Λόγια του Γιώργου Ζήκα, ο οποίος μάλιστα προσέθετε:
«Είχα δεθεί, ήταν πια η προέκταση του εαυτού μου αυτό το όργανο. Ξημεροβραδιαζόμουν μαζί του».¹
Βρισκόμαστε στα τέλη περίπου της δεκαετίας του ’80. Ο Σαλονικιός, Γιώργος Ζήκας (16/5/1949-20/11/2019), έχει προκαλέσει αίσθηση ως δημιουργός με δύο ολοκληρωμένα, μπροστάρικα άλμπουμ του. Τα «Με τα φεγγάρια χάνομαι» (1985) με τον Σταύρο Λογαρίδη και τη συμμετοχή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, και «Σώπα κι άκουσε» με την Ελένη Τσαλιγοπούλου και σε δύο τραγούδια τον Γιώργο Νταλάρα.
Ο Ζήκας, που ερωτεύτηκε το «μπουζούκι» σε σχετικά προχωρημένη ηλικία, υπογράφει και τον στίχο και τη μουσική των πονημάτων του. Ο λόγος και πάλι στον ίδιο:
«Τότε συνάντησα και τη Μαριώ τη Θεσσαλονικιά, τη ρεμπέτισσα. Η Μαριώ έχει μια καθαρά λαϊκή φωνή, απ’ αυτές που είχα μες στο κεφάλι μου όταν έλεγα λαϊκό τραγούδι. Τη συνάντησα στο Ραδιόφωνο της ΕΡΤ 3, και χωρίς καμία σκέψη, την ίδια στιγμή της λέω “Μαριώ, έχω κάποια τραγούδια, θέλεις να τα κοιτάξουμε;”. Η Μαριώ δεν έφερε καμία αντίρρηση, μου λέει “ναι, βέβαια να τα δούμε”. Και άρχισε η διαδικασία της προετοιμασίας του “Σβήσ’ τα όλα”.
Είπα να δοκιμάσω κι εγώ λίγο τη φωνή μου, είπα ένα τραγούδι με τη Μαριώ κι ένα άλλο από μόνος μου. Είχα και την τύχη εκείνο τον καιρό να είμαστε μια παρέα με πολύ αξιόλογους μουσικούς, τον Χρήστο Μητρέντζη, τον Μανώλη Πάππο, τον Ηρακλή Βαβάτσικα, τον Πέτρο Θεοδώρου, τον Κυριάκο Γκουβέντα, τον Μίλτο Τσαλιγόπουλο και την Κατερίνα Παπαδοπούλου και παίζαμε μαζί στο “Ονειρο” στην Κωνσταντινουπόλεως, με τραγουδιστές τον Ανδρέα Καρακότα, την Αγγελική Λεμονή και τη Γιούλη Τσίρου. Εκεί αρχίσαμε να παίζουμε αυτά τα τραγούδια ως ανέκδοτα. Αρεζαν στον κόσμο. Και κάθε τόσο ερχόταν και η Μαριώ και τα τραγουδούσε. Οπως ήμασταν απ’ το μαγαζί μπήκαμε στο στούντιο “Αγροτικόν” και σε δέκα μέρες είχαμε τελειώσει. Εκτός από τη Μαριώ και μένα τραγούδησαν και ο Μανώλης Πάππος και ο Χρήστος Μητρέντζης…». ²
Το «Σβήσ’ τα όλα» που κυκλοφόρησε από τη Lyra τον Μάρτιο του 1990 δεν γνώρισε την απήχηση που δικαιούνταν. Η παρεΐστικη διάθεσή του, το «ρεμπέτικο» ύφος του, το χαμηλότονο κλίμα του, η γήινη και αλμυρένια μαζί θεματική του δεν ήταν στο… πνεύμα των καιρών.
Πρότεινε όμως και πρόσωπα και… πράγματα. Η Μαριώ ακόμη ήταν άσημη εκτός Θεσσαλονίκης. Τις αμέσως επόμενες χρονιές θα ηχογραφήσει τους δίσκους με τα ρεμπέτικα που θα την κάνουν πανελλαδικώς γνωστή. Επίσης, ο σπουδαίος μπουζουξής Μανώλης Πάππος πραγματοποιεί εδώ το ντεμπούτο του ως τραγουδιστής, ιδιότητα για την οποία επίσης θα διακριθεί στα χρόνια.
Οσον αφορά τον ίδιο τον Ζήκα, η εργασία αυτή θα αποτελέσει το διαβατήριο για τη συνεργασία του με τον Κώστα Μακεδόνα, το 1994 στο δίσκο «Γουστάρω», υπό τις ευλογίες του Σταμάτη Κραουνάκη και ταυτόχρονα το στέριωμά του στο δισκογραφικό τοπίο.
Δεν είναι τυχαίο πως την ίδια χρόνια θα δώσει το «παρών» και στο άλμπουμ του Γιώργου Νταλάρα «Καλώς τους», καλύπτοντας την πρώτη πλευρά του με έξι δημιουργίες του.
Επίσης, ο «Μπουζουξής» που ερμήνευσε ο Ζήκας με τη Μαριώ θα γίνει ευρύτερα γνωστός το 1992 μέσα από την επανεκτέλεση του Μακεδόνα με παρτενέρ του την ηθοποιό Αννα Παναγιωτοπούλου.
Να σημειώσουμε πως στον δίσκο, στιχουργικά, από ένα τραγούδι υπέγραφαν ο Πάνος Φαλάρας (Λάθος) και η Μαρία Αρκουλή (Το ’ξερα).
Απ’ τις πιο ωραίες και παραστατικές στιγμές αυτή «Στο βαποράκι» με τον Μανώλη Πάππο. Σαν μικρού μήκους ταινία, πάνω στο κύμα:
Βρε τι σου είναι διακοπές μέσα στο καλοκαίρι / Για μπάνιο πας στη θάλασσα και σου προκύπτει ταίρι…
¹ & ² Γιώργος Ζήκας «Αποκλεισμένος στη Σαλονίκη» (Εξάντας, 1999).
* Τον δίσκο και το τραγούδι μου πρωτοσύστησε ο ερευνητής και γνώστης του ελληνικού τραγουδιού Βαγγέλης Αρναουτάκης.
