Καφέ - Μπαρ

Στο χρονολόγιο των ρεστοράν του Ηρακλείου Κρήτης το 1960 εμφανίζονται τα μαγειρεία. Λειτουργούσαν από νωρίς το πρωί και εξυπηρετούσαν όσους χρειάζονταν ένα δυναμωτικό γεύμα πριν από τη σκληρή δουλειά που τους περίμενε στα βυρσοδεψεία και στο λιμάνι, σε αποθήκες ή στο φόρτωμα του καραβιού. Τα μαγειρεία παρείχαν κυρίως λαδερά, στη σάλτσα των οποίων οι πελάτες […]

Από χθες η Αθήνα έχει μια ακόμα disco, την Angie. Ο χαρακτηρισμός disco είναι τόσο παραπλανητικός όσο και ακριβής. Δηλαδή, η ομάδα πίσω από το εγχείρημα σκέφτηκε να το πει ντίσκο, καθώς έφτιαξαν ένα μαγαζί με ζωηρά φώτα, μουσική που προκαλεί δονήσεις και υπάρχει γενικά μια κοινή αίσθηση ενθουσιασμού.

Το μεγαλύτερο μέρος των προσφύγων που έφτασαν στο Ηράκλειο Κρήτης με τους διωγμούς του 1922 συνέρρευσε σε πρώην μουσουλμανικές συνοικίες εντός των τειχών, όπως η Αγία Τριάδα και ο Λάκκος, γειτονιά πολυπληθής και πριν από τους πρόσφυγες. Μέχρι τη δεκαετία του 1950 ο Λάκκος είχε ήδη πέντε μπακάλικα, φούρνους και μικρομάγαζα, ενώ εκεί βρισκόταν και το μοναδικό νοσοκομείο, το Πανάνειο. Είχε ακόμα πολλά και ξακουστά καφενεία, καταφύγια τόσο για καλοβαλμένους όσο και για κάθε παραβατικό, καθώς η γειτονιά ήταν γνωστή και για τα πορνεία και τα χαμαιτυπεία της. Τα πιο γνωστά καφενεία ήταν του Κατσαρού, όπου επικρατούσε το αδιαχώρητο, του Νικήτα αλλά και του Θωμά, που διέθετε και λατέρνα.  

Εφημερίδες κολλημένες στα τζάμια έκρυβαν το εσωτερικό και κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα εντός του μπακάλικου του Μοίρα στα χρόνια της Κατοχής. Ο παντοπώλης Μιχάλης Μοίρας άνοιξε το μαγαζί του λίγο πριν από τον Πόλεμο του 1940, δίπλα στο Δημαρχείο, σε ένα κτίριο του 1886. Στα χρόνια της ένδειας, δυο κοφίνια μπροστά στη ζυγαριά του γέμισαν με τα τεφτέρια που κρατούσε για τα «βερεσέ» των πελατών του.

O δρόμος που έχει ακολουθήσει η Σαντορίνη προς τη γαστρονομική επιτυχία περνάει μέσα από αφρούς, φουά γκρα και τοπιναμπούρ (δηλαδή, αγκινάρα Ιερουσαλήμ) ή όποιο άλλο λαχανικό γίνεται τάση κάπου στον κόσμο. Την τελευταία δεκαπενταετία στο νησί κυριαρχεί η σύγχρονη δημιουργική κουζίνα, κυρίως διεθνής, και τα τοπικά προϊόντα εμφανίζονται τις περισσότερες φορές ως κομπάρσοι σε πιάτα που τους έχει επιβληθεί μια κάποια τοπική ταυτότητα. Αραγε, πόσα πιάτα με φουα γκρά, τοπιναμπούρ και λευκή μελιτζάνα Σαντορίνης έμειναν αξέχαστα στους ξένους επισκέπτες του νησιού; 

Δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση τους, αλλά παραλίγο να βρεθώ. Αν δεν είχαμε μαζί μας ένα ανυπόμονο τρίχρονο, μπορεί να έμπαινα στον πειρασμό να σταθώ στην ουρά περιμένοντας τη σειρά μου σε «μία από τις παλαιότερες», «μάλλον την καλύτερη», «τον ναό της πίτσας» στη Νάπολη. Οχι μία, αλλά τρεις ουρές –μπορεί και τέσσερις […]

Από τις ηλιόλουστες κορυφές των βουνών έως τις γαλήνιες ακτές των νησιών, η πασχαλινή Ελλάδα μας καλεί να ταξιδέψουμε στο φυσικό της μεγαλείο. Οσοι πρόκειται να περάσετε το Πάσχα εκτός του αστικού ιστού –παραμένοντας εντός συνόρων– ετοιμαστείτε για μερικά από τα πιο ωραία έθιμα, αλλά και για όλα τα μικρά γευστικά θαύματα που έχει να προσφέρει η μεγάλη ύπαιθρος.

Μοντέρνο καφενείο ή παρεΐστικο wine bar;

Η Αθήνα όπου να ’ναι θα αρχίσει να εμφανίζεται σε ταξιδιωτικές λίστες και δημοσιεύματα ξένων μέσων ως μία από τις hot πρωτεύουσες που με υψηλή προτεραιότητα πρέπει να επισκεφθεί κανείς, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια.

Μίνιμαλ, διάφανα ποτά, χωρίς αλκοόλ, φυσικά κρασιά και άλλες ιστορίες

Για την περίπτωση της Θεσσαλονίκης δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν ο καφές ήταν ριζωμένος στις κοινωνικές και πολιτιστικές συνθήκες και τελετουργίες από τις πρώιμες ζυμώσεις της πόλης ή αν ο πιο χαλαρός τρόπος ζωής άφησε χώρο ώστε να εξαπλωθεί μία από τις πιο αγαπημένες συνήθειες κατοίκων και επισκεπτών.  Ο κοσμοπολιτισμός της Θεσσαλονίκης ξεκινάει από […]

Οταν οι φίλοι μου λένε ότι πήγαν στην πιο παλιά ταβέρνα της Αθήνας ή στο τάδε αιωνόβιο στέκι που πλέον εμφανίζεται σε όλους τους οδηγούς της πόλης, με πιάνει ένα μικρό σφίξιμο για μερικά δευτερόλεπτα.

Ο Cédric Grolet, με τα μπουτίκ ζαχαροπλαστεία του σε Παρίσι, Λονδίνο, Σιγκαπούρη, αλλά και στο πολυτελές χιονοδρομικό resort της Γαλλίας, την Κουρσεβέλ, άνοιξε προχθές το πρώτο του café στον αριθμό 6 της rue Danielle Casanova, λίγα μέτρα μακριά από το Palais Garnier, την παριζιάνικη Οπερα, όπου σερβίρει croissant-beignet, δηλαδή κρουασάν τηγανισμένα, αφράτα, και ένα μεγάλο […]

Ο γύρος του Αχιλλέα στον Νέο Κόσμο είναι αναμφίβολα μια απίθανη λιχουδιά και πάντα φιγουράρει σε όλες τις λίστες με τα καλύτερα σουβλάκια της Αθήνας. Ιδανικό μέγεθος, μετρημένο στα υλικά του, ως οφείλει κάθε συνταγή. Αλάδωτη πίτα με χειροποίητο χοιρινό γύρο από φρέσκο κρέας, καλοαλατισμένο και ψημένο με δεξιοτεχνία, μαζί με τα απολύτως απαραίτητα:

Φορτωμένη με μανταρίνια, πράσα και παραπούλια από τη λαϊκή αγορά των Ιλισίων, σταμάτησα έξω από ένα μαγαζί που έμοιαζε καινούργιο. Συγκράτησα το όνομα και μόλις απελευθέρωσα τα χέρια μου, αναζήτησα στο Instagram κάποιο ίχνος ψηφιακής υπόστασης.