Μόνο μια Σλουμπερζέ θα μας σώσει

Κάποιοι εκσφενδονίζουν κουτιά με μπογιά πάνω σε πίνακες. Αλλοι σταματούν συναυλίες επειδή δεν συμφωνούν με την καταγωγή του μαέστρου. Ορισμένοι κάνουν ανθρωπιστικά ταξίδια που ξέρουν ότι θα καταλήξουν σε αδιέξοδο, αλλά θα προσφέρουν εικόνα και θέαμα. Οι ακτιβιστές συνήθως κάνουν κάτι που προκαλεί θόρυβο. Ο θόρυβος ακούγεται, συζητιέται. Το μήνυμα περνάει. Οχι όλοι. Στις εσχατιές των σόσιαλ μίντια, δύο άνθρωποι ξεδιπλώνουν αθόρυβα την ακτιβιστική δράση τους και ζητούν κάτι πρακτικό· ούτε παγκόσμια ειρήνη ούτε πυρηνικό αφοπλισμό. Απλώς βιβλιοθήκες στην Αθήνα. Μάλιστα, βιβλιοθήκες. 
 
Αν κάνετε τον κόπο και αναζητήσετε στην πλατφόρμα του Facebook το «Αθήνα Αδιάβα-σ-τη» (σύμφωνοι, θα μπορούσαν να βρουν κάτι καλύτερο, αλλά οι άνθρωποι δεν διαβάζουν εγχειρίδια μάρκετινγκ) θα δείτε την προσπάθεια του Θοδωρή Ρακόπουλου και της Μαρίας Τοπάλη στη δονκιχωτική εκστρατεία τους για να αποκτήσει η Αθήνα μια σοβαρή Δημοτική Βιβλιοθήκη. Οι δύο συγγραφείς, που διαχειρίζονται τη νεοσύστατη σελίδα, δεν δένονται με βιβλία στον δρόμο –θα ήταν περίεργο θέαμα– ούτε τολμούν να κάψουν βιβλία στο Σύνταγμα –φαντάζομαι θα είχαν άλλα προβλήματα τότε– για να τραβήξουν την προσοχή σας. Αντιθέτως, κάνουν αυτό που αγαπούν και αυτό που απεχθάνεται η εποχή μας: γράφουν και δημοσιεύουν πραγματικά κείμενα με την υπογραφή πραγματικών ανθρώπων – έχει και αυτό την αξία του πια. Συγγραφείς, ακαδημαϊκοί, βιβλιοπώλες, εκδότες και γενικότερα άνθρωποι του βιβλίου γράφουν για τη σχέση τους με τις βιβλιοθήκες. 
 
Ανάμεσα στις αναρτήσεις θα βρείτε κείμενα που υπογράφουν οι συγγραφείς Βασιλική Πέτσα, Ελένη Γιαννακάκη, Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, Γιάννης Παλαβός, οι καθηγητές Μάνος Ματσαγγάνης και Δημήτριος Α. Σωτηρόπουλος, η μεταφράστρια Μαγδαληνή Τσεβρένη και πολλοί άλλοι. «Οι βιβλιοθήκες, ειδικά για τους πνευματικούς, όπως λέμε, ανθρώπους, ειδικά δε για τους ερευνητές, αλλά και για τους φιλέρευνους και τους απλούς αναγνώστες, λειτουργούν σαν δημόσια απομονωτήρια, σαν ατομικά ασκηταριά μέσα σε ομάδες». Είναι κάτι σαν «ορισμός», θα λέγαμε, των βιβλιοθηκών, που δίνει ο πληθωρικός συγγραφέας και εκπαιδευτικός Θωμάς Κοροβίνης στην Αδιάβαστη Αθήνα. Οι βιβλιοθήκες δεν είναι μόνο ράφια. Είναι απόδραση. 
 
Στην κάποτε παγκόσμια πρωτεύουσα του βιβλίου, οι βιβλιοθήκες ακόμη αναζητούνται. Η Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αθήνας βρίσκεται σε ένα άχαρο κτίριο σε μια αφιλόξενη περιοχή δίπλα στον Σταθμό Λαρίσης – μια στενοχώρια. Πριν από πολλά χρόνια, η Γαλλίδα Ανέτ Σλουμπερζέ δημιούργησε ένα δίκτυο παιδικών βιβλιοθηκών στην ελληνική επαρχία, πριν περάσει στα χέρια του Δημοσίου και μαραζώσει. Πόσες Σλουμπερζέ κάνουν άραγε μια δημοτική βιβλιοθήκη;