή να μετριάσουμε τις κερδοσκοπικές φούσκες. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και η Fed πρέπει να διασφαλίσουν ότι ζωτικοί τομείς –όπως η στέγαση, η επιχειρηματικότητα, οι ενεργειακές υποδομές και οι κρίσιμες αλυσίδες εφοδιασμού– δεν θα λιμοκτονήσουν εις βάρος της τεχνητής νοημοσύνης.
Στη συνέχεια, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα μπορούσαν να αναπτύξουν μια ουσιαστική βιομηχανική πολιτική για την τεχνητή νοημοσύνη, που θα δίνει προτεραιότητα στην ανάπτυξη της τεχνολογίας για το είδος της οικονομίας στην οποία θέλουμε να ζήσουμε: φθηνή, με καθαρή ενέργεια, βιοϊατρικές ανακαλύψεις και προηγμένη κατασκευή.
