Λειτουργία Πτήσης

Παρόλο που μεγαλώνουμε με παραμύθια και ηθικοπλαστικές ιστορίες όπου συμβαίνουν (και) κακά πράγματα, το κακό μάλλον μας εκπλήσσει. Μας αφοπλίζει. Η θηριωδία είναι παραλογισμός. Κάτι «που δεν χωράει ο νους» και άρα δύσκολα «μπαίνει σε λέξεις». Οι λέξεις, όμως, είναι αναγκαίες για να προχωρήσουμε τη σκέψη μας πάνω στο κακό – ένα πανδύσκολο πεδίο. Δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω […]

Τι είναι χρόνος; Εχουμε συζητήσει αρκετές φορές για την επιτάχυνση στη σύγχρονη εποχή (με αναφορές στα βιβλία του Μπιουν Τσουλ Χαν και άλλων παρόμοιων φιλοσόφων, βλ. Hartmut Rosa, Επιτάχυνση Και Αλλοτρίωση). Η τεχνολογία καθορίζει την αίσθηση του χρόνου μου. Με καλεί ν’ απαντήσω σ’ εκείνο το μήνυμα, έχουν περάσει 7 ημέρες. Ναι, αλλά ποιος καθορίζει […]

Σήμερα ήθελα να σας πω για μερικούς καλλιτέχνες που μου έδωσαν κουράγιο σ’ ένα ιατρικό ραντεβού. Το ιατρικό ραντεβού δεν ήταν τίποτα σοβαρό. Εγώ υπέφερα, όμως, μες στο μυαλό μου, δεν μπορούσα εύκολα να το προγραμματίσω, ενώ, ταυτόχρονα, ένιωθα ένοχη για την υποχονδρία μου: άλλοι άνθρωποι με απείρως πιο σοβαρά προβλήματα δεν κάνουν σαν μωρά […]

Στόχοι Οπως σας είχα πει, αφού διάβασα το βιβλίο του Timothy Snyder, Περί Ελευθερίας, άρχισα να σκέφτομαι πιο καθαρά κάποια θέματα: θα ήθελα το 2026 να είμαι πιο ελεύθερη. Δεν έχω σημειωματάριο με τους στόχους μου. Τους περισσότερους τους γράφω στα βιβλία που διαβάζω, μαζί με άλλες σημειώσεις-μουτζούρες.  Προκειμένου να είμαι πιο ελεύθερη, σκέφτηκα, μάλλον […]

Ολοι λατρεύουν τα λαμπάκια, όμως τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια μπορεί να είναι πολύ σπαστικά. Μερικές φορές θέλω απλώς να σταματήσουν.

Ενα ήσυχο μεσημέρι καθημερινής κατέβηκα στο κέντρο να πάω βόλτα στα βιβλιοπωλεία. Θα πήγαινα στην «Πολιτεία» και στο «Κομπραί» χωρίς σχέδιο. Ηθελα να αγοράσω κάτι που θα μου έδινε κουράγιο και την ικανότητα να βλέπω τα πράγματα από ψηλά. Τι θα μπορούσε να είναι αυτό; Ενας άγνωστος με πλησιάζει στην είσοδο Δ, επί της Ασκληπιού, […]

Ο δρόμος κάτω από το σπίτι σου είναι ένας δρόμος που έχεις σταματήσει να τον προσέχεις, μπορεί να τον έχεις σιχαθεί κιόλας. Κι η κουζίνα σου; Εχουν κάτι να σου πουν τα φρούτα στη φρουτιέρα, οι άπλυτες κούπες του καφέ γύρω από τον νεροχύτη; Κι οι παλιές καρέκλες που κάποιος κατέβασε στα σκουπίδια; Θα μπορούσες […]

Θυμάσαι τον τρόπο που σε άγγιζε η τέχνη στην εφηβεία; Οταν ήταν σαν να είσαι μέσα στο βιβλίο;  Στους εφήβους αρέσει να νιώθουν πως κανείς δεν τους καταλαβαίνει. Να σπαράζουν με μπαλάντες που λένε τα πιο μελοδραματικά πράγματα. Να κλαίνε χωρίς λόγο, να βρίσκουν τη ζωή too much. Οσο μεγαλώνουμε χάνουμε αυτήν την ευαισθησία που […]

