Δελτίο Συγκολλήσεων

Ανάμεσα σε δύο μεγάλα κακά, ποιο είναι το πρωτεύον; Εκείνο που χρονίζει ή αυτό που ενσκήπτει ξαφνικά;

Η Μπριζίτ Μπαρντό έγινε τελικά αυτό που λέμε «cultural icon»: ιδέα περισσότερο, παρά ηθοποιός.

Η οργή κατά του ευρωβουλευτή Νίκου Παππά για την τραμπούκικη επίθεσή του σε βάρος δημοσιογράφου ήταν πάνδημη, αλλά και καθυστερημένη.

Kακώς συνδέονται με τον Πιερρακάκη τα μικρόψυχα σχόλια που ενέπνευσε σε κάποιους η εκλογή του στην προεδρία του Eurogroup.

Το ότι η Ευρωπαϊκή Eνωση πρέπει να καταργηθεί είναι μία άποψη. Για να εξεταστεί, βέβαια, η σοβαρότητά της, πρέπει να ληφθεί υπόψη ποιος αλλά και υπό ποιες συνθήκες την εκφέρει.

Ποιοι νευρίασαν που ο Πάνος Ρούτσι πήγε στα μπουζούκια; Αυτοί που πιστεύουν ότι το πένθος είναι μια μόνιμη υπαρξιακή κατάσταση, ένα είδος ταυτότητας που δεν επιτρέπει σε κανένα άλλο συναίσθημα πέραν της βαθιάς θλίψης και σε καμία άλλη ανάγκη πέραν της ανάγκης για κλάμα να εισχωρήσουν στον άνθρωπο που πενθεί.

Ποιον δυσφήμησε η συνύπαρξη Μαμντάνι – Τραμπ στον Λευκό Οίκο; Τον δήμαρχο ή τον πρόεδρο;

Η κρίση στο εσωτερικό της Νέας Αριστεράς είναι πολιτικά ασήμαντη. Πόσοι ενδιαφέρονται για ένα ξεχασμένο παράγωγο του ξεχασμένου ΣΥΡΙΖΑ;

Την αντίληψη ότι η εκλογή ενός ατόμου εκτός συστήματος (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) μπορεί να πυροδοτήσει πολιτικές κοσμογονίες δεν τη δημιούργησε ο Ζοράν Μαμντάνι.

Είναι ο τερματισμός εκσυγχρονισμός; Μόνο αν δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να σώσεις την κατάσταση. Η προαναγγελία του άμεσου λουκέτου σε 204 καταστήματα ΕΛΤΑ ανασύρει μνήμες ΕΡΤ/ΝΕΡΙΤ· την αίσθηση βιασύνης και επιπολαιότητας που προκαλούν οι απρόσμενες διοικητικές αποφάσεις. Κάτω όμως από τον διοικητικό καταναγκασμό ενυπάρχει το στοιχείο της πρακτικής αναγκαιότητας. Το λουκέτο δεν είναι […]

Λες και δεν ήταν από μόνη της φαιδρή η διαχειριστική γραφειοκρατικοποίηση του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη, οι εμπλεκόμενοι φορείς διαγκωνίζονται για το ποιος θα γελοιοποιήσει περαιτέρω το θέμα.

Πολλά μπορεί να προσάψει κανείς στη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Το ότι αποχώρησε όμως από τηλεοπτική εκπομπή όταν της ζήτησαν να σχολιάσει τον Αλέξη Τσίπρα και το νέο του βιβλίο, δεν είναι ένα από αυτά.

Για τον μη φανατισμένο πολίτη, η αυθαιρεσία της κατάληψης του δημόσιου χώρου και η γραφειοκρατική αδυναμία αντιμετώπισης της αυθαιρεσίας δεν είναι άσχετες μεταξύ τους, ούτε βέβαια και με το δυστύχημα των Τεμπών.

Επέστρεψαν σώοι κι αβλαβείς οι Ελληνες που βγήκαν στ’ ανοιχτά με προορισμό τη Γάζα. Δεν υπάρχει εχέφρων άνθρωπος που να ευχήθηκε το αντίθετο. Το ζητούμενο όμως ήταν να επιστρέψουν σοφότεροι και σοβαρότεροι.

Πόσο πιστεύει ο κωμικός στο αστείο του; Αν πιστεύει αρκετά, πρέπει να αναλαμβάνει και το ρίσκο που αυτό συνεπάγεται. Δεν υπάρχει ελευθερία λόγου χωρίς στοιχειώδη διακινδύνευση: πρέπει και αυτός που μιλάει να μπορεί να μιλήσει, αλλά κι εκείνος που ακούει να διατηρεί το δικαίωμα στην απάντηση. Το διακύβευμα της διαφωνίας και των περαιτέρω συνεπειών της […]