Λειτουργία Πτήσης

1. Μεγάλη Παρασκευή στο χωριό 2000κάτι. Κίτρινα-μοβ λουλούδια. Ανάβουμε τις πένθιμες λαμπάδες. Πάνω που πιάνω σήμα με τον Κύριο, οι εκκλησιαζόμενοι κουτσομπολεύουν. Είμαι μικρή, πουριτανή, άμαθη στη μικρότητα. Προσπαθώ να συνδεθώ με τη φύση και το σύμπαν και μου το χαλάνε. Δεν έχω ακόμη κέλυφος. Τρέχω σπίτι, βάζω τα κλάματα. «Στην πλατεία δεν έχει πιστούς»! […]

Σε συνθήκες πληροφοριοκρατίας (Byung Chul Han) ο ορίζοντας της εμπειρίας συρρικνώνεται. Η ζωή σπάει σε μικροεπιλογές. Δεν ρωτάμε «πώς να ζήσω;», αλλά «γάλα βρώμης ή αγελαδινό;». Πλάι σ’ αυτά, ο σχεδόν υποχρεωτικός αποκλεισμός του πνευματικού από την καθημερινότητα κάνει τ’ ανθρώπινα απάνθρωπα απομαγεμένα. Διαλέγω τρία έργα που μπορούμε ν’ ακολουθήσουμε προκειμένου να σκεφτούμε την ελευθερία ως […]

Ισως προκειμένου να κοιμηθεί κανείς σαν μωρό να πρέπει να επαναδιεκδικήσει την αθωότητά του. Να διατηρήσει κάποιες ώρες άσπιλης, εσωτερικής ησυχίας χωρίς τεχνολογία, κουτσομπολιά, κοσμικά νέα και πεζές σκέψεις.

Πρόσφατα ονειρεύτηκα τον Τραμπ. Ρώτησα το Google και το Gemini και μου είπαν ότι πολλοί άνθρωποι ονειρεύονται τον πρόεδρο. Υπήρχε μάλιστα κάποιος σύνδεσμος σε πόντκαστ προπαγανδιστικής υφής που ήθελε να με πείσει πως είμαι ευλογημένη. Σε άλλα φόρουμ, τύπου reddit, οι χρήστες έβλεπαν άπληστα όνειρα: τον συναντούσαν σε κάποιο ματς και τους χορηγούσε δάνειο. Θυμήθηκα […]

α) Κοπεγχάγη, περιοχή Nørrebro, νεκροταφείο Assistens. Το νεκροταφείο είναι από τα βασικά αξιοθέατα της πολυπολιτισμικής γειτονιάς Nørrebro, όμως εγώ το ανακάλυψα τυχαία, αφού έτυχε να μένω σ’ ένα airbnb εκεί κοντά. Δεν είχα ξαναδεί ανθρώπους να κάνουν πικ νικ δίπλα στις ταφόπλακες! Ηταν καλοκαίρι και η πόλη βούιζε. Το νεκροταφείο είναι άλλος ένας περιποιημένος και καλαίσθητος χώρος πρασίνου […]

Αυτό δεν είναι ένα κείμενο για όσους κακομεταχειρίζονται την ελληνική γλώσσα βάζοντας λάθος καταλήξεις. Ούτε γι’ αυτούς που λατρεύουν να παίρνουν ύφος θιγμένου φιλολόγου όταν ο πλαϊνός τους εκδηλώνει προφανή άγνοια ως προς την κλίση του επιθέτου «ασφαλής». Δεν αποσκοπεί να σας ταράξει μέσω της κινδυνολογίας, να σας αγχώσει και να σας κάνει να κατεβάσετε […]

Μπορεί να είναι παραπλανητικό. Ο καιρός θα χαλάσει. Ομως, μερικά μεσημέρια είναι σχεδόν αδύνατο ν’ αντισταθείς στην παρόρμηση να βάλεις ένα καλό βιβλίο στην τσέπη, λίγο καφέ στο θερμός και να βγεις στον ήλιο. Πέρασα έτσι μερικά μεσημέρια: στο παγκάκι, απ’ την πλευρά του ήλιου. Σκεφτόμουν τον Κουτσί, που μου ’χετε γράψει ότι σας αρέσει, […]

Τον Ιούλιο θα βγει στις αίθουσες μια νέα κινηματογραφική μεταφορά της Οδύσσειας και το επίπεδο της συζήτησης είναι ήδη χαμηλό. Θα είναι το «έπος όλων των επών», λέει η προωθητική καμπάνια. Ομως, η Οδύσσεια του Ομήρου, μαζί με την Ιλιάδα, είναι ούτως ή άλλως το έπος των επών.