Ενας γνωστός μου που λατρεύει τα βουνά μισεί τις Κυριακές. Τις Κυριακές τα βουνά έχουν κόσμο. Ερασιτέχνες πεζοπόροι, αθλητές, οικο-τουρίστες. Παρκάρουν τις τζιπάρες τους. Χαλάνε την αγριάδα. «Νιώθω σαν να μπαίνουν στον κήπο μου», μου είχε πει ο μισάνθρωπος. Μιλάνε, ακούς ομιλίες αντί για αυτήν την ήσυχη βουή του δάσους που αναπνέει. Ο γνωστός μου […]

Οταν έμενα με συγκατοίκους στο μεταπτυχιακό, το αγαπημένο μου παιχνίδι ήταν να μη συμπίπτουμε. Τις Κυριακές, αν γύριζαν από ξενύχτι, τους ζητούσα να με ξυπνήσουν χτυπώντας το κουδούνι της τρώγλης μας. Ανοιγα την πόρτα να μπουν, έλεγα καλημέρα/καληνύχτα σε διάφορες γλώσσες κι έβγαινα στην πόλη, όταν όλα ακόμα ήταν παγωμένα και ομιχλώδη. Εκείνα τα λεπτά […]

Ο υπολογιστής μου μερικές φορές με ρωτάει εάν θέλω να συγκεντρωθώ. Μπορείς, λέει, να προγραμματίσεις να μην σε ενοχλήσω ξανά, για βαθιά συγκέντρωση. Είκοσι ή τριάντα λεπτά focus time; Τι λες; Τον δικό μου χρόνο δεν τον φαντάζομαι σε εικοσάλεπτα, αλλά σαν μία πλαστελίνη που, αν της αφεθώ, θα μου επιτρέψει να κάνω νέες σκέψεις. […]

Ελβετία Κάπου έξω απ’ τη Γενεύη. Η καταιγίδα τυλίγει την πολυτελή βίλα. Αστραπές φωτίζουν απόκοσμα την ήσυχη λιμνούλα. Οι τρεις φίλοι αποφασίζουν πως πρέπει να αναβάλουν τα σχέδιά τους για μια περιήγηση στα βουνά. Αλλωστε είναι 1816 και ο ορειβατικός εξοπλισμός περιλαμβάνει μπαστούνι, σάκο και, κυρίως, ψυχή με ευγενή συναισθήματα. Οι άνδρες της παρέας απογοητεύονται. […]

Πριν από πολλούς μήνες πήγα από τη Γερμανία στη Βαρσοβία με το πιο αργό λεωφορείο. Στη διαδρομή, σκεφτόμουν την ιστορία της Πολωνίας και κοιτούσα από το παράθυρο για πολλές ώρες.

Η σαρωτική εισδοχή στην Ελλάδα ληγμένων ιδεών από το εξωτερικό σχετικά με την αυτοφροντίδα και την αυτοαναφορικότητα μπορεί να εντοπιστεί στη συχνότητα με την οποία λέμε «τοξικός», «χειριστικός» κ.ά., καθώς και στη χειροπιαστή εμμονή που έχουν πια οι Ελληνες να μιλάνε για τα ψυχολογικά τους. «Εχω να φροντίσω την ψυχική μου υγεία», λένε, αρκετές φορές […]

Μιλάνο: Πριν από αρκετά χρόνια είχα πάρει ένα φθαρμένο σακίδιο και μία φθηνή πτήση, απ’ αυτές που πας στο αεροδρόμιο πριν ξημερώσει, πίνεις τριπλό εσπρέσο και κοιτάς τις καθαρίστριες να πιάνουν δουλειά. Ψόφαγα να πάω στο Μιλάνο. Το είχα κανονίσει έτσι μ’ έναν συμφοιτητή μου ώστε να περάσω απ’ της μαμάς του, που ζούσε κάπου […]