«Εκανα μια εξέταση για AIDS σήμερα. Δεν έχω κάνει σεξ εδώ και χρόνια, απλώς ήθελα να ακούσω μερικά καλά νέα». Με αυτή την ατάκα ξεκινά ο Λούι Σ.Κ. την παράσταση «Ridiculous», η οποία κυκλοφόρησε σήμερα στην πλατφόρμα του Netflix. Το κοινό ξεκαρδίζεται. Παρακολουθώντας τις αντιδράσεις καθ’ όλη τη μία ώρα που διαρκεί το σόου, σχηματίζεις την εντύπωση ότι θα γελούσαν σχεδόν με τα πάντα – το κάνουν άλλωστε ακόμα και σε στιγμές που αυτό δεν προβλέπεται. Από την άλλη, είναι τόση η λαχτάρα του κοινού για την επιστροφή ενός μύθου της αυτοσχεδιαστικής κωμωδίας, που δεν έχουν σημασία οι τυπικότητες. Κι εκείνος άλλωστε δεν τις λαμβάνει υπόψη, στέλνοντας από τη σκηνή έναν μονόλογο γεμάτο από περιπαικτικές αναφορές πάνω σε «δύσκολα» θέματα: αιμομιξία, παιδοφιλία, Ολοκαύτωμα κ.ο.κ.
Αυτή δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που ο Λούι Σ.Κ. ανεβαίνει στη σκηνή έπειτα από το σκάνδαλο του 2017 με τις κατηγορίες για σεξουαλική παρενόχληση εναντίον του. Ηδη μερικούς μήνες αργότερα ξεκίνησε να ανεβάζει κωμικά βίντεο στο Διαδίκτυο, ενώ ακολούθησαν και (sold out) ζωντανές εμφανίσεις, ακόμα και ένα βραβείο Grammy. Η πραγματική επιστροφή του ωστόσο στη σφαίρα της mainstream ψυχαγωγίας έρχεται με το «Ridiculous» του Netflix· παράλληλα φιλελεύθερα μίντια, όπως οι New York Times και το New Yorker, τον καλωσορίζουν, τρόπον τινά, πίσω στους αγαπημένους μας καλλιτέχνες.
Ο ίδιος ο Αμερικανός κωμικός πάντως δεν έχει αλλάξει την τέχνη του. Από την αρχή μέχρι το τέλος του special επεισοδίου προκαλεί το κοινό με ένα μείγμα ακραίου χιούμορ και εξομολογητικής διάθεσης που ήταν πάντα -και παραμένει- ακαταμάχητο. Στα 58 του αυτοσαρκάζεται περισσότερο από ποτέ σχετικά με την ηλικία του, από τις σακούλες κάτω από τα μάτια του μέχρι τη σεξουαλική του ζωή. Εχει προηγηθεί μια ακόμα πιο τολμηρή ενότητα, στην οποία περιγράφει το πώς εκείνος και οι αδελφές του έβαλαν τον πατέρα τους σε δομή για ηλικιωμένους. Τα σκοτεινά αστεία του γύρω από την ανθρώπινη μοίρα και τη μεταχείριση που ο δυτικός κόσμος επιφυλάσσει στους γεροντές του δεν είναι μόνο εύστοχα, αλλά σχεδόν σοκαριστικά.
Αναγνωρίζει ακόμα ότι οι ηλικιακές μεταβολές δεν είναι μόνο σωματικές αλλά πνευματικές και κοινωνικές. «Αυτός δεν είναι ο κόσμος που μεγάλωσα», λέει προς το τέλος και προσθέτει: «Οταν μεγάλωνα, το μόνο που είχε σημασία ήταν να μη νομίζει ο κόσμος ότι είσαι γκέι». Περισσότερο από κριτική στο σήμερα, η ατάκα μοιάζει σαν δικαιολογία για κάποιες παρεξηγήσιμες συμπεριφορές. Από σκηνής θα εκτοξεύσει άλλωστε 1-2 σεξιστικά βέλη, ενώ δεν θα αποφύγει και κάποιες μάλλον ρατσιστικές αναφορές, αναμενόμενα συνοδευμένες από τη διευκρίνιση «δεν είμαι ρατσιστής».
Εκείνο που παραμένει αναμφισβήτητο σχετικά με τον Λούι Σ.Κ. είναι το ταλέντο του να κάνει τους ανθρώπους να γελούν, δίνοντάς τους ταυτόχρονα τροφή για σκέψη πάνω σε μερικά πολύ σοβαρά ζητήματα. Το γεγονός ότι πλέον επιστρέφει με κάθε επισημότητα, ενώ έχει παραδεχθεί τα παραπτώματά του, δεν θα πρέπει επίσης να προκαλεί εντύπωση. Στην Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ, σχεδόν μια δεκαετία έπειτα από την έκρηξη του κινήματος #MeToo, η «τιμωρία» δημοφιλών καλλιτεχνών δεν είναι πια τόσο της μόδας. Αντιθέτως, φαίνεται (για κάποιους) να έχει έρθει η ώρα της αποκατάστασης.