Νωρίς το πρωί της Κυριακής ήταν σκοτεινά κι έβρεχε. Αποφάσισα να πιω καφέ με την Anne Αpplebaum κι ύστερα να σας γράψω. Την Anne την ήξερα από παλιά ως ιστορικό. Προσφάτως, μου τράβηξε πάλι το ενδιαφέρον, γιατί είναι μία από τις πιο δραστήριες δημόσιες διανοούμενες στις ΗΠΑ. Το podcast της στο έγκριτο αμερικανικό περιοδικό The […]

Παρόλο που μεγαλώνουμε με παραμύθια και ηθικοπλαστικές ιστορίες όπου συμβαίνουν (και) κακά πράγματα, το κακό μάλλον μας εκπλήσσει. Μας αφοπλίζει. Η θηριωδία είναι παραλογισμός. Κάτι «που δεν χωράει ο νους» και άρα δύσκολα «μπαίνει σε λέξεις». Οι λέξεις, όμως, είναι αναγκαίες για να προχωρήσουμε τη σκέψη μας πάνω στο κακό – ένα πανδύσκολο πεδίο. Δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω […]

Τι είναι χρόνος; Εχουμε συζητήσει αρκετές φορές για την επιτάχυνση στη σύγχρονη εποχή (με αναφορές στα βιβλία του Μπιουν Τσουλ Χαν και άλλων παρόμοιων φιλοσόφων, βλ. Hartmut Rosa, Επιτάχυνση Και Αλλοτρίωση). Η τεχνολογία καθορίζει την αίσθηση του χρόνου μου. Με καλεί ν’ απαντήσω σ’ εκείνο το μήνυμα, έχουν περάσει 7 ημέρες. Ναι, αλλά ποιος καθορίζει […]

Σήμερα ήθελα να σας πω για μερικούς καλλιτέχνες που μου έδωσαν κουράγιο σ’ ένα ιατρικό ραντεβού. Το ιατρικό ραντεβού δεν ήταν τίποτα σοβαρό. Εγώ υπέφερα, όμως, μες στο μυαλό μου, δεν μπορούσα εύκολα να το προγραμματίσω, ενώ, ταυτόχρονα, ένιωθα ένοχη για την υποχονδρία μου: άλλοι άνθρωποι με απείρως πιο σοβαρά προβλήματα δεν κάνουν σαν μωρά […]

Στόχοι Οπως σας είχα πει, αφού διάβασα το βιβλίο του Timothy Snyder, Περί Ελευθερίας, άρχισα να σκέφτομαι πιο καθαρά κάποια θέματα: θα ήθελα το 2026 να είμαι πιο ελεύθερη. Δεν έχω σημειωματάριο με τους στόχους μου. Τους περισσότερους τους γράφω στα βιβλία που διαβάζω, μαζί με άλλες σημειώσεις-μουτζούρες.  Προκειμένου να είμαι πιο ελεύθερη, σκέφτηκα, μάλλον […]

Ολοι λατρεύουν τα λαμπάκια, όμως τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια μπορεί να είναι πολύ σπαστικά. Μερικές φορές θέλω απλώς να σταματήσουν.

Ενα ήσυχο μεσημέρι καθημερινής κατέβηκα στο κέντρο να πάω βόλτα στα βιβλιοπωλεία. Θα πήγαινα στην «Πολιτεία» και στο «Κομπραί» χωρίς σχέδιο. Ηθελα να αγοράσω κάτι που θα μου έδινε κουράγιο και την ικανότητα να βλέπω τα πράγματα από ψηλά. Τι θα μπορούσε να είναι αυτό; Ενας άγνωστος με πλησιάζει στην είσοδο Δ, επί της Ασκληπιού, […]