«Δεν είναι και τόσο αξιολύπητοι οι σύζυγοι!». «Μπα;». «Εντάξει, υπάρχει ένα προβληματάκι, το κέρατο… Αλλά αφού δεν το ξέρουν; Εκτός από αυτό, για τι άλλο να παραπονεθούν; Τους φροντίζουμε, τους χαϊδεύουμε, τους έχουμε στα όπα όπα. Είναι ροδαλοί, φρέσκοι, χαρούμενοι, άρχοντες! Ενώ εμείς, οι εραστές, είμαστε χτικιασμένοι, άυπνοι, τρομαγμένοι… σαν κλέφτες». Είναι το απελπισμένο ξέσπασμα του Ερνέστου (Χρήστος Λούλης) προς την ερωμένη του Ερμάνς (Αλκηστις Πουλοπούλου) και σύζυγο του Μαρζαβέλ (Δημήτρης Τάρλοου) που συνοψίζει τη φάρσα του Εζέν Λαμπίς «Οι Τρειςευτυχισμένοι».
Ο σκηνοθέτης Γιάννης Χουβαρδάς στήνει έναν κόσμο με τα χαρακτηριστικά μιας ζούγκλας, ο οποίος ετοιμάζεται να σπάσει την αστική βιτρίνα που τον περικλείει και περιλαμβάνει το επικίνδυνο, το μανιώδες και το απωθημένο της φάρσας, όπως το περιγράφει ο κριτικός Ερικ Μπέντλεϊ στην πολύ καλή έκδοση που συνοδεύει την παράσταση. Το ερωτικό τρίγωνο και η μοιχεία για τον Λαμπίς είναι ιδωμένα διαφορετικά: ο απατημένος σύζυγος είναι ο πραγματικά τρισευτυχισμένος, καθώς η γυναίκα του και ο εραστής της κάνουν τα πάντα για να τον κρατούν ικανοποιημένο που δεν προλαβαίνουν να απιστήσουν, ενώ στο περιθώριο εξαπατούν και απιστούν φίλοι, συγγενείς και υπηρέτες. Ολοι συνυπάρχουν σε μια εύθραυστη και τόσο παράλογη ισορροπία. Σε ένα άλλο επίπεδο, ο Λαμπίς έγραψε το έργο το 1870 λίγο πριν από την κατάρρευση της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, μιας εποχής οικονομικής ευμάρειας και υπερβολής, ενώ ο ίδιος ήταν σχεδόν αποκλεισμένος από τα σαλόνια.
Απολαυστικοί είναι οι τρεις πρωταγωνιστές και ο Αγγελος Παπαδημητρίου ως Ζομπλέν για την ερμηνεία και την κίνησή τους, ενώ το ταλέντο τους δείχνουν ο Λαέρτης Μαλκότσης και η μεταμορφωμένη Ιωάννα Κολλιοπούλου.
Θέατρο Πορεία, Τρικόρφων 3, Αθήνα.
