Μη χάσουμε και καμιά βεβαιότητα

Σάκης Ιωαννίδης

18.01.2026 • 21:50

Τέσσερις Χρυσές Σφαίρες πήρε η ταινία «Μια μάχη μετά την άλλη» του Πολ Τόμας Αντερσον. Πολύ πιθανό να σαρώσει, όπως λέμε, και στα Οσκαρ. Φοβάμαι πως τότε μόνο θα τη θυμηθούμε ξανά, παρόλο που μιλάει για τον φόβο και την παράνοια της σημερινής Αμερικής. Ο Λεονάρντο ντι Κάπριο, βετεράνος ακροαριστερός ακτιβιστής, φορώντας μια ρόμπα και μαύρα γυαλιά, προσπαθεί να βρει την κόρη του την οποία έχει απαγάγει ένας αρχαϊκού τύπου πολέμαρχος και να βγει ζωντανός από μια Αμερική που φλερτάρει με τον εμφύλιο πόλεμο. Βιτριολικό χιούμορ, ειρωνεία, έμπνευση από Τόμας Πίντσον, κυνηγητά, εκρήξεις, σουρεαλιστικές καταστάσεις. Η καλύτερη συνταγή, και μάλιστα ο Αντερσον δεν χαρίζεται πολιτικά σε κανέναν. Η ταινία, όμως, πάτωσε εισπρακτικά. Το κοινό προτίμησε κάτι σαν το «Αβαταρ». Για το 2026 τα μεγάλα στούντιο ετοιμάζουν ταινίες με υπερήρωες, σωτήρες και μεσσίες από άλλους γαλαξίες και πλανήτες. 
 
Κάθε φορά που ζούμε μια κρίση και χάνονται οι σταθερές, κάνουμε μια στροφή προς τα μέσα. Οχι εσωτερική, αλλά εσωστρεφή. Το ζήσαμε στην οικονομική κρίση, στη χρεοκοπία, στην πανδημία. Σήμερα ο κόσμος παρακολουθεί μια υπερδύναμη που έχει κάνει το gamification τρόπο ζωής και έναν πρόεδρο που δηλώνει ότι το μόνο όριο στη δύναμή του είναι η ίδια του η ηθική (New York Times). Αφήνω εδώ την παρατήρηση ότι αυτή η μικρούλα δήλωση λέει τόσο πολλά για τον τρόπο σκέψης του προέδρου Τραμπ και το πώς βλέπει τον εαυτό του, που δεν έχει πει ούτε το εύγλωττο καπέλο της Μελάνια. 
 
Σε καιρούς αστάθειας φαίνεται πως προτιμάμε να ποτίζουμε τα λουλούδια του Λατρόνικο και της καταναλωτικής τελειότητας παρά το πνευματικό ξεβόλεμα. Βολευόμαστε με το εύπεπτο και το πρόχειρο, αρκεί να χωράει στα κουτάκια των προσωπικών μας πιστεύω. Με όσους έχουν μία απάντηση για κάθε μας πρόβλημα, παρά με όσους τα θέτουν. Μην τυχόν και κουνηθεί κάτι εσωτερικά και χάσουμε καμιά βεβαιότητα. Δεν είναι τυχαίο που ο «Καποδίστριας» του Σμαραγδή έχει ξεπεράσει το μισό εκατομμύριο εισιτήρια. «Το φιλμ δίνει μια εικόνα που επιτρέπει μια διχοτομική σκέψη, η οποία είναι καταστροφική και για το πώς βλέπουμε το παρόν», μας έλεγε την περασμένη Κυριακή ο ιστορικός Χρήστος Λούκος. Αυτό όμως φαίνεται πως αρέσει στο κοινό και συζητούν οι κυρίες που βγαίνουν από την αίθουσα. Είτε θα είσαι με τον ενάρετο Κυβερνήτη, που τον κυνηγούν θεοί και δαίμονες, ή θα είσαι εναντίον του. Και ποιος θα ήταν εναντίον του, κυρία μου;