Το 1968 στην Ελλάδα γινόταν ο κακός χαμός με το τραγούδι του Χρηστάκη στην ταινία «Ο τυχεράκιας» με τον Κώστα Χατζηχρήστο. Σε μια χαρακτηριστική σκηνή φυλακής, ο Χρηστάκης τραγουδάει το «Εμαθα πως είσαι μάγκας». Οταν ανακαλύπταμε τα ρεμπέτικα στο λύκειο τη δεκαετία του ’90, οι στίχοι που λένε για μάγκες και μερακλήδες, ταβέρνες και μπελαλήδες μάς φαίνονταν τόσο εξωτικοί που με τον ρυθμό της μουσικής ασκούσαν επάνω μας μια περίεργη γοητεία. Φυσικά, ποτέ δεν σκεφτήκαμε να τους εφαρμόσουμε στην πράξη. Τι θα γινόταν όμως αν κάποιος το σκεφτόταν;
Το τραγούδι του Χρηστάκη μοιάζει πολύ αθώο μπροστά σε όσα πιστεύει μια νέα γενιά ανδρών που εγκαταβιοί στις πλατφόρμες των σόσιαλ μίντια. Μέσα από μισογυνικά και ρατσιστικά κηρύγματα σε βίντεο, podcast και ζωντανές εκπομπές προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τι σημαίνει να είσαι άνδρας. «Μαθαίνω στα αγόρια να είναι αγόρια, να βγάζουν λεφτά, να βγουν από το σύστημα, να μην έχουν αφεντικά. Μαθαίνω στους άνδρες να είναι άνδρες και όχι αγοράκια σαν αυτά που κυκλοφορούν σήμερα», ακούμε να λέει ο 24χρονος Χάρι Σάλιβαν στην κάμερα του ντοκιμαντέρ «Μέσα στην ανδρόσφαιρα» του Βρετανού δημοσιογράφου Λούι Θερού. Ο Σάλιβαν, γνωστός ως HStikkytokky, είναι ένας ινφλουένσερ που ζει μέσα στην πολυτέλεια στο παραθαλάσσιο θέρετρο της ισπανικής Μαρμπέγια. Σηκώνει βάρη κάθε πρωί, συστήνει τη σύντροφό του στην κάμερα ως «πλυντήριο πιάτων» (dishwasher), αναρτά βίντεο όπου την πέφτει σε γυναίκες στον δρόμο ζωντανά, έχει μια περίεργη σχέση με ένα πρακτορείο μοντέλων και το OnlyFans και βγάζει λεφτά από τη φήμη του. «Η οικονομία βασίζεται στην προσοχή. Αυτό τραβάει την προσοχή», τον ακούμε να λέει. Ο Αντριου Τέιτ είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Ο Θερού συναντά κι άλλους τέτοιους τύπους στη διάρκεια του ντοκιμαντέρ. Ο τραμπισμός τούς έχει εκτοξεύσει. Ο τρόπος ζωής τους έχει κοινά στοιχεία. Είναι όλοι τούμπανο από τα γυμναστήρια, προσέχουν την εμφάνισή τους, πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας και διακονούν τη «μονόπλευρη μονογαμία»: εκείνοι έχουν παράλληλες σχέσεις, αλλά οι γυναίκες τους είναι κατάλληλες μόνο για να μεγαλώνουν παιδιά. Εκπέμπουν μίσος και τοξικότητα. Υπόσχονται πλούτη και εξουσία. Είναι πωλητές. Πουλάνε μια αλγοριθμική ψευδαίσθηση. Αλλά ο κόσμος αγοράζει. Οταν βγαίνουν στον δρόμο συρρέουν νέοι, ανήλικοι, για μια φωτογραφία μαζί τους. Αραγε ζουν αυτοί μέσα στον κόσμο μας ή εμείς στον δικό τους;
